บันเทิง

ขบคิดขีดเขียน:'คิดอะไร???'

ขบคิดขีดเขียน:'คิดอะไร???'
เกาะติดข่าวสาร >> คมชัดลึก ออนไลน์
logoline

'คิดอะไร???' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ

 
 
           เพิ่งย่างเข้าสัปดาห์ที่สองของปี ที่ตั้งใจว่าจะไม่รับเอาเรื่องดราม่าใดๆ เข้ามาในชีวิตอีก แต่แหม... คงต้องยอมรับว่า เลี่ยงไม่ได้ ในเมื่อจะเสพดราม่าเป็นอาหารเช้าทุกวันขนาดนี้ ก็เอาเลยจ้ะ เราจะไม่หลบไม่เลี่ยงกันอีกต่อไป... ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอเอามาเป็นประเด็นกันประเดิมเอาฤกษ์เอาชัยซะเลยหมดเรื่อง
 
           เคยไหมคะ เวลาเห็นคนทำอะไรไม่เข้าท่าแล้วเราจะเกิดคำถามขึ้นมาว่า... คิดอะไรอยู่(วะ)?
 
           ตั้งแต่ต้นปีมา หญิงยศมีคำถามนี้เกิดขึ้นในหัวบ่อยเหลือเกินค่ะ จากดราม่าที่เกิด แม้จะไม่ใช่เรื่องของตัวเองโดยตรง แต่ก็เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับคนใกล้ๆ ตัวทั้งนั้น เรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องไม่น่าเกิด เรื่องไม่น่าจะทำ ทั้งหมดทั้งสิ้นนั้น มันทำให้หญิงยศเกิดคำถามขึ้นกับระบบความคิดของคนสมัยนี้อย่างช่วยไม่ได้...
 
           เราคิดมากไปหรือเราคิดน้อยไปกันแน่??
 
           หญิงยศได้เจอกับคู่รักที่รักกันมากจนตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างเปิดเผย ผู้หญิงน่ารักและผู้ชายก็น่าเอ็นดู ทุกครั้งที่เจอจะเห็นสองคนนี้มีความสุขด้วยกันจนเราอดคิดไม่ได้ว่า น่าอิจฉานะ คงไม่มีใครมาแทรกความรักของสองคนนี้ได้แน่ๆ ล่าสุดเรื่องกลับพลิกค่ะ ผู้หญิงเห็นความผิดปกติของฝ่ายชายจนต้องแอบเช็กมือถือ ปรากฏว่ามีข้อความจากชะนีขี้คันกระหน่ำรัว รัว รัว มาทุกครึ่งชั่วโมง ผู้ชายแม้จะไม่ได้มีจิตใจที่ซุกซน แต่สัญชาตญาณการตอบสนองต่อสิ่งเร้าใหม่ๆ มันไม่เข้าใครออกใครจริงๆ ยังดีที่เห็นทัน เอาน้ำสาดไฟที่ยังไม่ติดให้ดับสูญไปเสียก่อน หญิงยศไม่ตั้งคำถามกับความรักของคนสองนั้น เพราะเขาก็ยังรักกันดี แต่หญิงยศมีคำถามไปถึงชะนีขี้คันคนนั้น และอีกหลายคนที่มีพฤติกรรมเดียวกันว่า... คิดอะไรอยู่(วะ)? 
 
           อีกเคสเป็นเรื่องของสามีภรรยา ที่สามีก็ไปมีกิ๊กเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็เลี้ยงดูกันค่อนข้างเป็นตัวเป็นตน ล่าสุดคุณเมียน้อยเกิดอาการ “คิดอะไร” ก็ไม่รู้ ลงไอจีสู้กันกับเมียหลวง! เดี๋ยวนะคะ... คืออยากรู้ว่าหนูเมียน้อย “คิดอะไร” จริงๆ หนูต้องเข้าใจว่าหนู “คิดผิด” มาตั้งแต่ต้นแล้วมั้ยคะลูกที่มาแย่งสามีเขาไป นี่ยังคิดจะลุกขึ้นมาเรียกร้องความสนใจออกสื่อกันอีกด้วย สุดท้ายเป็นเรื่องของเจ้านายและลูกน้อง ที่เจ้านายไว้ใจให้ทำงานในหน้าที่ที่เห็นกระบวนการผลิตสินค้าอย่างละเอียด ลูกน้องก็เลยไม่รู้ “คิดอะไร” ตัดสินใจดึงลูกค้าบางส่วนมาคุยแล้วแอบผลิตของส่งให้เอง... เออ เอาสิ.. ความสำนึกในความกรุณา ความซื่อสัตย์ต่อองค์กรมันไม่รู้หายไปอยู่ไหน แต่ที่แน่ๆ ไม่ได้อยู่ในกระบวนการคิดของคนคนนี้แน่ๆ นี่แค่ดราม่าเล็กๆ น้อยๆ ที่เข้ามาในช่วงต้นปี แต่มันก็ทำให้หญิงยศต้องกลับมามองที่กระบวนการความคิดของคนอย่างละเอียดอีกครั้ง รวมถึงกลับมาทบทวนระบบความคิดของตัวเองเช่นกันว่า เราได้มีแพทเทิร์นความคิดใด ที่ไปสร้างความน่าลำบากใจให้คนอื่นบ้าง 
 
           ตั้งแต่เด็กๆ จนโตมา เราโดนสอนมาว่า การใช้ความคิดเป็นสิ่งที่ดี แต่ยิ่งโตขึ้นมา หญิงยศเริ่มรู้สึกจริงๆ ว่า ความคิดของคนมันน่ากลัวขึ้นทุกวัน หญิงยศเพิ่งไปอ่านหนังสือเจอมาค่ะว่า จริงๆแล้วเราควรจะเชื่อในความคิดแวบแรกของเรา เพราะความคิดแรกนั้นมันบริสุทธิ์ที่สุด มันมาพร้อมกับพื้นฐานจริยธรรมความถูกต้องที่เราได้บ่มเพาะมาตลอดชีวิต หลังจากความคิดแรกนั้น เราควรหยุดแล้วอย่าไปคิดเพิ่มเติมอีก เพราะสิ่งที่จะตามมาคือตัวกิเลส เราจะเริ่มให้เหตุผลต่างๆ นานาว่า สิ่งที่เราคิดแต่แรกนั้นมันผิด มันไม่สนุก มันไม่ตื่นเต้น และสุดท้ายเราก็จะยอมแพ้ต่อความคิดติดกิเลส เพราะบาปนั้นมันหอมหวานสนุกสนานมากกว่าตั้งเป็นกอง เอาง่ายๆ ไม่ต้องไปเรื่องผัวเมียเลย เอาแค่เห็นเค้กชิ้นหนึ่งวางไว้ ความคิดแรกคือ “อย่ากินเลย อ้วน” แต่หลังจากนั้นถ้าเราคิดต่อ มันจะกลายเป็น “เออน่า นิดเดียวไม่อ้วนหรอก เค้กอร่อยจะตาย” สุดท้ายก็กินจนได้ ทั้งหมดมันเรื่องเดียวกันทั้งนั้นค่ะ “นั่นสามีชาวบ้าน อย่าไปยุ่งเลย.. แต่.. เอ๊ะ เขาดีนะ เอาน่า แค่คุยนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก เอาอยู่” รู้ตัวอีกทีนะคะ มันห้ามไม่ทันซะแล้ว...
 
           เขาว่าคนสมัยนี้เอาแต่บริหารสมองให้คิด แต่ลืมฝึกฝนสติและสมาธิให้หยุดคิดบ้าง ไหนๆ ก็ขึ้นปีใหม่แล้ว ลองตั้งใจหาสมดุลในใจ ไม่ให้ความคิดเราไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครดูบ้างท่าจะดี อย่าให้ใครเขามาชี้หน้าถามเอาว่า “นี่คิดอะไร ใช้อะไรคิด?” ให้ต้องอับอายเลย สาธุ...
 
.......................................
(หมายเหตุ 'คิดอะไร???' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)



 
logoline
แท็กที่เกี่ยวข้อง