
'เสียงของ Gender Bender'
13 พ.ค. 2557
'เสียงของ Gender Bender' : คอลัมน์ Eat play life โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร
อาจจะมีหนังคนดำมากขึ้น อาจจะมีหนังแม่บ้านอยู่เรื่อยๆ แต่หนังกลุ่มหนึ่งซึ่งต้องถือว่าเป็นสินค้าปานกลางของฮอลลีวู้ดก็คือ หนังที่เกี่ยวกับตัวละครผิดเพศ หรือที่เราเรียกกันว่า Gender Bender
แต่คำว่านั้นไม่ได้มีมิติแค่ตุ๊ดหรือเกย์ กระทั่งทอมดี้เลสเบี้ยน ผมเคยอธิบายไว้ในกรุงเทพธุรกิจนานมาแล้วว่า Gender Bender ยังรวมถึง "เพศสภาพ" หมายความว่า ถ้าตัวละครเป็นชาย ใจเป็นหญิง และผ่าตัดแปลงเพศเป็นหญิง แต่วันหนึ่งถ้าความรู้สึกกลับไปเป็นชาย มันก็อยู่ในความหมายนี้ แม้แต่จะ "ลองของ" อย่าง "อเดล" ใน Blue is The Warmest Colour ที่ลองออกเดท มีเซ็กส์ร่วมรักกับผู้ชายรุ่นพี่ แต่เมื่อผ่านเตียงคืนนั้นไปแล้ว ความรู้สึกบอกว่ามันไม่ใช่ เธอรู้สึกกับสาวกร้านอย่าง เอ็มม่า มากกว่า ...สาวอย่าง อเดล ก็ไม่ได้หลุดจากเพศสภาพที่ Gender Bender หมายถึง
เอล่า สเตฟานี ซึ่งเป็นนักจิตวิทยาวิเคราะห์ตัวละครในหนัง ซึ่งมีงานเขียนในนิตยสารหลายเล่ม(โดยเฉพาะในฝรั่งเศส) เธอบอกว่าตัวละครสลับเพศ ผิดเพศในหนังนั้น ไปใช้ประโยชน์เพื่อสร้างรายได้มหาศาลอะไรในเชิงธุรกิจไม่ค่อยได้
เพราะแม้จะมีกลุ่มคนดูเป็นฐานเหนียวแน่น แต่หนังหลายเรื่องก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จในรายได้ บางเรื่องตายซากคาโรงหนัง ไม่มีคนดู เนื่องเพราะแม้จะมีผู้ชมพร้อมให้โอกาสหนังแบบนี้ แต่คนไม่น้อยก็ทำ "ปากยี้" ใส่หนังแบบนี้ (นี่ยังไม่นับว่าในปี 2005 ที่หลายสำนักเทรางวัลให้ brokeback mountain แต่พอถึงคิว "ออสการ์" กลับแห้วไปดื้อๆ ซะงั้น)
ยุคหนึ่ง เวลามีนักแสดงที่มารับบทตัวละครที่พิการทางร่างกาย บรรดาสำนักเต็งต่างๆ ก็มักจะพากันส่งเสียงให้คะแนน จนคว้าออสการ์กันไปในที่สุด และเมื่อมาถึงช่วงเวลาที่ออสการ์ต้องการอะไรใหม่ๆ เราก็ได้เห็น Gender Bender ขึ้นมาเดินกรีดกรายเข้าชิงบ้าง ได้รางวัลบ้าง (นี่คือเหตุผลหนึ่งที่ว่า ทำไมตุ๊กตาอเมริกันถึงไม่เสื่อมลงไปในแง่ของเรทติ้ง)
ที่ต่างออกไปก็คือ ในยุคหลังๆ ตัวละครสลับเพศหรือผิดเพศ มักจะเป็นการโชว์เดี่ยว ขณะที่ในมาเป็นดูโอนั้นมีน้อย (ยกเว้นในปี 2011 ที่เกลน โคลส กับ เจเนต แม็คเทียร์ ในกันเต็มในหนัง Albert Nobbs) แต่ไม่มีการตัดสินว่า สลับเพศไปทางไหน ประสบความสำเร็จมากกว่ากัน ชายเป็นหญิง ชายมีผัวเป็นชาย หรือสาวเล่นสาว
ทว่า โดยส่วนตัว ผมรู้สึกว่าหนังที่เล่นกับเลสเบียนและทอมดี้ น่าจดจำมากกว่า เช่น Boy's Don't Cry มาถึง Bound ที่เป็นฟิล์มนัวร์ยุคใหม่ (คือจากขนบนัวร์ หญิงร้ายชายลึก ฆาตกรรมผู้ชาย มาเป็นสาวร้ายหญิงร้อน จัดการผู้ชายอีกที)
แม้แต่เรื่องล่าสุด ที่อาจจะไม่ได้อยู่บน "พื้นที่สื่อ" บ้านเรามากอย่าง Blue is The Warmest Colour ซึ่งอเดลกับ Blue อาจไม่สลับเพศกันแรงแบบ Gender Bender แต่ในบรรดาหนังกลุ่มนี้ แม้แต่สภาพเพศทางจิตใจ ผมก็ถือว่ารวมอยู่ด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพียงแต่...เมื่อรักใคร่ได้ผันผ่าน และเธอ (ของอเดล) ไปมีรักใหม่ สิ่งที่อเดลต้องทำก็คือ ปล่อยเธอจากไป... และไม่อาจเป็นเพียงเพื่อน อย่างที่ "เอ็มม่า" ต้องการ...
อารมณ์ความรู้สึกของพวก Gender Bender นั้น บางทีคนปกติอาจไม่เข้าใจ แต่นั่นไม่สำคัญเท่า
เพราะบางอย่างมีไว้เพื่อยอมรับ ไม่ต้องเข้าใจ
.......................................
(หมายเหตุ 'เสียงของ Gender Bender' : คอลัมน์ Eat play life โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)



