
มายาวิชั่น:'อย่าลืมฉัน'
'อย่าลืมฉัน' : คอลัมน์ มายาวิชั่น โดย.. เทพิตา
หนึ่งในละครที่ถูกพูดถึงมากเรื่องหนึ่งในเวลานี้ คือ ละครรักหวานซึ้งกินใจ อย่าลืมฉัน ทาง ช่อง 3 ผลงานกำกับฯ ของ “ป้าแจ๋ว” ยุทธนา และผู้จัด "ดา" หทัยรัตน์ ที่ถือเป็นผู้จัดแถวหน้าช่อง 3 ที่แม้ไม่ได้มีละครมากเรื่องต่อปีเมื่อเทียบกับผู้จัดเจ้าอื่น เรียกว่าเฉลี่ยมีละครแค่ปีละ 1 เรื่อง แต่คุณภาพการทำละครได้รับการยอมรับจากคนดูมาหลายปีว่าแต่ละเรื่องคับแก้ว ผลงานการันตีฝีมือที่โดนใจคนดู มีอาทิ สายรุ้ง, บังเกิดเกล้า, ทางผ่านกามเทพ, อุ้มรัก, สวรรค์เบี่ยง, เกมร้ายเกมรัก ฯลฯ
สำหรับ อย่าลืมฉัน คุณภาพการผลิตละครยังอยู่ในมาตรฐานที่ดี ทั้งแง่รสนิยมการคัดเลือกพระ-นางและนักแสดงโดยรวมของเรื่องที่ประกอบกันให้หน้าละครดูดี ภาพของละครก็ออกมาสวยงาม รวมถึงการยกกองถ่ายไปปักหลักเก็บภาพสวยถึงประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ที่เรียกว่าคุ้มค่าสำหรับการคืนกำไรให้คนดู
ในแง่ของบทโทรทัศน์ อาจมีหลายเสียงบ่นบ้างว่าบางครั้งยังดูเรื่อยๆ มาเรียงๆ เกินไป บางจังหวะในการดู ความรู้สึกก็ให้คิดอย่างเสียงบ่น แต่ก็ไม่ถึงขั้นน่าเบื่อจนต้องเบือนหน้าหนี อาจต้องเข้าใจในเรื่องแนวของละคร อย่าลืมฉัน ว่าไม่ใช่ละครชีวิตรสจัดจ้าน โฉ่งฉ่าง ออกจะเป็นรสชาติสำหรับแฟนละครวัยผู้ใหญ่ด้วยซ้ำ จัดเป็นละครที่ดูแล้วจะซึมซับความซาบซึ้งและประทับใจไปเรื่อยๆ
สิ่งหนึ่งของละครที่ถูกพูดถึงมากคือ เพลงประกอบละคร ที่ได้ซูเปอร์สตาร์ตลอดกาล “เบิร์ด” ธงไชย มาร้องเพลง คนแพ้ที่ไม่มีน้ำตา ที่เป็นเพลงแทนอารมณ์พระเอก แต่ดูเหมือนว่าเพลง สู่กลางใจเธอ เสียงร้องของ “โรส” ศิรินทิพย์ และ “ก้อง” สหรัถ ที่ถูกใช้ร้อยเรื่องไปกับเนื้อหาจะช่วยเพิ่มความซาบซึ้งและทำให้คนดูอินกับละครได้มากกว่า
การหยิบ อย่าลืมฉัน มาปัดฝุ่นอีกครั้ง น่าจะเป็นความชอบเนื้อหาลักษณะแบบนี้ของผู้จัด “ดา” เหมือนที่เคยชอบ สวรรค์เบี่ยง เพราะแม้ในรายละเอียดเรื่องจะไม่เหมือนทีเดียว แต่โครงสร้างเรื่องเหมือนในประเด็นพระเอกต้องการแก้แค้นนางเอก กระทำต่างๆ นานา แต่สุดท้ายก็แพ้หัวใจตัวเองและโดนเอาคืนจากนางเอก เพียงแต่ความร้ายกาจของ คาวี ใน สวรรค์เบี่ยง จะจัดจ้านกว่า เขมชาติ ใน อย่าลืมฉัน เท่านั้นเอง
สิ่งแรกที่ถูกพูดถึงมากที่สุดตั้งแต่ อย่าลืมฉัน ออกอากาศตอนแรก คือ ความหล่อของ 2 พระเอก “ติ๊ก” เจษฎาภรณ์ และ “ก้อง” สหรัถ ที่กินกันไม่ลง ถึงขนาดมีคนตั้งประเด็น คุณจะเลือกใครดี ซึ่งในความเป็นจริง ความหล่อของนักแสดงชายอาจช่วยเสริมให้ละครเรื่องหนึ่งประสบผลสำเร็จ แต่หลักๆ น่าจะเป็นฝีมือ อย่างหนุ่ม “ติ๊ก” เรื่องนี้ได้บทส่ง และทำให้คนดูแปลกตาไม่น้อยกับบทที่ไม่ค่อยได้เล่น ซึ่งการแสดงที่ใช้ได้ แม้ไม่ถึงฝีมือขั้นเทพ บวกความหล่อถือว่าเอาอยู่ทีเดียว แต่ยังไม่ถึงที่สุด น้ำเสียงและการพูดยังดูขาดพลังในบางครั้ง รวมถึงท่าทางและแอ็กติ้งขณะพูดบางครั้งยังดูแปลกๆ และขัดตาอยู่
ส่วนพระเอก “ก้อง” ดูว่าเจ้าตัวจะเกิดมาเพื่อบทลักษณะนี้ หนุ่มเจ้าเสน่ห์แสนอบอุ่น เล่นแบบนี้แทบทุกเรื่องแต่คนไม่ยี้ บทลักษณะนี้อาจไม่ส่งให้ได้โชว์ฝีมือแสดง แต่กลับทำให้สาวทั้งประเทศกรี๊ดและตกหลุมรักได้
สำหรับนางเอก ศูนย์กลางของเรื่องอย่าง แอน ทองประสม กลับโดนติติงจากคนดูเรื่องวัยว่าแก่ไปหรือเปล่าทั้งๆ ที่ปล่อยฝีมือแสดงขั้นเทพตามมาตรฐานฝีมือตัวเอง ซึ่งในความเป็นจริง วัยของเจ้าตัวค่อนข้างเข้ากับบทบาทในเรื่อง แถมมีหลายเสียงบ่นว่าทำไมเล่นนิ่งจนดูเย็นชาและขาดชีวิตชีวา แต่ถ้าดูตามบทของผู้หญิงที่อยากกลับมาแก้ไขความผิดพลาดในอดีตต่อผู้ชายอันเป็นที่รักที่เธอทิ้งให้เขาต้องเจ็บปวด ถือว่าเจ้าตัวตีบทแตก ถ้าดูให้ลึก เราจะเสียน้ำตาให้กับเธอในหลายๆ ฉากที่เล่นอินและเข้าถึงอารมณ์
ด้าน “ริต้า” ศรีริต้า ถือเป็นหนึ่งในนางเอกของเรื่อง ที่ถูกปรับบทให้เด่นขึ้นมา ในเรื่องฝีมืออาจไม่โดดเด่น แต่ส่วนดีคือ ช่วยทำให้ละครดูสดใสและมีชีวิตชีวาขึ้นมาก
อย่าลืมฉัน อาจไม่สมบูรณ์แบบ 100% และคงยากที่ละครเรื่องหนึ่งจะสมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติ และอาจไม่ใช่ละครที่ท็อปฟอร์มที่สุดของผู้จัด “ดา” หทัยรัตน์ แต่อย่างน้อย อย่าลืมฉัน เวอร์ชั่นนี้ ก็เพียงพอจะเป็นละครที่ทำให้คนดูเพลิดเพลิน ที่สำคัญยิ่งดูยิ่งกินใจ ดื่มด่ำกับรักแท้ของคู่พระ-นางที่ไม่เคยลืมกันและกัน...
.......................................
(หมายเหตุ 'อย่าลืมฉัน' : คอลัมน์ มายาวิชั่น โดย.. เทพิตา)



