ไลฟ์สไตล์'ศูนย์รถก็ต้องทำเป้า' | คมชัดลึก

 

 

          มีอยู่หลายเรื่องที่อยากเล่าสู่กันฟัง แต่เรื่องนี้ ผมอยากเล่ามากที่สุด… 

 

          เช้าวันหนึ่ง ผมเอารถเข้าศูนย์ค่ายหนึ่ง เพราะครบรอบวิ่งทุกๆ หมื่น ระหว่างนั่งรถไฟฟ้าไปทำงานยังบอกเพื่อนว่า เดี๋ยวสักบ่ายๆ พนักงานศูนย์รถนี้จะต้องโทรมาเพื่อบอกว่า รถคุณเสียนั่นโน่นนี่ เพียบ ! 

 

          คือที่จะมาเปลี่ยนถ่ายน้ำมัน ไส้กรอง เบสิกอะไร 2,000-3,000 นั้น ก็จะเกินไปทุกที ยังไม่ต้องบ่ายหรอกเที่ยงเศษๆ นั่งกินข้าวอยู่พารากอน พวกเขาก็โทรมาบอกว่า “ที่บอกให้ช่วยเช็กทีว่า ทำไมเวลาแตะคันเร่ง จะมีเสียงหอนเบาๆ คล้ายๆ เสียงลมเข้า ไม่ถึงกับรำคาญแต่ซ่อมก็ดี อยากจะขับไปเที่ยวอีสานแล้ว” 

 

          “53,000 ครับพี่ ก้านพวงมาลัยพี่รั่ว น้ำมันรั่ว ลมเลยเข้า ต้องเปลี่ยนหมดเลยทั้งระบบ” ผมชินแล้วกับอะไรแบบนี้เลยบอกว่า งั้นช่วยแค่เปลี่ยนถ่ายน้ำมัน ไส้กรอง พื้นฐานแล้วกัน และขอรถคืน ไว้มีตังค์ค่อยมาซ่อมนะ" ผมบอก 

 

          ผมใช้รถมา 7 ปี ทุกๆ ครั้งที่เอารถไปเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง 2-3 พัน ผมจะเจอค่าฟินเวอร์ มาทุกครั้ง (รู้สึกจะเกิดตั้งแต่ปีที่ 2 ของการใช้รถ) แต่ทุกครั้งก็ปฏิเสธ ค่าบริการพิศวาสฟินเวอร์ไปหมด 

 

          ปี 2011 หรือเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ศูนย์รถนี้บอกว่ารถผมมีบางอย่างผิดปกติ ต้องซ่อมด่วน ค่าใช้จ่าย 28,000 บาท ผมบอกไม่ต้อง ขอรถคืน... เชื่อไหมว่าขับมาอีก 3 ปีเต็มจนถึง 2014 ยังไม่มีอะไร จนกระทั่งมาได้เสียงหอน เสียงลม ตอนแตะคันเร่ง 

 

          “53,000 คับพี่” คำพูดนั้นยังกังวานอยู่ในหู 

.......................... 

 

          ปี 2008 ผมมีทีมเตะบอลกับพนักงานซ่อมรถศูนย์แถวพระราม 2 ระหว่างพักครั้ง น้องคนหนึ่งเล่าว่า พวกศูนย์รถบางแห่ง จะมีเทคนิค “ฟัน ฉะ ดะ” เหยื่อ โดยมากเล่นงานผู้หญิง แต่หน้ามืด ผู้ชายกูก็เอาเขาเล่าว่าศูนย์ของเขาทำบ่อย บางทีพนักงานเปรี้ยวปากอยากกินเหล้า ก็หาเงินเอาจากแจ้งของเสียในรถเกินๆ ได้มา 4-5 พัน ก็เอามาตั้งวงกินเหล้าตอนเลิกงาน 

 

          ผู้หญิงจะตกใจง่าย เพราะไม่รู้เรื่องเครื่องยนต์ เป็นกลุ่มเหยื่อที่หลอกง่าย (แต่ไม่ได้โง่) ปกติค่าแรงคือ รวมการทำทั้งหมด แต่หลายศูนย์คิดค่าแรง เป็นจุดๆ ทำตรงนั้น ก็ค่าแรง 1 ที ทำตรงนี้ก็ค่าแรง 1 ที (มันตลกมาก) 

 

          ปี 2010 ผมไปเดินคลองถม รู้จักกับคนขายอะไหล่คนหนึ่ง พอสนิทกัน เขาก็เล่าว่า เดี๋ยวนี้ศูนย์รถก็คือการซื้อชื่อมา คล้ายๆ แฟรนไชส์ การคิดค่าบริการ จึงขึ้นตรงกับเจ้าของสาขานั้น ไม่เกี่ยวกับฮอนด้า โตโยต้า มิตซู หรือค่ายต่างๆ 

 

          แม้จะมีหนังโฆษณาตอแหลออกมาทุกปีว่า เช็กถ่ายเปลี่ยนน้ำมันเครื่องนั้น ถูกแสนถูก แต่ผมไม่เคยเจอแบบถูกๆ ตั้งแต่ปีแรก ครั้งไหนเสีย 3,000 แทบจะวิ่งไปทำท่าออกัสซั่มกลางถนน แต่ในราคาเท่านี้ ผมจ่ายได้ ไม่คิดมาก เอาเวลาไปทำงานทำเงิน 

 

          ผมไม่เคยเชื่อเรื่อง “แก๊งฟันดะ” ที่อยู่ในหลายศูนย์รถบ้านเรา กระทั่งวันหนึ่ง ผมเจอพนักงานคนหนึ่งที่ลาออกมาเปิดร้านตึกแถว เขาเล่าว่า ศูนย์รถก็ต้องมียอดทำเป้านะพี่ ไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรบางคน 

 

          ถ้าศูนย์รถก็ต้องทำยอดต่อวันจากการซ่อม แล้วใครคือเหยื่อ ? นี่คือตัวอย่างคร่าวๆ จากรถผมในช่วง 5 ปีหลัง 

 

          กระจกหน้าต่างกดไม่ลง ศูนย์บอกค่าซ่อม 4,500 (ผมซ่อมตึกแถว 800 บาท), กระจกข้างกดไม่หุบเข้า ศูนย์บอก 2,500 (ผมซ่อมตึกแถว 400 บาท), เครื่องเล่นซีดีเสีย ศูนย์ซ่อมบอก ต้องเปลี่ยนเลย ราวๆ 6,000 (ผมไปซ่อมตึกแถวคลองเตย 1,800), ยาง 4 เส้นหมดอายุ ศูนย์แจ้งค่ายาง 20,000 (ผมไปเปลี่ยนยางแถวสนามศุภ 8,500 อันนี้อาจจะแล้วแต่แบรนด์ของยาง) และผ้าเบรกหมด ศูนย์บอก 4,500 ผมเปลี่ยนตึกแถว 1,200 

.......................... 

 

          เข้าวันนี้ มีเสียงลม เสียงหอนเบาๆ เวลาแตะคันเร่ง ศูนย์บอก 53,000 บาท 

 

          พรุ่งนี้เช้า ผมอยากจะรู้แล้วว่า ตึกแถวพี่ช่างขวัญใจหมู่บ้าน จะเก็บเท่าไหร่ ?

 

.......................................

(หมายเหตุ ไลฟ์สไตล์ "ศูนย์รถก็ต้องทำเป้า" : คอลัมน์ Eat play life โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร