ลั้นลา!เรื่องเมืองกรุงผ่านการบอกเล่า"รุจ เดอะสตาร์" | คมชัดลึก

 บริเวณโดยรอบของที่นี่มีต้นไม้เป็นจำนวนมาก ดูร่มรื่นเย็นตาขัดกับสภาพอากาศสุดๆ วันนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่วันของเรา เพราะนอกจากกรุ๊ปของเราแล้ว ยังมีเด็กๆ กลุ่มใหญ่ มาทัศนศึกษาส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว ไม่ว่าหนุ่มรุจของเราจะก้าวไปไหน ต้องมีน้องๆ วิ่งตามเป็นหางงู จนครูที่พาน้องๆ มาต้องกันตัวน้องๆ ออกไป

  "ต้องถอดรองเท้าด้วยเหรอพี่ ผมอุตส่าห์ใส่รองเท้าสีแดงมา ไม่ได้โชว์ซะงั้น" หนุ่มรุจถึงกับเปรยขึ้นอย่างเสียดาย ก่อนจะเดินขึ้นไปบนตึกแรก บริเวณโดยรอบภายในพิพิธภัณฑ์ มีเนื้อที่เพียงแค่หนึ่งไร่เท่านั้น ซึ่งประกอบด้วยเรือนไม้ถึง 4 หลัง ร่มรื่นไปด้วยแมกไม้ ซึ่งหนุ่มรุจ ก็ดูท่าจะตื่นตาตื่นใจไม่น้อย เพราะภายในเรือนแต่ละหลังมีเครื่องเรือนเก่าๆ ที่น่าสนใจเหลือเกิน
คุณอุ้ย ไกด์ของเราเล่าว่า อาคารแรกเดิมเป็นสถานที่ของครอบครัวสุรวดี ใช้อยู่อาศัยสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น สร้างแบบเรือนปั้นหยา ราคาในตอนนั้นราว 2,400 บาท คุณๆ ฟังไม่ผิดหรอก...ขนาด รุจ ยังตาโตเอ่ยถามว่า "ไอ้ 2,400 บาทเนี่ย ตอนนี้ซื้อเสาได้สักต้นหรือเปล่าพี่" เมื่อเดินเข้าสู่ตัวอาคารนักร้องหนุ่มก็เอ่ยถามไกด์ว่า "เรือนนี้เป็นไม้สักใช่ไหมครับ" และเมื่อวิทยากรเอ่ยว่าใช่เท่านั้นแหละ ทำเอาหนุ่มรุจถึงกับเอ่ยชมตัวเอง "เห็นไหมผมว่าแล้ว..." ก่อนจะเดินร่อนจนทั่วตึก สัมผัสทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นโต๊ะ เก้าอี้ วิทยุ หรือแม้แต่เปียโนที่ตั้งอยู่ในเรือน

เมื่อเก็บภาพจนจุใจแล้ว คณะของเราก็เดินไปที่อาคาร 2  ซึ่งเจตนาเดิมสร้างขึ้น เพื่อใช้ชั้นล่างเป็นคลินิกของคุณหมอฟรานซิส คริสเตียน ชาวอินเดีย ศัลยแพทย์จากอังกฤษ แต่ยังสร้างไม่ทันแล้วเสร็จ คุณหมอล้มป่วยและเสียชีวิตไปก่อน อาคารนี้จึงให้เช่าเรื่อยมา กระทั่งปัจจุบันเจ้าของยกบ้านหลังนี้ให้เป็นสมบัติของ กทม. รวมทั้งอาคารนี้ด้วย

ระหว่างที่เดินไปอาคาร 2 นักร้องหนุ่มของเรา ก็ต้องฝ่าแฟนคลับรุ่นเยาว์กลุ่มใหญ่ และด้านหน้าของตึก เมื่อพระเอกหนุ่มเหลือบไปเห็นรองเท้าคู่น้อยๆ นับสิบวางสุมอยู่ จึงเอ่ยแซว ว่า "ที่นี่ดูไม่เหมือนบ้านเก่าก็ไอ้ตรงรองเท้านี่แหละ"

ถัดมาบริเวณโถงด้านบนของบ้าน จะมีรูปหล่อของคุณหมอฟรานซิส ซึ่งตั้งอยู่บริเวณหน้าต่างพอดิบพอดี หากมองผ่านๆ จะรู้สึกเหมือนมีใครยืนอยู่บนนั้น ครั้งแรกที่รุจเงยหน้าขึ้นมองถึงกับตกใจ เพราะนึกว่ามีใครอยู่บนบ้าน...บริเวณชั้นล่างมีเครื่องมือแพทย์ที่ทันสมัย (เมื่อร้อยปีที่แล้ว) ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบอยู่ในตู้ มีพัดลมเก่าๆ ที่ใช้การไม่ได้ตั้งโชว์อยู่ ซึ่งเดอะสตาร์หนุ่มของเราก็มองดูอย่างสนใจ ก่อนที่ยกขบวนไปชั้นบน

ด้านบนสิ่งแรกที่รุจเดินเข้าไปดู ก็คือหุ่นปั้นที่ทำเอานักร้องคนเก่ง ถึงกับขวัญหายมาแล้ว ก่อนจะเข้าไปยลห้องนอน ซึ่งก็มีเตียง โต๊ะ และของสะสมของเจ้าของบ้าน คือ กล่องซิกาแลต หรือกล่องเก็บบุหรี่นั่นเอง และสิ่งน่าตื่นตาตื่นใจที่สุดสำหรับรุจ คือ ตาชั่งยุคเก่าที่ไกด์ยืนยันว่ายังใช้ได้จริง "มันชั่งน้ำหนักตัวเราได้จริงๆ เหรอ...ไม่น่าเชื่อ" รุจถึงกับเปรยและมองดูตาชั่งตรงหน้าอย่างแปลกใจ ก่อนที่จะรีบจรลีเพราะน้องๆ เยาวชนทั้งหลายที่จำหน้ารุจได้ ต่างเกาะขอบประตูแถมพึมพำว่าพี่รุจหล่อจังๆ จนนักร้องหนุ่มของเรายิ้มแก้วปริเลยทีเดียว

ระหว่างเดินไปอาคาร 3 ด้วยเท้าเปล่า สายตารุจก็บังเอิญไปจ๊ะเอ๋ เอากับแฟนคลับกลุ่มหนึ่งเข้า ก็เลยเอ่ยทัก "มากันได้ยังไงเนี่ย...อย่ามาโกหกเลย ตามมาละสิ" จริงๆ แล้วแฟนคลับมานั่งรอเดอะสตาร์หนุ่มตั้งนานแล้ว แรกๆ ก็มีเพียงแค่ 2-3 คนเท่านั้น เผลอแผล็บเดียว ไม่รู้มาจากไหนกันสินะ

ที่นี่ดูท่าทางนักร้องหนุ่มจะชื่นชอบเป็นพิเศษ เพราะติดแอร์ พอได้เจออากาศเย็นๆ หลังจากใช้กระดาษซับเหงื่อกันไปหลายแผ่น ดูท่าทางรุจจะเบิกบานเป็นต้นไม้ได้น้ำกันเลยทีเดียว ซึ่งภายในชั้นล่างของอาคารนี้ ได้เก็บเอกสารต่างๆ ตั้งแต่โฉนด สำมะโนครัว ตลอดจนเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน ส่วนชั้นบน ใช้จัดแสดงนิทรรศการภาพรวมกรุงเทพมหานคร เสนอภาพรวมของกรุงเทพฯ ที่มีผลต่อวิถีการดำเนินชีวิตตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

ประวัติความเป็นมาของชื่อบางกอก  การขุดคลองลัดในสมัยสมเด็จพระไชยราชา ซึ่งส่งผลให้แม่น้ำเจ้าพระยาเปลี่ยนทางจวบจนปัจจุบัน ซึ่งได้ความรู้กันไปเต็มๆ ในตึกนี้

ส่วนอาคารที่ 4 นั้น ตอนนี้ได้ถูกดัดแปลงเป็นสำนักงานห้องสมุดอาจารย์วราพรไปแล้ว
ถ้าใครสนใจอยากมาเที่ยวชมที่พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตบางรัก (พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก) แบบรุจบ้าง ก็สามารถมากันได้ ขอบอกว่าที่นี่ไม่เก็บค่าเข้าชม  ตั้งอยู่ที่ 273 ซ.เจริญกรุง 43 ถ.เจริญกรุง เขตบางรัก กทม. 10500 โทร. 0-2234-6741, 0-22337-0217 เปิดทำการตั้งแต่วันพุธ-อาทิตย์ เวลา 10.00-16.00 น.

เรื่อง : เสาวลักษณ์ ปึงทมวัฒนากูล
ภาพ : วริศรา วุฒิกุล