บันเทิง

มองผ่านเลนส์คม:'ปู่สมบูรณ์'

มองผ่านเลนส์คม:'ปู่สมบูรณ์'

20 ต.ค. 2557

'ปู่สมบูรณ์' : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... นันทพร ไวศยะสุวรรณ์

 
 
          ในชีวิตหนึ่ง จะมีสักกี่คนที่ได้เจอคนที่รักจริง และดูแลกันไปจนตาย...
 
          "ปู่สมบูรณ์" คือเรื่องราวของชายวัยกว่า 70 ที่ดูแลภรรยาที่ป่วย โดยไม่มีสักครั้งที่ต้องห่างกัน
 
          ไม่ง่ายเลยที่จุดเริ่มต้นของชีวิตคู่ ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่สิ่งที่ทำให้ปู่และย่าอยู่กันจนตายจาก มันมีค่ามากกว่านั้นนัก
 
          ปู่บอกว่า เมื่อตกลงจะร่วมหัวจมท้ายแล้ว ก็ต้องจ้ำพายไปด้วยกันจนถึงฝั่ง! 
 
          ทำให้ตลอด 45 ปี ปู่สมบูรณ์และย่าละเมียด ฤกษ์กำยี ได้ทำหน้าที่สามีและภรรยาที่ดีต่อกัน เป็นพ่อแม่ของลูก และปู่ย่าของหลาน ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง...
 
          ในแบบฉบับคนต่างจังหวัดที่ทำนา หาปลา ปลูกผัก เลี้ยงหมู อยู่อย่างเรียบง่าย
 
          ถ้าไม่มี "โรคภัย" มาวัดใจ เราอาจเห็นวิถีธรรมดาๆ เช่นนี้จากผู้คนทั่วไปได้ไม่ยากนัก
 
          แต่ 15 ปี ที่ย่าเมียดป่วย ทั้งไข้ป่า หัวใจโต มะเร็งเต้านม และท้ายสุดกับโรคไตที่มาตรวจพบในช่วงที่แย่แล้ว
 
          นั่นไม่เพียงทำให้ชีวิตของย่าไม่เหมือนเดิม แต่ได้ทำให้คนใกล้ตัวเปลี่ยนวิถีไปอีกด้วย! 
 
          "ไม่รู้ว่าหมอสำเร็จมาได้ยังไง กรวดกันตั้งหลายทีไม่เจอ มาเจอหมอคนนี้บอกว่าไตเน่าแล้ว"
 
          เหมือนปู่พูดไปอย่างนั้น เพราะนับแต่นั้นมา แกก็ก้มหน้าก้มตาดูแลย่าเมียดอย่างดี...
 
          ทุกวันปู่มีหน้าที่ล้างไตให้ย่าวันละ 4 ครั้ง ทุก 4 ชั่วโมง โดยเริ่มตั้งแต่ตี 4 และคอยจดสถิติผลทุกครั้ง
 
          ปู่ปฏิบัติตามที่ทางโรงพยาบาลอบรมมาอย่างเคร่งครัด โดยเฉพาะเรื่องความสะอาด เพราะกลัวว่าแผลจะติดเชื้อ 
 
          ทุกวันปู่จะประคองกึ่งอุ้มย่าที่ตัวใหญ่กว่าลงจากเตียงนอน เพื่อพามาขับถ่าย และอาบน้ำที่ระเบียงบ้าน
 
          บางทีก็ได้ยินปู่เปรยๆ "...อย่ามาเป็นเลยโรคนี้ ลำบากฉิบหาย จะอาบน้ำยังลำบากเลย" คำพูดตรงๆ คนอื่นพูดคงมีเคือง แต่ทว่าน้ำเสียงและแววตาปู่ที่มองย่าขณะล้างตัวล้างก้นให้ มันช่างอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
 
          มิพักต้องดูแลเรื่องอาหารการกิน เสื้อผ้า ที่หลับที่นอน ปู่ทำเองหมด แม้กระทั่งต้องกะเตงกันไปหาหมอ ปู่ก็ไม่บ่น
 
          "หมอบอกว่า คนเป็นหัวใจโต เขาห้ามเครียด เราก็มาจับจุดได้ เขาอยากได้อะไรก็เอา ทำให้หมด อย่าไปขัดใจ" 
 
          ปู่บอกว่า ระยะหลัง ตัวเองโทรมไปมาก เพราะดูแลย่า แต่ก็ไม่คิดอะไร เพราะตอนปู่ป่วยหนักก็ได้ย่านี่แหละคอยดูแล 
 
          "เจ็บกัน ก็ต้องดูแลกันไป ก่อนนี้เขาก็ดูแลผมเกือบปี มาตอนหลัง เขามามันหลายโรค ผมก็ต้องดูแลเขา" 
 
          คำพูดซื่อๆ และไม่ได้ยินคำว่า "รัก" ออกจากปากปู่เลยแม้สักครั้งเดียว แต่กลับเห็นถึงพลังอันยิ่งใหญ่เหลือเกิน...   
 
          ทั้งหมดนี้คือเรื่องราวของปู่ย่าในจังหวัดอยุธยา ที่เล่าผ่านภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "ปู่สมบูรณ์" ดำเนินงานสร้างโดย ณ๊อบ โปรดักชั่น และบีเร็ค สตูดิโอ ใช้เวลาถ่ายทำนานถึง 4 ปี 
 
          ทีมงานไม่ได้วางแผนเก็บภาพนานขนาดนั้น และหากชีวิตคู่ของปู่ย่าไม่น่าสนใจจริง เราคงไม่ได้เห็นภาพช่วงสุดท้าย... 
 
          ปู่สมบูรณ์ใส่ชุดดำ พายเรือออกจากบ้านไปวัด ปู่ไปที่นั่นเพื่อดูแลย่าครั้งสุดท้าย...เป็นซีนลองช็อต บวกกับปล่อยเพลง "ฉันจะฝันถึงเธอ" ที่ คุณดนู ฮันตระกูล แต่ง ยิ่งขยี้อารมณ์จนห้ามน้ำตาไม่อยู่  
 
          "เมื่อตะวันนิทรา ฟ้าจะรอพบจันทร์...ฉันจะฝันถึงเธอ" 
 
          นี่คือเรื่อง "รัก" สุดคลาสสิกในหัวใจดิฉันค่ะ
 
.......................................
(หมายเหตุ 'ปู่สมบูรณ์' : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... นันทพร ไวศยะสุวรรณ์)