ทีวีสีรุ้ง:'อย่าลืมฉัน' | คมชัดลึก

          อุ๊ต่ะ อุ๊ต่ะ นี่ถ้าเป็นคนอ่อนไหวกว่านี้นี้ด...เดียว ชั้นกระโดดถีบ tv. รัวๆๆ จิงๆ... แน่ มีอย่างที่ไหน นี่มันโกหกเห็นๆ เขมทำงี้มันมารยามากกก... แต่ก็ดีเผื่อจะทำให้ชะนีที่ตามืดบอด จะได้มีแสงลอดเข้าไปบ้าง ไม่งั้นเอะอะก็คิดว่าเวลาผู้ชายหยอดคำหวานว่า ผมรัก อยากสร้างชีวิตที่เหลือกับคุณ เหมือนที่เขมพูดว่า "ตลอดเวลาที่เรารู้จักกัน คุณคิดว่าผมมีคุณสมบัติพอจะขอคุณแต่งงานได้หรือเปล่า??" จนถึงตอนที่พูดว่า "คุณยังไม่ต้องให้คำตอบผมตอนนี้ก็ได้ รอให้ผมขอไปถึงสักร้อยครั้ง หรือสองร้อยครั้ง คุณมั่นใจเมื่อไหร่ ค่อยให้คำตอบผม ผมรอได้ แต่วันนี้ตอนนี้ผมแค่อยากบอกให้รู้ว่า คุณคือผู้หญิงที่ผมอยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่เพื่อดูแลคุณอย่างดีที่สุด"

          สาวๆ จ๋า ฟังให้ดีสิจ๊ะ มันมีความจริงอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ ไอ้ขอแต่งมันอาจจะมีความคิดนี้จริงอยู่บ้างแหล่ะ แต่ไอ้ที่บอกจะขอไปเรื่อยๆ เนี่ย ถึงเวลาเดี๋ยวมันก็หาทางออกหล่อๆ ไม่มันก็รู้ว่าหนูเป็นผู้หญิงเอาจริง ไม่ตอบตกลงง่ายๆ มันเลยได้ใจไงจ๊า ที่สำคัญอีกอย่างคือวาระที่เขมเลือกพูด มันเป็นจังหวะที่เกนหลงกำลังสงสัยในพฤติกรรมเมื่อไม่กี่นาทีก่อนไงค้า...ลู้กกก

          ฉะนั้นสาวๆ เวลาได้ยินอะไรแบบที่เขมชาติพูด หนูต้องสงบใจหน่อยนะคะ ผู้ชายเค้าก็มีจริตไม่ผิดเพี้ยนจากหนูเลย เผลอๆ เนียนกว่าหนูอีก จะไม่ให้คิดงี้ได้ไงก็เห็นๆ อยู่ ผ่านไปไม่กี่วัน เขมวางแผนพาสุริยงค์ไปสวิสแล้วสับขาหลอกคนอื่นว่าตัวจะไปอิตาลีจ้า แล้วไง พอถึงสวิสก็ชวนสุริยงค์ทิ้งทวนสร้างความรู้สึกดีๆ ต่อกัน เฮือกสุดท้าย โอย ทั้งสร้างใหม่ทั้งรำลึกของเก่า ทำเอาตรูจะบ้า

          "เขม เขม รู้ตัวมั้ย เขมทำอะไรอยู่?" ถ้าเป็นอ้อมคงพูดกับเขมแบบนี้ แต่เพื่อนชะนีของอ้อมกลับบอกว่า "เขมมม ค้า เขมจะไปยุ่งกับแม่นี่ทำไม มันมีอะไรดีนักหนาคะ เย็นชายังกะปลาดิบ!!" คงจะมีสารพันความคิดที่ผุดขึ้นตอนที่เรานั่งดู "อย่าลืมฉัน" ที่ฉันอยากบอกว่า ฉันไม่ลืมพวกแกหรอก ฉันจำได้ว่าเรามันคนรุ่นใกล้ๆ กันทั้งนั้นเลย

          จะว่าไปนักแสดงชุดนี้เป็นอีกชุดที่อ้อมภูมิใจนะคะ ที่จะทำให้ลูกค้าที่ซื้อโฆษณาและคนดู เห็นว่าอะไรที่สมวัยและสมจริง มันก็ยังคงเป็นผลงานที่สมดุล จะได้เป็นกำลังใจให้ทีมงานทั้งผู้จัดและคนทำบทมีกำลังใจสร้างงานดีๆ มิต้องวิตกว่าต้องพึ่งบริการใครก็ไม่รู้ บางทีเล่นก็ไม่ค่อยดี นิสัยก็ไม่ค่อยได้ แต่ต้องยอมเพราะเป็นหน้าใหม่ วัยรุ่น ที่พวกตรูต้องเอามาก่อน ไม่งั้นเดี๋ยวขายโฆษณายาก หรือคอยแต่จะส่งข่าวประเภทฉากอาบน้ำ เปียกฝน ถอดเสื้อแบบไร้ที่มาที่ไป หรือต้องมีจูบปากกระชากใจ ด้วยเหตุผลเดียวคือ จะได้ลงหนังสือพิมพ์ให้ชะนีกับพี่แอบได้เตรียมตัวเฝ้าหน้าจอ แต่บางทีไอ้ข่าวแบบนี้ที่ลงพร้อมกันทุกฉบับภายในวันเดียว บางทีก็ฟินแล้วไม่ดูก็ได้นะอ้อมว่า.....

          เพิ่งคุยกับใครไปจำไม่ได้ค่ะว่า ละครบางเรื่องไม่จำเป็นต้องมีฉากอย่างว่าเลย หรือถ้ามีก็ไม่จำเป็นต้องถาโถมทำให้เป็นประเด็น เพราะสังคมทุกวันนี้ที่เราพร่ำพูดว่า กลัวเด็กกระแดะก่อนวัยอันควร หรือทำไมบ้านเราถึงดูสนใจเรื่องวัตถุกับเรื่องเพศเหลือเกิน ก็ลองทำให้ฉากพวกนี้เป็นแค่ฉากๆ หนึ่งแล้วมันก็ผ่านไป เป็นแค่เรื่องธรรมดาแล้วหันไปให้ความสำคัญกับบทและความเหมาะสมในทุกองค์ประกอบ เพราะที่ผ่านมาละครบางเรื่องก็ทำไอ้ฉากที่ว่าซะเกินธรรมดา จนต้องถามว่า หรือละครเรื่องนั้นมันไม่มีอะไรให้ดูจริงๆ นอกจากเรื่องพวกนี้!? ซึ่งดูเสร็จก็ลืมมัน...ในขณะที่อย่าลืมฉันไม่พยายามทำให้ฉันต้องจำแต่ฉันกลับจำได้ไม่ลืม....จริงมั้ยคะคุณเอื้อ ^_^

.......................................
(หมายเหตุ 'อย่าลืมฉัน' : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)