
ขบคิดขีดเขียน:'ใครฆ่าลูกศร??'
30 ก.ย. 2557
'ใครฆ่าลูกศร??' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ
หลังจากโดนโจมตีมาอย่างท่วมท้น ว่าหญิงยศกล้าดียังไงถึงปล่อยให้น้องลูกศรจมน้ำตายไปต่อหน้าต่อหน้า ทั้งๆ ที่น้องลูกศรกำลังจะมีความสุขกับพี่ฌานที่รัก ความรักกำลังสุกงอม ได้กันไปแล้วด้วย เรียกว่ากำลังอยู่ในจุดพีคของช่วงฮันนีมูนสเตจ แล้วอยู่ๆ ก็โดนทราย พี่สาวของตัวเองวางแผนหลอกล่อให้เข้าใจผิด ขับเรือเร็วหนีออกมาทั้งๆ ที่จริงๆ นางกลัวน้ำมาตลอดชีวิต จนกระทั่งเรือที่ขับมาชนเข้ากับเรือขนทราย (อุ๊ต่ะ!! ก็ยังอุตส่าห์จะขนทราย) ลูกศรคนสวยก็เลยเสียหลักพลัดตกลงไปในแม่น้ำเจ้าพระยาที่เชี่ยวกราก และจมน้ำตายในที่สุด คืนนั้น นักแสดงทุกคนโดนโจมตีผ่านทางโซเชียลเน็ตเวิร์ก รวมถึงผู้จัดและผู้กำกับที่โดนตราหน้าว่าฆาตกรใจร้าย หญิงยศกับชมพู่ อารยาเริ่มวางแผนหนีออกนอกประเทศ แต่แล้วก็เริ่มฉุกคิดได้ว่าเอ๊ะ นี่มันไม่ใช่ทางออก!!
มีคำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบที่ถูกต้อง “ใครฆ่าลูกศร?”
ดูเผินๆ ก็คงคิดเหมือนกันหมดค่ะว่า ทรายเป็นคนฆ่าลูกศร เพราะตั้งใจทำให้ลูกศรมาเข้าใจผิดจนวิ่งหนีลงเรือไป บางคนบอกเสาวณีย์หรือแม่ของลูกศรเองนั่นแหละที่ฆ่าลูกตัวเอง เพราะไม่เคยเลี้ยงลูกให้เตรียมรับกับสิ่งเลวร้ายในชีวิตเลย พอมาเจอเข้าจังๆ ก็เลยสติแตก ลืมไปแม้กระทั่งว่าตัวเองว่ายน้ำไม่เป็น!! หญิงยศในฐานะผู้จัดละครเรื่องนี้กราบขอบพระคุณทุกความเห็น หากละครเรื่องหนึ่งจะทำให้คนดูหันกลับมาดูว่ามันเกิดอะไรขึ้นเบื้องหลังการตัดสินใจต่างๆ ของตัวละครนั้น หญิงยศถือว่าละครมันได้ทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์แล้ว ทรายสีเพลิงในตอนต้น มีแต่คนคิดว่ามันคือละครแซบแห่งการแก้แค้นเอาคืน
แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันคือละครสอนลูก มันคือละครที่สะท้อนให้เห็นว่าคำสอนของพ่อแม่นั้นมีความสำคัญต่อการเติบโตของเด็กคนหนึ่งมากขนาดไหน...หลายคนถามว่าทำไมทรายร้ายนัก ดูไม่รักน้อง ดูไม่แตะเบรกกับการแก้แค้น หญิงยศตอบได้ว่า เพราะทรายไม่ได้ต้องการมาฆ่าใคร คนเราจะเริ่มเอาศีลธรรมมาเป็นเบรก ก็ต่อเมื่อเรารู้สึกว่าเราเริ่มจะทำเกินไปไหม แต่ทรายไม่เคยคิดให้เรื่องราวใหญ่โต นางแค่คิดวางแผนให้น้องสาวตัวเองโดนผู้ชายทิ้ง จนรู้สึกว่าตัวเองไร้คุณค่าอย่างที่แม่ของลูกศรเคยทำกับแม่ทรายเท่านั้นเอง มีข้อมูลทางหลักจิตวิทยาสำหรับพ่อแม่ที่เลิกกัน และแม่เอาลูกมาเลี้ยงโดยกรอกหูลูกทุกวันว่าพ่อเลวอย่างนั้นอย่างนี้ ผลที่ออกไม่ใช่ว่าลูกจะเข้าใจนะคะ แต่ลูกจะเกลียดแม่ตัวเอง โกรธที่ทำให้เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะรักแม้แต่พ่อของเขาเอง ในกรณีทรายนี่เราตีความกันถึงว่าจริงๆ แล้ว ทรายเกลียดผู้ชายด้วยซ้ำ ผู้ชายคนเดียวที่ทรายเคารพและสบายใจที่จะอยู่ใกล้ก็คือบุรี รักแรกและรักเดียวของทราย...ลูกศร ในทางตรงกันข้าม โตมาด้วยความรัก ความอบอุ่น ความสมบูรณ์พูนสุขทั้งจากพ่อ แม่และคุณย่า
ในตอนเด็กนั้น ใครสั่งให้พูดอะไรก็พูด สั่งให้เรียกพี่สาวตัวเองว่าลูกคนใช้ก็เรียก ผลจากการเลี้ยงดูทั้งนั้น จนโตมาลูกศรก็ไม่เคยต้องตัดสินใจอะไร พ่อแม่วางแผนให้หมด เหมือนพ่อแม่สมัยนี้ที่มีลูกคนเดียวแล้วก็ถนอมดั่งดวงใจ บุบ้านทั้งหมดไม่ว่าจะพื้น ผนัง ข้างฝาข้างตู้ให้นุ่มนิ่มไปหมด ลูกล้มเท่าไหร่ก็ไม่เจ็บ เด็กจึงโตมาด้วยความเข้าใจว่าโลกนี้นุ่ม ไม่อันตราย ล้มคว่ำคะมำหงายอย่างไรก็ไม่เจ็บ จนวันหนึ่งเมื่อมาเจอกับความเลวร้าย ล้มหงายลงมาก็เจอพื้นแข็งๆ บางทีขรุขระตะปุ่มตะป่ำ มีแหลมมีคม เจ็บตัวไปโดยไม่รู้จะปัดป้องอย่างไร ลูกศรก็เหมือนกัน เมื่อเห็นพี่สาวตัวเองกับชายที่รัก จึงไม่รู้จะรับมือกับความผิดหวังครั้งใหญ่ในชีวิตอย่างไร ไม่มีความเชื่อมั่นในตัวเอง ลูกศรโชคร้ายที่พอล้มไปเจอพื้นแข็งของโลกความจริงในครั้งแรกนั้น ไม่มีโอกาสลุกกลับขึ้นมาแก้ตัวอีก...
สรุปว่าใครฆ่าลูกศรน่ะเหรอคะ?? เอ่อ..ถ้าจะโทษ ก็โทษเรือขนทรายลำนั้นก็แล้วกันค่ะที่มาได้จังหวะเหลือเกิ๊นนน!!!
.......................................
(หมายเหตุ 'ใครฆ่าลูกศร??' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)



