'ฉากตอนไอบิสริเวอร์ไซด์รื่นรมย์ในเรื่องราว' | คมชัดลึก

 

 

          เรื่องรื่นรมย์ของผู้คนนั้น หลากหลายออกไปได้ในเรื่องราวและชีวิตที่ใช้ การจะอธิบายแง่มุมเหล่านี้ จึงต้องใช้เวลานั่งคุยกัน...

          

          แต่รื่นรมย์หนึ่งของคนยุโรปห้วงยามนี้ก็คือ เมื่อคุณไปพักผ่อนนอกบ้านในสถานที่สักแห่งหน โลเกชั่นนั้นทำให้เรานึกถึงหนังเรื่องอะไร... อพาร์ตเมนต์เก่าในจิมซาโจ่ยอาจทำให้หว่อง คาร์ ไว คิดถึง Chungking Express ..เหมือนที่สายจากคันเบ็ด ทำให้ โรเบิร์ต เรดฟอร์ด หวนไปถึงหนัง A River Runs Through It

          

          สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมมีมุมอุ่นๆ แบบนี้เหมือนกัน หลังจากโหมงานบอลโลกมาหนึ่งเดือนเต็ม ผมอยากหาที่พักเล็กๆ ในกลางเมืองเพื่อเก็บตัวดูบอลโลก ความที่ฟุ่มเฟือยกับเสื้อบอลไปมาก เลยตั้งกติกากับตัวเองว่า ไม่ควรใช้เงินแพงๆ กับที่พัก พอโยนไอเดียนี้ถามใน Social Media ที่มี follow 5-6 หมื่น คุณ "โบ ปณิธิญา" ซึ่งเคยแปลบทความ Brokeback Mountain ให้กับ "นสพ.กรุงเทพธุรกิจ" ก็แนะนำว่า ลองไปรูดการ์ดจ่ายเงินนอนที่ไอบิส ริเวอร์ไซด์ดูสิ อยู่ริมน้ำ กลางเมือง และสงบอบอุ่นในราคาแค่พันนิดๆ

           

          ผมจ่ายเงินเข้าไปเก็บตัวดูบอลโลกคืนวันอาทิตย์ ที่อัศวินสีส้มจะลงสนามกับเม็กซิโก แต่ก่อนจะถึงเวิลด์คัพคืนนั้น ด้านหลังของโรงแรมซึ่งผ่านวิธีคิดในการใช้พื้นที่เล็กๆ ก็ทำให้นึกถึงหนังเล็กๆ หลายเรื่อง... กระดานไม้ชวนให้อยากดู Beaches อีกสักรอบ... สนามหญ้าสวยๆ พาฝันไปถึงเจสส์กับซีลินใน Before Midnight อันแสนโรมานซ์ ...ต้นไม้ใหญ่ๆ ร่มรื่น ราวกับจะถอดออกมาจากหนัง The Kids with a Bike แต่สระน้ำที่เจียมเนื้อเจียมตัว ก็ทำให้แวบหนึ่ง ยังคิดถึง Swimming Pool   

            

          แง่มุมอารมณ์เหล่านี้ ไม่ใช่เดจาวู แต่ผมบอกคุณ "โบ ปณิธิญา" ที่เป็นคนแนะนำสถานที่ว่า โลเกชั่นง่ายๆ บางทีก็ทำให้นึกถึงหนังหลายเรื่อง (ซึ่งแน่นอนว่า เมื่อผมถ่าย IG เล่นทวิตเตอร์ ก็มีเพื่อนๆ 6-7 หมื่นคน ได้เห็นไปด้วย บางคนเดาว่าเป็นแชงกรีลา ทีเดียวเชียว 555)

          

          จิตรกรเฒ่า ที่พยายามจะเอาชนะคำท้าทายของศิลปินหนุ่มในหนังอาร์ต La Belle Noiseeuse เคยบอกไว้ว่า โลเกชั่นดีๆ นั้น สามารถ inspire ความรู้สึกนึกคิดของคนได้ถ้ามันในโมงยามที่ใช่ ยกตัวอย่างง่ายๆ เขาบอกว่าคนวาดภาพอย่างเขาต้องลงแปรงตอนบ่าย ไล่ยาวไปจนถึงค่ำ ถึงจะได้งานที่ดี ผมคิดถึงตอนที่ไปสัมภาษณ์คุณรงค์ วงษ์สวรรค์ เมื่อหลายปีก่อน เขาบอกว่าต้องเขียนหนังสือตอนกลางวัน และนอนหัวค่ำเพื่อสู้กับถ้อยคำต่อในค่ำคืน

              

          แง่งามอีกอย่างหนึ่งที่พื้นที่เล็กๆ ของไอบิส ริเวอร์ไซด์ขับกล่อมผู้คนก็คือ ความเป็นสถานที่เล็กๆ ที่ถูกจัดวางโดยตัวมันเอง space ที่ไม่ได้ใหญ่โต แบ่งกำลังและน้ำหนักกันระหว่างสนามหญ้า สระน้ำ ต้นไม้และกระดานไม้ สัดส่วนทั้งหมด ทำให้ผมรู้สึกว่าครบพร้อมในการใช้เวลาสั้นๆ พ้นจากนี้ แต่เรื่องที่อยากจะพูดถึงและแชร์ต่อกันก็คือ อิทธิพลของไม้และสนามหญ้า ที่นิตยสาร Monocle เคยบอกหลายครั้งว่า มันคือสิ่งที่มนุษย์ปรารถนา (แม้ว่าพวกเขาจะอาศัยอยู่ในคอนกรีตหรือเหล็กก็ตาม)             

 

          ผมเคยไปดูงานที่ยุโรปหลายครั้ง เคยไปหมู่บ้านจักรยานที่เดนมาร์ก เคยไปดูการสร้างที่อยู่อาศัยด้วยไม้ล้วนๆ ในเวียนนา นิทรรศการที่เคยไปนั้น สื่อสารกับเราชัดเจนว่า ไม้สามารถ "ซับ" ความรู้สึกของคนได้ เวลามนุษย์เครียดๆ การอยู่บ้านที่โอบล้อมด้วยต้นไม้ใบหญ้า ผ่องถ่ายการอัดแน่นนั้น ได้ดีกว่าบ้านที่เป็นตึกรามบ้านช่อง ด้วยเหตุนี้ ที่อยู่ยุคใหม่ เทรนด์ของมันจึงออกมาเป็นไม้ทั้งหลัง มากกว่าเหล็กหรือปูน การวางสัดส่วนของกระดานไม้ สระน้ำ ต้นไม้และสนามหญ้าของไอบิส ริเวอร์ไซด์ จึงเหมือนบ้านหลังเล็กที่อบอุ่น ที่ซ่อนอยู่กลางกรุง คะแนน8 กว่าๆ ที่นักเดินทางและผู้ผ่านมา ให้ไว้ในออนไลน์ จึงไม่ใช่แต้มเกินๆ แบบที่ประกวดร้องเพลงตามทีวีให้กัน แต่เป็นสกอร์ที่สอดคล้อง กับเรื่องราวในนั้น

             

          เช่นนี้แล้ว ถ้ามีใครมาถามผมว่า กระดานไม้และสนามหญ้าเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา เปรียบได้กับหนังอะไร ผมจะไม่กระด้างตอบว่า Transformer 4 เด็ดขาด เพราะหนังที่นึกถึงมีอยู่เรื่องเดียว นั่นคือ Before Midnight                    

                     

          Before Midnight with Someone

          Before Midnight and Thousand Kiss..

 

.......................................

(หมายเหตุ 'ฉากตอนไอบิสริเวอร์ไซด์รื่นรมย์ในเรื่องราว' : คอลัมน์ หนังโรงเล็ก โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)