'ค่ายเพลง ศิลปิน สร้างกระแสไม่พอ ต้องสร้างศรัทธา' | คมชัดลึก

 

 

          ทุกวันนี้ อายุเฉลี่ยคนเราสั้นลง จากสถิติ คงเป็นเพราะ สิ่งแวดล้อมแย่ลง  รวมกับคนเราดูแลรักษาสุขภาพน้อยลง หากจะสรุปกันให้เข้าใจง่ายๆ 

 

          วงการเพลง และ วงการวิทยุ อายุก็ยิ่งสั้นลงตาม อาจดูเหมือนไม่น่าเกี่ยวข้องกัน  แต่น่าจะมีความข้องเกี่ยวกันบางอย่าง เป็นสังคม บริโภคนิยม ที่เร่งรีบ แข่งขัน เก่งไม่กลัวกลัวช้า เลยต้องทำให้ทุกอย่าง เป็นแบบกึ่งสำเร็จรูป เพื่อความสะดวก รวดเร็ว แน่ละ !!! คนเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อม เข้าใจได้ แต่ไม่จำเป็นต้องยอมรับไปเสียทุกเรื่อง

 

          ช่วงที่ผ่านมา ศิลปินมากหน้าหลายตา เกิดและดับ บนสังเวียน โดยที่ผลงานนั้น ยังไปไม่ถึงมือคนซื้อด้วยซ้ำ รวมระยะเวลา ตั้งแต่เริ่มเซ็นสัญญา เตรียมงาน และ ผลิตงานเป็นปี หรืออาจมากกว่านั้น เตรียมแผนโปรโมทอีกเป็นเดือน อีกทั้ง ทำมิวสิก วิดีโอ (ยุคที่เพลง ออกวางแผงพร้อมกับ แผ่นภาพคาราโอเกะ) ใช้เวลาไปไม่น้อยทีเดียว จากนั้นไม่เกินหนึ่งเดือนก็รู้ว่าจะ เกิดหรือดับ กลับบ้านหรืออยู่ต่อ ถ้าดังสักเพลงหนึ่ง สองเพลง ก็พอจะได้ทุนคืน หรืออาจโชคดีมากกว่านั้น  ถ้ามีเพลงติดชาร์ต สรุปยอดแล้ว ก็ไปต่อแถวใหม่ เป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ใช้คนมหาศาล โดยมีเค้กก้อนเท่าเดิมไว้แบ่งกัน เมื่อเป็นเช่นนั้น จึงต้องแตกต่างด้วยกลยุทธ์มากมาย ที่คิดกันมาเป็นอย่างดี ใช้ตัวช่วยสารพัดเพื่อช่วงชิงความได้เปรียบในธุรกิจเพลง โดยลืมไปว่าอันที่จริงแล้ว งานศิลปะที่ดีต้องมีศรัทธา เป็นศรัทธาของคนทำ คนฟัง  ไม่ว่าจะเป็นตัวศิลปิน หรืองานศิลปะ ต้องมีเวลาตกผลึก  แต่วันนี้เป็นวันของการเอาชนะด้วยเรื่องตัวเลข ว่ากันตั้งแต่ตัวเลขยอดศิลปินในสังกัด ตัวเลขของยอดขายอัลบั้ม  และตัวเลขทางสถิติต่างๆ ที่มากมาย ที่สามารถจะนำมาวัดผลได้ โดยเฉพาะยอดดาวน์โหลดเพลงที่ถูกกฎหมาย จากแหล่งต่าง ๆ และที่ชัดเจนที่สุดคือ ตัวเลขการเข้าชมจาก Youtube แต่อาจไม่เคยประเมินถึงความชื่นชมและศรัทธา ของคนฟัง วันนี้จึงมีศิลปินที่ยังไม่สุกงอม อยู่เต็มไปหมด เมื่อยังไม่สุก แต่ต้องรีบออก จึงต้องบ่มด้วยวิธีต่างๆ นานา สรุปว่าผลที่ได้คือความ แคระแกรนความไม่กลมกล่อมของผลงาน เป็นเพียงลูกกวาดสีสวย แต่ไร้คุณค่า เพราะยังไม่ถึงเวลานั่นเอง

 

          โปรดิวเซอร์ หลายคนยอมรับว่า สร้างงานดนตรีไม่ยาก แต่ที่ยากคือสร้างศรัทธา คือการสร้าง Brand หากเป็นเมื่อก่อน คงมีอยู่หลายศิลปินเหมือนกันที่คนฟังจำนวนมาก รอซื้อผลงานโดยไม่ต้องฟังเพลงก่อน ซื้อเพราะความศรัทธา เชื่อในคุณภาพ และฝีมือในการทำงาน ซึ่งสำหรับบางคนมันนานเกินไปที่จะรอศรัทธาให้เกิด จึงต้องสร้างภาพของความศรัทธาขึ้นมาเอง แล้วให้คนดู คนฟังเชื่อว่ามันมีกระแส แล้วคล้อยตาม แต่วิธีการนี้ก็คงพอจะตอบได้ว่า ศรัทธา จะอยู่กับตัวศิลปินไปนานเท่าใด กลายเป็นเรื่องของสื่อที่ใช้เพื่อการสร้างภาพที่อยากได้ขึ้นมากันเอง ไม่ว่าจะนำชาร์ตจากสถานีวิทยุต่างๆ มาโชว์ ตัดภาพคอนเสิร์ตที่มีคนดูมากมาย ที่ศิลปินเหล่านั้นไปมีส่วนร่วมมาบ้าง ใช้คำพูดที่ดูยิ่งใหญ่ โด่งดัง ขายดี ซ้ำไป ซ้ำมา เพื่อให้คนเชื่อ สุดท้ายคนฟังก็จับได้ และไม่อุดหนุนผลงานในที่สุด เพราะยัดเยียดกันมากเกินไป

 

          รายการเพลงในวิทยุก็เช่นกัน มีหลายคลื่นที่เกิดขึ้น และหายไป โดยยังจำชื่อดีเจ ไม่ได้สักคนด้วยซ้ำ คนฟังบางคนที่รู้ข่าว ก็ได้แต่อุทานว่า “อ้าวเปลี่ยนรายการแล้วเหรอ เออแล้วมีอะไรใหม่” อยู่บ่อยๆ จะมีสักกี่คลื่นที่คนฟังเสียดาย วงการวิทยุบางช่วงเวลา เปลี่ยนแปลงเร็วยิ่งกว่า คอลเลกชั่นเสื้อผ้าซะอีก แล้วก็กลับไปต่อแถว รอเวลาได้คลื่นใหม่ แล้วก็เอาคอนเซ็ปต์เดิมๆ มาทำอีกครั้ง คงคล้ายๆ กันกับวงการเพลง  เพียงแต่วันนี้คนทำวิทยุมีทางออกใหม่อีกทางคือวิทยุชุมชนนั่นเอง ซึ่งมีจำนวนมากกว่าวิทยุคลื่นใหญ่หลายเท่าตัวนัก แม้จะถูกปิดไปหลายคลื่นแล้วก็ตาม ถือเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในสังคมไทย แน่นอนสิ่งใหม่ๆ ยังต้องหา บรรทัดฐานของการทำงาน ต้องการเวลาของการสร้างมาตรฐานอีกระยะหนึ่ง คนทำวิทยุชุมชนจึงต้องการศรัทธาอย่างมาก ที่จะผลิตรายการที่เป็นประโยชน์ในชุมชนอย่างแท้จริง ถ้าเป็นช่วงเวลาของการเปิดเพลงก็ยังจะต้องมีน้ำมีเนื้อ ให้ประเทืองปัญญาและอารมณ์ไปพร้อมๆ กัน โดยไม่ต้องมีค่าเช่าเวลามาค้ำคออยู่ทุกวัน ไม่ต้องรีบเร่ง ไม่ต้องฉาบฉวย จึงอยากเห็นวิทยุชุมชนที่กลับมาเกิดใหม่ในวันนี้ (หลังรัฐประหาร) มีความศรัทธาต่อผู้ฟัง และสร้างคุณค่าให้เกิดกับการใช้ทรัพยากรของมนุษย์อย่างคุ้มค่า ไม่ปล่อยเวลาทิ้งไปในอากาศ อย่างน้อยก็จะเป็นการสร้างความ สมดุล ให้กับสังคมอีกด้านหนึ่ง ยึดรั้งไว้ไม่ไหลเทไปกับกระแสทุนนิยม เพื่อให้สังคมตั้งรับกับความเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว ให้มีสติในการใช้ชีวิต และมีรสนิยมในการเสพงานศิลปะ

 

          แน่นอน ความยากในการอยู่บนถนนสายดนตรีนั้นแตกต่างจากวันวานมากมาย การออกผลงานไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป ด้วยเทคโนโลยี ดิจิทัล ใกล้ตัว ราคาถูก สามารถสร้างงานได้ไม่ยาก แต่ชั่วข้ามคืน อีกทั้งต้นทุนการผลิตราคาถูกลงมาก แต่การหยิบยื่นสู่ผู้ฟัง และทำให้เกิดความประทับใจ และชื่นชอบในผลงานนั้นดูจะยากกว่า ขณะที่การหารายได้เพื่ออยู่รอดหรือมั่งคั่งนั้นดูจะยากที่สุด

 

          ไม่ว่าใครจะคิดว่าเวลาในปัจจุบัน ผ่านไปเร็วหรือช้าก็ตาม (ทั้งที่ความจริงมันยังเดินระยะเท่าๆ กับอดีต) ศรัทธาก็ยังต้องใช้ระยะเวลาที่จะสร้างหรือ ฟื้นฟู รักษาระดับ เพื่อให้ประชาชน ได้รับรู้ได้ถึง ความตั้งใจของคนทำงาน และเมื่อถึงเวลานั้น ศรัทธา และความจงรักภักดีของแฟนเพลงจะตามมาเอง

 

.......................................

(หมายเหตุ 'ค่ายเพลง ศิลปิน สร้างกระแสไม่พอ ต้องสร้างศรัทธา' : คอลัมน์ เพลงไทยที่ต้องฟังก่อนตาย โดย... โชคชัย เจี่ยเจริญ)