ขบคิดขีดเขียน:'ถึงเวลาต้อง(ไม่)ตัดสินใจ' | คมชัดลึก

 

 

          ผ่านวันจันทร์ล่วงเข้ามาวันอังคาร หลายๆ คนอาจเริ่มเข้าที่กับการทำงานในสัปดาห์ แต่หญิงยศเชื่อว่ามีอีกหลายคนที่เริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าหาสาเหตุไม่ได้อีกแล้ว ทั้งๆ ที่ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก เพียงแค่นั่งประชุม ส่งอีเมล ตัดสินใจอะไรนิดๆ หน่อยๆ...นั่นแหละค่ะ อาจเป็นประเด็นที่เราเหนื่อยล้าไม่รู้สาเหตุก็เป็นได้

 

          อ่านบทความผลวิจัยล่าสุดมา เขาบอกว่า “การตัดสินใจทำให้เราเหนื่อยล้าได้” เพราะมันเป็นการใช้สมองทางด้านเหตุและผลอย่างหนักหน่วง ถึงแม้ร่างกายจะสบายๆ แต่อย่าลืมนะคะว่าสมองก็คือร่างกายของเราเช่นกัน มันเหนื่อยล้า แม้ว่าจะไม่แสดงออกมาว่าเหงื่อออกไหลย้อย แต่ก็คงระทดระทวยอยู่พอสมควร โดยเฉพาะคนที่ใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้องประชุม แล้วต้องตัดสินใจเป็นวาระไป คงคุ้นเคยกับการนั่งหมดเรี่ยวหมดแรงหลังจากที่การประชุมสิ้นสุดลง

 

          แล้วจะให้ทำยังไงล่ะก็ในเมื่อชีวิตการงานของเราขึ้นอยู่กับการตัดสินใจ ไม่ตัดสินใจก็ไม่ได้ แล้วจะทำยังไงดี วันนี้หญิงยศมีแบบฝึกหัดมาให้ทุกคนลองทำกันดูค่ะ

 

          เวลาเรานึกถึง สตีฟ จ็อบส์ หรือมาร์ก ซักเกอร์เบิร์ก หญิงยศเชื่อว่าบางทีหน้าตาอาจจะเลือนๆ แต่สิ่งที่เราจำได้แม่นเลยนั่นก็คือเสื้อผ้าที่พวกเขาใส่กันใช่ไหมคะ คุณสตีฟ จ็อบส์ นี่แน่นอน เสื้อยืดแขนยาวสีดำกับกางเกงยีน ในขณะที่พี่มาร์กใส่แต่เสื้อยืดสีเทากับกางเกงยีนเจ้าเก่า มีคนเคยไปถามทั้งสองคนว่า นี่คือการแบรนดิ้งอย่างหนึ่งหรือเปล่า? ทั้งสองคนให้เหตุผลเดียวกันค่ะว่า พวกเขาใส่เสื้อผ้าเดิมๆ ก็เพื่อตัดกระบวนการตัดสินใจในส่วนของการเลือกเสื้อผ้าออก เพื่อเก็บแรงไว้ตัดสินใจในเรื่องที่สำคัญกว่า!! 

 

          อุตะ!! อ่านมาถึงตรงนี้ก็หวนกลับมานึกถึงตัวเอง หญิงยศและเพื่อนชะนีทั้งหลาย พวกเราคงเหนื่อยล้ากันตั้งแต่ยังไม่ออกจากบ้านสินะ ก็ในเมื่อเหตุการณ์เสื้อผ้าเต็มตู้ แต่ไม่รู้จะใส่อะไรมันเกิดขึ้นเกือบทุกเช้า เสื้อผ้าสีนี้จะทาลิปติกสีอะไร อ้าวสายแล้วจะไปทำงานทางไหน? เรือมะ? รถไฟฟ้า? เอ๊ะ รถใต้ดินสายไหนไปลง? หรืออูเบอร์เลย? แต่ถ้าอูเบอร์แพงนิดนึง อาจต้องเปลี่ยนแผนกินข้าวกลางวัน งั้นไปกินไหนดี? ข้างออฟฟิศมะ? และคุณคะ... มันจะยืดยาวไปไม่มีวันจบ จนพอถึงตอนเย็นที่แฟนมารับ ทันทีที่เขาอ้าปากถามว่า “อยากกินอะไร?” เราจะปรี๊ดแตกไม่มีเหตุผล “อะไรก็ได้ (ที่ฉันอยากกิน) ตัดสินใจไปเหอะ เหนื่อยจะตายละ ขี้เกียจคิด แต่ไม่เอาแฮมเบอร์เกอร์นะ อ้วน เนื้อย่างก็ไม่เอา อึไม่ออก สลัดก็ได้ ญี่ปุ่นก็ได้ เออ อะไรก็ได้ ขี้เกียจคิด เหนื่อย!!”

 

          น่านง่ะ... คือเราเสียพลังงานไปกับการตัดสินใจเรื่องอื่นที่แทบจะเรียกได้ว่าไร้สาระในแต่ละวันนั้นเยอะมาก ทั้งคุณสตีฟและคุณมาร์กนั้น แต่งตัวง่าย กินง่าย เพราะเขารู้ว่าการตัดสินใจมันเสียพลังงานแค่ไหน เขาถึงเก็บแรงดีๆ ไว้เพื่อตัดสินใจในเรื่องที่เป็นประโยชน์ เอางี้ค่ะ ถ้าคุณอยากทำงานให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เขามีผลวิจัยมาว่าเราควรทำอย่างไร หญิงยศแอบเอามาปรับให้เข้ากับชีวิตคนไทยและอาร์ตตัวแม่นิดนึง ลองดูค่ะไม่เสียหาย

 

          อย่างแรกคิดชุดเอาไว้เลยก่อนนอน แมทช์กระเป๋ารองเท้าและลิปสติกให้เรียบร้อย จัดของลงกระเป๋า เขียนลิสต์ติดกระจกไว้เลยว่าเช้านี้ต้องทำอะไรและออกจากบ้านไปทำงานทางไหน ผลวิจัยเขาบอกให้เรารับประทานอาหารกลางวันที่ร้านเดิมตลอดทั้งอาทิตย์ไปเลยค่ะ ไม่ต้องคิด ส่วนมื้อเย็นกับคุณแฟนนั้น ส่งลิสต์ร้านอาหารที่คุณชอบและอยากรับประทานให้เขาไปเลย เขาจะได้ไม่สะเปะสะปะมาก หรือถ้าคุณรู้สึกอยากรับประทานอะไร พูดออกไปเลยค่ะ เราทำงานเหนื่อย เขาก็คงเหนื่อยเช่นกัน ทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องง่าย จะได้เหลือพลังงานดีๆ มานั่งพูดคุยกันระหว่างมื้ออาหาร แรกๆ อาจฝืนใจ แต่ทำไปติดต่อกันเกินสามอาทิตย์มันจะกลายเป็นนิสัยของเราเองค่ะ...

 

          เหลือแรงดีๆ ไว้ให้กับเรื่องที่จำเป็น...ฟังดูเป็นการออกสตาร์ทที่ไม่เลวเลยนะคะหญิงยศว่า

 

.......................................

(หมายเหตุ 'ถึงเวลาต้อง(ไม่)ตัดสินใจ' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)