'#ไปกันใหญ่#ย้อนดูตัว#มั่วลืม' | คมชัดลึก

 

 

          จู่ๆ ก็มีคนถามอ้อมว่า ถ้าเราไม่มีทีวีดู เราจะดูรายการนู่นนี่นั่นได้ยังไง อ้อมเชื่อว่าเด็กๆ หรือคนรุ่นใหม่รวมไปถึงพวกผู้ใหญ่ที่อัพเดทหน่อย ก็คงบอกว่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวตามไปดูย้อนหลังจาก Youtube มั่ง เว็บนั้นเว็บนี้มั่ง ซึ่งมันก็ดีนะคะ ที่เราจะมีโอกาสพลาดการชมการออกอากาศครั้งแรกได้แบบไม่ทุรนทุราย แต่ในบางคนก็อาจบอกว่า ไม่สน ไม่เคยคิดจะดูอะไรในทีวีอยู่แล้ว ซึ่งอันนี้ก็แล้วแต่

 

          แต่สำหรับอ้อม ถ้านอกเหนือจากงานประจำคือ จัดวิทยุที่ Chill FM 89 ทุกวันจันทร์-ศุกร์แล้วล่ะก็ กิจวัตรของอ้อมคือ นั่งอ่านหนังสืออยู่ตามร้านกาแฟ และนั่งเม้าท์กับเหล่าเพื่อนชะนีที่สลับกันว่าง จนทำให้ต้องออกจากบ้านแทบทุกวัน ก็จะมีการดูทีวีเนี่ยหละค่ะ ที่จะมาเติมบางส่วนให้ชีวิต

เพราะอ้อมไม่ค่อยเน้นเล่นโซเชียลค่ะ จะมีบ้างก็ใช้ไลน์คุยงาน หรือคุยกับเพื่อน ย้ำว่าเพื่อนเท่านั้น คนรู้จักทั่วไปไม่ถนัดคุยค่ะ

 

          ฉะนั้น ทีวีจึงเป็นสิ่งที่ตอบโจทย์อ้อมค่อนข้างดีค่ะ หลายๆ ทีเราก็ได้ข้อมูลดีๆ เอาไปใช้ในวิทยุบอกเล่าสู่คนฟัง แต่มีข้อแม้ว่า ต้องเช็กข้อมูลเพิ่มเติมค่ะ เพราะยอมรับว่าบางทีทีวีก็แอบมีข้อมูลที่พลาดได้เหมือนกัน ในบางครั้งจะว่าไป ทีวีก็ยังแอบสอนให้เราได้ย้อนมองตัวเองเหมือนกันนะคะ เหมือนกับที่ผ่านๆ มา เวลาอ้อมเอาละครมาเขียนลงในนี้ อ้อมก็มักจะเอาคำที่ผู้คนมักพูดกันเสมอว่า "ดูละคร แล้วย้อนดูตัว" มาใช้

 

          อ้อมก็ไม่แน่ใจว่าที่ผ่านมา พวกเราได้ย้อนดูตัวกันบ้างรึป่าวนะคะ เพราะการหาข้อบกพร่อง ข้อน่าตำหนิในตัวเอง มันอาจจะไม่ชวนให้น่าสนใจ เท่าหาเรื่องไม่น่ารักของคนอื่นจริงมั้ยคะ?? โดยเฉพาะถ้าเรามีเหตุที่อ้างได้ว่า ในฐานะคนดูผู้บริโภค เรามีสิทธิ์จะวิจารณ์อะไรก็ได้.. อันนี้เข้าใจเลยค่ะ แต่แอบเป็นห่วงนิดๆ กลัวติดนิสัยกลายเป็นลูกอีช่างติ.. ตำหนิอะไรที่ขัดใจฉันไปซะทั้งหมด แต่อะไรที่ถูกใจ ใครอย่ามาว่านะ..ไม่ได้ ฉันไม่ยอม กลัวมันจะสร้างนิสัยที่ไม่น่ารักให้หนะค่ะ ไม่ใช่อะไร... 

ใครจะรู้ว่าจากเรื่องเล็กๆ ถ้าเราทำจนชิน มันก็อาจกลายเป็นนิสัยที่คาดไม่ถึงจนมันจะเสียเอาได้นะสิคะ เพราะบางทีอ้อมก็สังเกตได้ค่ะ อย่างเวลามีการปล่อยข่าวว่าจะมีการสร้างละครเรื่องนี้ ใช้นักแสดงคนนี้ๆๆ เอาแล้ววว....ความเห็นมาเต็มไปหมด ไม่ใช่ว่าแสดงไม่ได้นะคะ อ้อมว่าการแสดงออกทางความคิดเห็นเนี่ยดี (แต่มันแอบเสียที่หลายๆ ทีมันเป็นแค่ความเห็นกับอารมณ์ซะมากกว่า) เพราะอ้อมเชื่อว่าคนทำงานเองก็ควรได้รับรู้ ความเป็นจริงอะไรบางอย่างเพื่อพัฒนาตนเองด้วยเช่นเดียวกัน แต่หลายครั้ง สิ่งที่ได้มันกลายเป็นว่าต้องรับแต่อารมณ์ มันก็เลยยากที่จะอยากแก้ไข แล้วก็กลายเป็นโยนกันไปโยนกันมา ปัญหาก็ไม่ได้แก้ (แถมตอนท้ายจะได้นิสัยเสียๆ ติดกันไปซะอีก) จนหลายทีเราก็ระอาว่า ทำไมทีวีบ้านเรามันไปไม่ถึงไหนซะทีวะ?? 

 

          ซึ่งถ้าสุดท้ายทีวีมันจะพัฒนา หรือไม่พัฒนา หรืออาจจะพัฒนาได้ไม่ช้าก็เร็ว อ้อมว่าเราก็คงต้องปล่อยมันไป สุดวิสัยที่เราจะแก้ไขได้ จะเอาอะไรหละคะ ก็แค่ตัวเลขช่องของกล่องดิจิทัล เรายังมีปัญหา กล่องนึงจะดูช่องหนึ่งยังเลขหนึ่ง ไปดูอีกกล่องกลายเป็นช่องอื่น โอ๊ย..ที่ไหนเค้าเป็นกันหละคะ Thailand only ประเทศนี้ประเทศเดียวก็ว่าได้

 

          เพราะฉะนั้นสิ่งง่ายๆ เราเริ่มกลับมาย้อนดูตัวเรากันจริงๆ จังๆ กันเถอะค่ะ น่าจะมีโอกาสพัฒนาได้ไกลและเร็วกว่ากันเยอะ 

 

          ปล. ว่าจะเขียนสดุดีสายลับเชน แล้วมาเป็นแบบนี้ได้ไง #ไปกันใหญ่ #งงตัวเอง #เชนเค้าขอโทษ #ลึกๆในใจคือ #มั่วลืม #ย้อนดูตัวเองหน่อยมั้ยอ้อม?!

 

.......................................

(หมายเหตุ '#ไปกันใหญ่#ย้อนดูตัว#มั่วลืม'  : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)