'10 ปี The Dreamers แรงเร้าเพศยังผ่าวร้อน' | คมชัดลึก

 

 

          นอกจากปีนี้จะครบรอบ 86 ปีหนังการ์ตูน “มิกกี้เมาส์” แล้ว จะยังครบรอบหนึ่งทศวรรษของหนังอีโรติกที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งในอดีตอย่าง The Dreamers ด้วย เพราะมันไม่ใช่แค่หนังเพศร้อนๆ แต่เกี่ยวกับโรงหนังและการเมืองในฝรั่งเศส ฟรังซัวร์ เดอมองต์ นักวิชาการด้านวัฒนธรรมสมัยใหม่ ให้ความเห็นว่า The Dreamers สะท้อนอัตลักษณ์อย่างหนึ่งของสังคมยุคนี้ นั่นก็คือ เด็กสาวและผู้ชายวัยรุ่นทั่วโลก กำลังหลงใหลเซ็กส์ ในระดับที่เรียกว่าหมกมุ่น “ช่วงนั้น เว็บไซต์จำนวนมากถูกใช้ไปเพื่อการนี้ สินค้าอาศัยเซ็กส์มาเป็นตัวกระตุ้น หนังจำพวกขายเซ็กส์มีเกลื่อนกลาดในทุกๆ แนว เรากำลังอยู่ในยุคสมัยที่คนรุ่นใหม่ถูกทำให้หลงใหลหมกมุ่นเกี่ยวกับเซ็กส์ ไม่ต่างจากตัวละครในเรื่องนี้” คาแรกเตอร์ที่ เดอมองต์ อ้างถึงนั้นก็คือ เด็กสามคน เป็นชายสองและหญิงหนึ่งที่นำพาตัวเองไปสู่โลกที่เย้ายวนของกามารมณ์ หลังจากทั้งสามคนพบกันและชักชวนกันมานอนค้างที่บ้าน เพราะต้องการใช้เวลาที่พ่อแม่ไม่อยู่ เล่น mind game แห่งความหฤหรรษทางเรือนร่าง

 

          Julian Roman เป็นนักวิจารณ์หนังฝรั่งเศสในเว็บไซต์แห่งหนึ่ง เธอบอกเมื่อตอนที่ The Dreamers ออกฉายเมื่อสามปีที่แล้วว่า The Dreamers ได้กลายเป็นหนังที่จุดชนวนประเด็นของการค้นหาเรื่อง “เพศสัมพันธ์” ของคนรุ่นใหม่ได้อย่างน่าตระหนก 

 

          “มันกลายเป็นเรื่องที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางมากกว่าที่จะเป็นเพียงแค่เสียงหยดน้ำเบาบาง แต่มันคือเรื่องฉลาดที่ดันถูกประเมินค่าอยู่แค่คำว่าติดเรต NC-17“จูเลียนบอกว่า ขณะที่คนทำหนังส่วนใหญ่เมื่อได้ดูหนังที่มีฉากโจ๋งครึ่มเรื่องนี้ และเกิดอาการเติมเชื้อถึง “การถกเถียงกัน” อย่างรุนแรง บางคนกลับตกเป็นเครื่องมือของเรื่องเล่าที่หยุดอยู่แค่ “มันคือหนังโป๊เรื่องหนึ่ง”

 

          “แนวคิดว่านี่คือหนังโป๊ ที่สวมคลุมด้วยการถ่ายงดงาม อาจทำให้ผู้สร้างในเวลานั้นไม่สบอารมณ์ บ้างก็อาจชื่นชมถึงความทะเยอทะยานนี้ แต่ที่เหลืออาจก่นด่า”

พล็อตเรื่องเกี่ยวกับเด็กหนุ่มซื่อใสอย่าง แมทธิว เขาผู้อุทิศตนอุปถัมภ์โรงหนังแห่งนี้ เขาเป็นนักศึกษาอเมริกันที่มาเรียนในฝรั่งเศสกว่าปีมาแล้ว แต่เขาไม่มีเพื่อนจึงใช้เวลาทั้งหมดไปกับการดูหนัง แล้ว แมทธิว ก็มักพบ ดีโอ (Louis Garrel) และ อิซาเบลล์ (Eva Green) ที่โรงหนังเสมอ

 

          สองพี่น้องคู่นี้เป็นฝรั่งเศสที่เจ๋งมาก ถึงขนาดที่เขาแอบชื่นชมอยู่ห่างๆ การสั่งปิดโรงหนังจากรัฐบาลได้ก่อให้เกิดการประท้วงเพิ่มขึ้นอย่างกว้างขวาง จนแมทธิว ได้รู้จักกับ ดีโอ และอิซาเบลล์ ในที่สุด กระทั่งเขารู้ว่าทั้งคู่เป็นฝาแฝด พวกเขาชักชวนแมทธิวไปค้างที่บ้าน และได้ใช้เวลากลางคืนปาร์ตี้กัน ซึ่งทั้งดีโอ และอิซาเบลล์ ต่างก็เป็นคอหนังจนสร้างความประทับใจและความรู้เรื่องหนังให้แมทธิว พวกเขาต่างอยู่ใน “โลกแห่งความฝัน” ของภาพยนตร์ที่มีแมทธิวมาช่วยเติมเต็ม เด็กสาวอย่าง อิซาเบลล์ ที่สบายๆ อยู่แล้วก็เริ่มเกี้ยวพาราสีจนล่วงสู่การ “ลักลอบ” ได้เสียกันกับแมทธิว 

 

          “แท้จริงแล้ว หนังเริ่มสะท้อนให้เห็นว่า ขณะที่โลกข้างนอกบ้านมีอะไรน่าวิตกหลายอย่าง ทั้งปัญหาการเมือง วินาศกรรมและการปกครอง แต่เด็กรุ่นใหม่กลับหลงใหลอยู่แค่เรื่องเซ็กส์ ซึ่งถูกกระตุ้นหลายทางผ่านการตลาดของสินค้า” เดอมองต์ วิเคราะห์

 

          แมทธิวคือตัวแทนของเด็กหนุ่มสาวที่หมกมุ่นกับความสวยของอิซาเบลล์ ซึ่งเธอเองก็หว่านเสน่ห์ใส่ ประเด็นที่หลายคนชื่นชมก็คือ การวางสถานะของพ่ออิซาเบลล์ให้เป็นนักเขียนผู้เลื่องชื่อแต่ไม่ได้ส่งต่อ “พรสวรรค์” ใดๆ ถึงลูกชายผู้ปรารถนาการปฏิวัติ ส่วนแม่ก็เป็นเพียงแค่ “แม่บ้าน” รักสวยรักงาม แต่กลับไม่ส่งอิทธิพลผ่านถึงลูก 

 

          “ฉากที่พวกเขาทานอาหารเย็นด้วยกันนั้น ถูกชมว่ายอดเยี่ยมมาก เพราะคนที่รับบทเป็นพ่อสามารถแสดงออกถึงการที่พยายามทำให้ดูว่าตนเองสำคัญ มีการพูดประณามที่ยืดยาวเผ็ดร้อนคล้ายจะล้อเลียน “ความหมายแห่งการปฏิวัติ”  ดีโอ คิดว่าพ่อเขาคือผู้ยึดถือลัทธิเผด็จการ ทำให้เขาเองสูญเสียพรสวรรค์ในการเป็นนักเขียน”  แมทธิว ผู้ที่ดูแล้วคล้ายจะอยู่นอกวงสนทนาไปเลย จึงมีปฏิกิริยาเพิกเฉยต่อบทสนทนาของคนที่เป็นพ่อ เขาหันเหไปเล่นไฟแช็ก และรู้สึกว่าทำไมเขาจะต้องมาที่นี่ในคืนนี้ 

 

          แมทธิว คือหนุ่มน้อยน่าดึงดูดใจ และอิซาเบลล์ ก็ตกหลุมเสน่ห์ของเขา จุดเปลี่ยนของเรื่องก็คือตอนที่พ่อแม่ของพี่น้องฝาแฝดเดินทางท่องเที่ยว อพาร์ตเมนต์จึงตกเป็นของทั้งคู่ ยิ่งตัวแม่ยืนกรานให้แมทธิวสามารถนอนค้างด้วยได้ ทุกอย่างยิ่งเป็นใจ

 

          แผ่นหนังเรื่องนี้ มีออกมาแล้วหลายภาษาและเวอร์ชั่น ใครสนใจลองไปดูกันได้ แต่ถ้าดูเวอร์ชั่นเต็ม จะเข้าใจหนังมากกว่า

 

.......................................

(หมายเหตุ '10 ปี The Dreamers แรงเร้าเพศยังผ่าวร้อน' : คอลัมน์ หนังโรงเล็ก โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)