ทีวีสีรุ้ง:'สุขส่งท้ายปี ' | คมชัดลึก

 

 

          Merry X’mas and Happy New Year ทุกท่านนะคะ เวลาผ่านไปแป๊บๆ มันก็ปีนึงแล้ว จะว่าไปคำว่า “เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก” ดูเหมือนมันก็มีส่วนที่ไม่โกหกอยู่นะคะ เพราะนี่อีกไม่กี่วันก็จะหมดปี 2557 ซะแล้ว ถ้าให้ถามตัวคุณเองว่า ได้ทำอะไรที่ตั้งใจไว้ครบรึยัง บางท่านอาจจะบอกว่า เออ..ยังเลย ยุ่งๆ อยู่ ไม่มีเวลา แต่ถ้าถามว่าปีที่ผ่านมา มีละครกี่เรื่อง ใครเป็นพระเอก นางเอก ใครเล่นดี ไม่ดียังไง เผลอๆ ตอบง่ายกว่านะอ้อมว่า... แต่ก็อาจมีบางคนค่ะที่เถียงว่า ไม่...ฉันไม่รู้ว่า ใครเล่นเรื่องไหน เพราะฉันไม่ดูละครไทย มันไม่มีอะไรใหม่ อะไรๆ ก็เหมือนเดิม ฉันดูแค่ The Voice หรือ The Face เท่านั้น เพราะมันจริง มันเก่ง มันไม่มีบท ทุกอย่างสด และที่สำคัญ ฉันกำหนดได้ ฉันชอบใครฉันก็โหวต ฉันชอบใครฉันก็ spoiled ใครเห็นไม่ตรงกัน มาเจอฉัน มาดวล ment กันใน social ละกันนะ

 

          ก็ต้องยอมรับค่ะว่า ไม่ว่าจะละคร หรือรายการประเภทแข่งขัน รวมทั้งรายการข่าว มันเป็นรายการของผู้บริโภคกลุ่มใหญ่ ที่เรียกกันว่า mass กันเลยทีเดียว บางครั้งบางทีถึงขั้นเกิดปรากฏการณ์ รถโล่ง ห้างหงอยกันได้ด้วยซ้ำ แต่จะว่าไปในรอบปีนี้ ก็มีอะไรบางอย่างในทีวี ที่ไม่ใช่สิ่งที่กล่าวมา มาดึงความสนใจ หรือถ้าจะจัดเรตติ้ง ไอ้สิ่งที่เรากำลังจะพูดถึงเนี่ย เผลอๆ จะเรตติ้งสูงกว่ารายการ mass ที่ดังมากก็เป็นได้ ถึงตอนนี้บางคนอาจจะกำลังคิดอยู่ว่า อะไรว้า..ที่ดึงดูด ทำให้เราต้องหยุดดูพร้อมกันได้ขนาดที่ว่า 

 

          ก็ถ้าจะว่าไปปรากฏการณ์ของกีฬาเนี่ยหละค่ะที่ทำให้คนไทยหยุดและยิ้มได้พร้อมๆ กัน มันก็มีมาเป็นช่วงๆ นะคะ ไม่ว่าจะช่วงของน้องเมย์ รัชนก อินทนนท์ หรือ สาวๆ ทีมวอล์เลย์บอลทีมชาติที่มีพลังตบพิฆาตทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมกีฬาที่คว้าแชมป์พรีเซ็นเตอร์ ตั้งแต่ขนมเด็กไปจนถึงผลิตภัณฑ์ของใช้ในครัวเรือน ซึ่งทั้งน้องเมย์และทีมวอล์เลย์บอลต่างก็มีเรียลิตี้ตามติดช่วงชีวิตตัวเองกันคนละซีซั่น 

 

          และสำหรับนาทีนี้คงไม่มีความสนใจในสิ่งใดจะมาเกินนักฟุตบอลทีมชาติไทยแล้วล่ะค่ะ เราคงพอนึกออกกับนัดถ่ายทอดสด AFF Suzuki Cup 2014 เมื่อวันเสาร์ที่ 20 ธันวาคมที่ผ่านมา ซึ่งทีมนักฟุตบอลไทยได้ทำให้คนไทยมีความสุขจนหน้าบานเป็นจานเชิงกันทั่วประเทศ กับผลที่เราชนะมาเลเซียด้วยสกอร์รวมสองนัด 4:3 หลังจากที่เราไม่เคยได้ครองถ้วยนี้มายาวนานถึง 12 ปี

 

          นาทีนี้ที่อ้อมนั่งเขียนต้นฉบับ เปิดทีวีไปช่องไหนก็จะเจอภาพฝูงชนไปรอรับฮีโร่ของชาวไทยที่ดอนเมือง จนขึ้นรถแห่ไปตามถนน หรือในไทม์ไลน์ต่างๆ ก็ล้วนแล้วแต่ว่าด้วยเรื่องของการมารอรับคณะบุคคลเหล่านี้ เรียกได้ว่า เรตติ้งดีจนถนนโล่งของแท้ เพราะทุกคนพร้อมใจกันเปิดทางให้ขบวนเดินทางไปยังสนามศุภชลาศัยกันอย่างเต็มที่

 

          อ้อมว่า พลังของกีฬา มันยังคงขลังอยู่ มันสามารถทำให้คนมีความสุขได้จริงๆ นะคะ เป็นคนเล่นเอง ได้ออกแรง ได้เหงื่อ ได้ความแข็งแรงของร่างกาย เป็นคนดู ได้ความสุข อารมณ์ดีที่ได้ปลดปล่อยความรู้สึก แล้วกีฬาก็สอนให้เรารู้จักน้ำใจ ผู้เล่นรู้จักแพ้ รู้จักชนะ แพ้ก็ต้องไม่พาล ชนะก็ต้องไม่ซ้ำเติมผู้แพ้ สำหรับผู้ดู ถ้าคนที่เรารักแพ้ ก็ให้กำลังใจ ไม่ใช่หาเรื่องคนชนะ

 

          เวลาเราเชียร์กีฬาแบบส่งกำลังใจใสๆ ดูพวกเราสามัคคีมีทิศทางเหมือนๆ กันดี เราไม่จำกัดสีเสื้อที่จะใส่เชียร์ เราไม่มีสีอะไรใส่กัน มีแต่เราเป็นคนไทยที่เชียร์นักกีฬาไทย ไม่ว่าผลจะออกมายังไง เราก็พร้อมให้กำลังใจ ถ้าสิ่งเหล่านี้มันจะเกิดได้กับทุกเรื่องในสังคม มันคงดีไม่น้อยนะคะ เพราะสามัคคีคือพลัง

 

          ป.ล. สำหรับอ้อม ยังมีอีกรายการที่เรตติ้งดีไม่แพ้ใครในปีนี้ จำได้หรือไม่ 22 พฤษภาคม เป็นวันที่ทีวีทั้งประเทศนิ่งเหมือนกันหมด จนถึงวันนี้ คสช.ก็ยังคงพยายามที่จะคืนความสุขให้กับพวกเราประชาชนอยู่ แต่ถ้าพวกเราเองก็พยายามหาความสุขให้ตัวเราเองด้วยแล้วล่ะก็ “ความสุขจะคืนมา..ประเทศไทย” ในเร็ววัน

 

.......................................

(หมายเหตุ 'สุขส่งท้ายปี ' : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)