
วรรณกรรมที่นักเขียนถวิลหาหนังสือที่พวกเขายัง'คิดถึง'
17 ก.พ. 2558
วรรณกรรมที่นักเขียนถวิลหา หนังสือที่พวกเขายัง "คิดถึง" : คอลัมน์ Eat play life โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร
เคยมีการสำรวจความคิดเห็นของนักเขียน-นักประพันธ์หลายคนเกี่ยวกับวรรณกรรมคลาสสิค ที่พวกเขาอยากจะให้กลับมาอยู่ในโลกระบบดิจิทัลและออนไลน์ หรือยิ่งไปกว่านั้น ให้มีการตีพิมพ์ใน “ทุกรูปแบบ” อีกครั้งหนึ่ง
นี่คือหนังสือส่วนหนึ่งในความปรารถนาของหลายนักประพันธ์....
ฟิลิป อาร์เดอร์ เลือก วรรณกรรมชุด the Septimus Treloar series โดย สตีเฟ่น แชนส์ เขาบอกว่า...
หนึ่งในของขวัญที่ผมชอบมากที่สุดในวัยเด็ก ก็คือบัตรกำนัลหนังสือซึ่งเปิดโอกาสให้ผมใช้เวลาทั้งวันทั้งคืน จมอยู่กับชั้นหนังสือในร้านหนังสือ และวรรณกรรมเรื่องนี้ก็เป็นหนึ่งในเรื่องเยี่ยมที่สุด ที่ผมเคยอ่านในวัยเด็ก
อาจจะกล่าวได้ว่าเป็นฮีโร่ทางวรรณกรรมทีเดียว ได้แก่เรื่อง Septimus Treloar โดย Septimus นั้นเป็นอดีตพนักงานตำรวจวัย 30 ปีที่ได้ผันตัวเองมาเป็นนักบวชในศาสนาคริสต์นิกายแองกลิกัน อาศัยอยู่บริเวณเขตศาสนาในแถบเฟนแลนด์ (Fenland, The Fens)
นอกจากนี้ Septimus ยังเป็นตัวเอกของเรื่องและเป็นคนคอยช่วยเหลือให้เด็กๆ ในเรื่องสามารถต่อกรกับเหล่าวายร้ายได้ ผมได้พบกับ Septimus ครั้งแรกใน Septimus and the Danedyke Mystery (1971) และไม่ต้องสงสัยเลยว่า มันเป็นหนึ่งในวรรณกรรมเรื่องเยี่ยมที่สุดในใจของผม
ในวรรณกรรมเรื่องนี้ มีทุกสิ่งทุกอย่างที่นักอ่านต้องการ : การล่าขุมทรัพย์มหาสมบัติโดยแกะรอยจากซากโบราณวัตถุ, เอกสารโบราณในยุคกลาง, ถ้วย Danedyke-ถ้วยดื่มเหล้าองุ่นสีเงินที่มีตำนานว่าถูกขนย้ายมายังประเทศอังกฤษโดย โจเซป แห่ง อริมาเทีย (Joseph of Arimathea) และคู่หูอาชญากรที่เข้าใจผิดอย่างใหญ่หลวงว่าบุคคลที่พวกเขามีปัญหาขัดแย้งอยู่ด้วยนั้นเป็นเพียงบาทหลวงธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น โดย Septimus สามารถหลอกล่อเอาลายนิ้วมือของหนึ่งในอาชญากรมาได้ (ความจริงในหนังสือจะเน้นเรื่องการศรัทธาในพระเจ้า
แต่เมื่อนำมาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ สารและเนื้อหาที่ต้องการสื่อจากตัวต้นฉบับก็เลยลดลงไปด้วย) ในบทประพันธ์เล่มหลังๆ พวกเราจะได้รู้ถึงภูมิหลังและประวัติชีวิตของ Septimus มากขึ้น เมื่อเขาได้ร่วมรบกับชาวสลาฟในประเทศยูโกสลาเวียระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
สตีเฟ่น แชนส์ คือนามปากาของ ฟิลิปป์ วี เทอร์เนอร์ (Philip W Turner) ผู้ซึ่งได้รับรางวัลคาร์เนกี้ (Carnegie prize) ในปีค.ศ. 1965 เพราะฉะนั้นจึงไม่ต้องสงสัยในคุณภาพงานประพันธ์ของเขา
และเป็นที่ยอมรับกันว่า บทประพันธ์บางเรื่องของเขามีคุณค่ามากกว่างานเขียนทั่วไปที่มีอยู่อย่างดาษดื่นมากนัก แต่ผมก็รู้สึกปลาบปลื้มและก็ดีใจที่ได้มีโอกาสแนะนำวรรณกรรมสุดมหัศจรรย์อย่าง Septimus Treloar ให้แก่นักอ่านรุ่นใหม่ทุกคนได้รู้จัก
อีกท่านหนึ่งคือ จูเลี่ยน บาร์นส์ เลือกวรรณกรรมเรื่อง A Sultry Month และ Horatio’s Version โดย อเลเทีย เฮย์เธอร์ (Alethea Hayter)
เขาบอกว่านี่คือ การผูกขาดเป็นสิ่งที่ไม่พึงปรารถนาและยังเป็นสิ่งที่เลวร้ายอย่างยิ่ง ซึ่งความเลวร้ายดังกล่าวพบได้ในแวดวงวรรณกรรมเช่นเดียวกับแวดวงธุรกิจ นักวิชาการอิสระซึ่งเป็นบุคคลที่ไม่หลงงมงายไปกับแฟชั่นสมัยใหม่
หรือว่าแนวคิดทางศาสนา มักจะมีความสำคัญในฐานะเป็นผู้ดำเนินการจัดอภิปรายทางวิชาการ ตามความเป็นจริงแล้ว คุณต้องการรายได้ที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของคุณเอง งานอิสระส่วนตัวอะไรก็ได้ที่สามารถทำให้คุณมีพลังงานเหลือเฟือเพียงพอที่จะทำงานเขียนที่คุณรัก ซึ่งมีความสำคัญในด้านคุณค่าและอิสระทางจิตใจไม่ด้อยไปกว่าเรื่องเงินๆ ทองๆ เลย
ขณะเดียวกัน แอส ไบแอตต์ เลือก Unfinished Adventure โดย เอฟลีน ชาร์ป (Evelyn Sharp) และ Women as Army Surgeons โดย ฟลอรา เมอร์เรย์ (Flora Murray)
“ฉันเคยอ่านวรรณกรรมที่ครอบคลุมระยะเวลาระหว่างปีค.ศ. 1895 ถึง 1918 มีวรรณกรรมของนักเขียนหญิงสองท่านที่ทำให้ฉันรู้สึกสนใจและตื่นเต้นกับมันมาก เล่มแรกได้แก่อัตชีวประวัติของ เอฟลีน ชาร์ป ผู้หญิงที่เชื่อมั่นในการใช้ชีวิตอย่างมีอิสระ โดยวรรณกรรมเล่มดังกล่าวมีชื่อเรื่องว่า Unfinished Adventure : Selected Reminiscences from an Englishwoman’s life เธอถูกจำคุก และข้าวของรวมถึงทรัพย์สมบัติของเธอถูกพนักงานยึดทรัพย์สินยึดระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่เธอก็ออกมาอ้างสิทธิในทรัพย์สมบัติของตนโดยกล่าวว่า “เมื่อเธอไม่อยู่ จะไม่มีการเก็บภาษีใดๆ ทั้งนั้น”
อย่างไรก็ดี เธอก็เป็นผู้ที่มีปัญญาเฉียบแหลม และเป็นนักประพันธ์ที่ดีคนหนึ่งทีเดียว
วรรณกรรมอีกเล่มหนึ่งได้แก่เรื่อง Women as a Army Surgeons โดย ฟลอรา เมอร์เรย์ โดยเธอนั้นร่วมกับ หลุยส์ซา แกรเรตต์ แอนเดอร์สัน และ เอลิซาเบ็ธ แกรเรตต์ แอนเดอร์สัน ร่วมกันก่อตั้ง The Women’s Hospital Corps ซึ่งควบคุมกิจการโรงพยาบาลทั้งในกรุงปารีสและกรุงลอนดอนระหว่างสงคราม กองกำลังทหารแห่งสหราชอาณาจักรไม่สนใจแพทย์ที่เป็นผู้หญิงเท่าไรนัก
เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจทำให้ให้แก่กองทัพฝรั่งเศสแทน ถึงแม้ว่าความจริงแล้ว เมอร์เรย์จะเป็นแพทย์ มิใช่นักประพันธ์มืออาชีพ แต่ว่าเนื้อหาและเรื่องราวที่เธอเปิดเผยในหนังสือนั้นก็จับใจและทำให้ผู้อ่านประทับใจได้ไม่ยาก....
เหล่านี้คือ “ส่วนหนึ่ง” ของวรรณกรรมที่ยังอยู่ในรอยจำของนักประพันธ์ทั้งหลาย
.......................................
(หมายเหตุ วรรณกรรมที่นักเขียนถวิลหา หนังสือที่พวกเขายัง "คิดถึง" : คอลัมน์ Eat play life โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)



