ขบคิดขีดเขียน:'ชีวิตนี้น้อยนัก' | คมชัดลึก

 

          โรบิน วิลเลียมส์ ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอตัวเองในตู้เสื้อผ้า สาเหตุมาจากอาการของโรคซึมเศร้า..

 

          ไม่น่าเชื่อว่าคนที่มอบเสียงหัวเราะให้คนทั้งโลกมาเป็นเวลายาวนานจะต้องมาตายด้วยความเศร้า บางทีโลกนี้ก็มีเรื่องตลกร้ายชวนให้หัวใจเราบอบช้ำได้เสมอ บางทีเสียงหัวเราะกับเสียงร้องไห้ก็ฟังคล้ายกันเกินไปจนเราแยกไม่ออก หญิงยศก็เหมือนกับคนอีกหลายๆ คนในโลกนี้ ที่ถึงแม้จะไม่ได้รู้จักโรบิน  วิลเลียมส์เป็นการส่วนตัว แต่ก็เหมือนสนิทชิดเชื้อ ด้วยความที่เราโตมากับหนังของเขา เรื่องแล้วเรื่งเล่า ทุกเรื่องล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ไม่ว่าจะเป็น Popeye, Dead Poet Society, Hook, Bicentennial Man และอีกมากมาย เราเห็นรอยยิ้ม เราได้ยินเสียงหัวเราะ เราเป็นหนี้ความสุขผู้ชายคนนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า พอได้ยินข่าวในเช้าวันหนึ่งว่าเขาตัดสินใจฆ่าตัวตายนั้น มันเหมือนมีก้อนมาจุกๆอยู่ในอก โลกนี้สูญเสียศิลปินที่มีความสามารถไปอีกหนึ่งคนแล้ว จนพอได้ฟังข่าวถึงสาเหตุของการตายนั้น ยิ่งทำให้ยิ่งหดหู่และรู้สึกว่าโลกเราเอามาแต่เสียงหัวเราะของเขา แต่ไม่เคยช่วยซับน้ำตาให้เขาเลย

 

          ศิลปินอารมณ์ดีคนนี้ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า จนกระทั่งตัดสินใจฆ่าตัวตายในบ้านของเขาเองอย่างเงียบๆ

 

          โรคซึมเศร้านี้ยังมีคนเข้าใจมันผิดอยู่มากนะคะ หลายๆคนคิดว่ามันเป็นเรื่องของสภาพจิตใจ ทั้งที่จริงๆแล้วมันเป็นเรื่องของร่างกายที่สารเคมีมันไม่สมดุล จนเราไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ โรคนี้เข้าวัดไม่หาย หาหมอดูก็ไม่หายนะคะ ต้องเข้าโรงพยาบาลไปปรึกษาแพทย์เท่านั้น เพื่อลองทำการตรวจรักษาว่าเราเป็นโรคนี้จริงหรือไม่ และต้องได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง เพราะมันเป็นอาการป่วยทางร่างกาย เพียงแต่มันส่งผลออกมาทางด้านจิตใจด้วยเท่านั้นเอง ประเทศไทยเมืองพุทธของเราบางทีก็เชื่อว่าการไปปฏิบัติธรรมหรือเข้าวัดจะทำให้จิตใจหายเศร้าหมองได้ แต่อย่าลืมนะคะว่า อินทรีย์ของแต่ละคนนั้นมันไม่เท่านั้น ในวันที่เราสุขภาพดีๆ เต็มร้อย ยังไม่ค่อยเข้าวัดกันเลย หรือเข้าไปก็ไม่ได้แปลว่าจะได้ความซาบซึ้งในรสพระธรรมออกมาเท่าๆ กัน คนป่วยเป็นโรคซึมเศร้านั้น เขาต้องการการรักษาให้ร่างกายกลับมาสมดุลเสียก่อนถึงจะเริ่มต้นใหม่กับการปฏิบัติเข้าวัดเข้าวาได้ ดังนั้น คนรอบข้างต้องทำความเข้าใจ อย่าไปกดดันว่าเข้าวัดแล้วทำไมไม่ดีขึ้น ใจเรา เราต้องควบคุมได้สิ เมื่อร่างกายไม่สมดุล มันอยู่เหนือการควบคุมของเราแล้ว ขนาดโรบิน วิลเลียมส์ที่ได้รับการรักษาแล้ว ยังไม่สามารถสู้กับอาการของเขาได้ ดังนั้นถ้าเรามีคนรู้จักที่เข้าข่ายเป็นโรคซึมเศร้านี้ เรามีหน้าที่พูดบอกและแนะนำให้เขาไปรับการรักษา และต้องช่วยกันดูแลสภาพร่างกายและจิตใจอย่างใกล้ชิดด้วย หลายคนพูดกับหญิงยศว่า คนป่วยเป็นโรคนี้ไม่รู้ตัวเองหรอกว่าเป็น ต้องให้คนอื่นบอก ฟังแล้วก็แอบคัดค้นอยู่ในใจเบาๆ ถ้าเราซึมเศร้าแล้วเราไม่รู้ ใครจะมารู้ได้ ไหนใครไม่เคยไปบ่นกับเพื่อนบ้างว่า “แก วันนี้ชั้นจิตตก” “แก ช่วงนี้ชั้นแย่ว่ะ” หรือเอาง่าย แค่เดินไปหาเพื่อนแล้วร้องไห้โผเข้ากอด เหล่านี้คือสิ่งที่เรารู้ตัวอยู่แล้ว ถ้าเราจิตตกอยู่บ่อยๆโดยไม่รู้สาเหตุ เราต้องเข้าใจแล้วว่าเราเข้าข่ายจะเป็นโรคนี้หรือไม่ ชวนใครไปเป็นเพื่อนก็ได้ ไปหาคุณหมอ ไปตรวจรักษา เรามีหน้าที่รับผิดชอบดูแลชีวิตของเรา หญิงยศไม่ได้พูดว่าคนรอบข้างไม่สำคัญ ในการป่วยเป็นโรคนี้ คนรอบข้างสำคัญมาก แต่ไม่มีใครที่สามารถดูแลเราได้ตลอดเวลา 

 

          ดังนั้นถ้าคุณเศร้า จงอย่าอยู่คนเดียว พูดกับใครสักคน เดินออกไปหาคุณพ่อคุณแม่ โทรไปหาเพื่อน พยายามอย่าอยู่คนเดียว ออกไปเซเว่นหน้าปากซอยก็ยังดี เปลี่ยนบรรยากาศ ณ ตอนนั้นเสีย เพราะการตัดสินใจฆ่าตัวตาย มันเกิดขึ้นในเสี้ยววินาทีเท่านั้นเองค่ะ ถ้าเราผ่านเสี้ยววินาทีนั้นไปได้ เราจะยังสามารถรักษาชีวิตของเราได้อยู่ เสี้ยววินาทีกับการตัดสินใจเพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่จะชี้เป็นชี้ตายเราได้ อย่าดูถูกชีวิตตัวเองว่าไม่มีค่า การได้เกิดมาเป็นคนนั้นประเสริฐที่สุดแล้ว วันนี้เราซึมเศร้า เราหมดหวังก็ไม่ได้แปลว่าชีวิตที่เหลืออยู่มันจะมืดมิดไปหมด ทุกปัญหามีทางออก ทุกชีวิตมีโอกาส อย่ายอมแพ้ต่อคลื่นความเศร้าชั่ววูบ เมื่อมันเกิด ไม่ต้องคิดอะไรมาก รับรู้ว่ามันเกิด แล้วพูดกับใครสักคน อย่าวางหู อย่าเดินกลับบ้านมาอยู่คนเดียว เชื่อเถอะค่ะว่าไม่กี่ลมหายใจเท่านั้น เราจะกลับมามีสติ แล้วจงรีบมองหาทางรักษาแก้ไข

 

          ทุกชีวิตมีค่า อย่าให้เรื่องเศร้าแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับใครหรือครอบครัวไหนอีกเลย My Deepest Condolences, Rest in Peace Mr.Robin Williams 1951-2014

 

.......................................

(หมายเหตุ 'ชีวิตนี้น้อยนัก' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)