'เออีซีกับสมาคมวัฒนธรรมบันเทิง1' | คมชัดลึก

 

 

          วันพุธที่แล้ว ผมได้ไปร่วมประชุมของสมาคมนักเพลงลูกทุ่งแห่งประเทศไทย ภายใต้การบริหารงานของ นายชาตรี ชินวุฒิ หรือ พนม นพพร เจ้าของเพลงอมตะ “ลาสาวแม่กลอง” ในการประชุมใหญ่สามัญประจำปี 2556 และมีการเลือกตั้งนายกสมาคมใหม่อีกครั้ง เนื่องจากวาระของนายกคนเดิมและคณะกรรมการได้สิ้นสุดลง เมื่อวันพุธที่ 9 เมษายน 2557 ที่ผ่านมา ที่โรงแรม เอสดี อเวนิว ปิ่นเกล้า กรุงเทพฯ

 

          การประชุมเวลาบ่ายโมง ซึ่งก่อนการประชุมได้จัดให้มีการรดน้ำดำหัว พนม นพพร นายก ที่จะสิ้นสุดวาะการดำรงตำแหน่ง เป็นภาพที่น่าอบอุ่นประทับใจ ซึ่งข่าวหน้าลูกทุ่ง “คม ชัด ลึก” ได้นำเสนอไปเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา

 

          สมาคมนักเพลงลูกทุ่งแห่งประเทศไทยมีสมาชิกมากมาย เพราะคลุมความหมายกว้างไปถึงคนที่เกี่ยวข้องกับวงการเพลงลูกทุ่ง ดังนั้นตลกชื่อดังหลายคนมาอยู่ร่วมสมาคมนักเพลงลูกทุ่งด้วย ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะตลกดังหลายคนวันนี้ ส่วนใหญ่เกิดจากวงดนตรีลูกทุ่งทั้งสิ้น โดยเฉพาะวงดนตรี (ศิลปินแห่งชาติ) เพลิน พรหมแดน 

 

          สมาคมนักเพลงลูกทุ่งแห่งประเทศไทยตั้งมามากกว่า 20 ปีแล้ว ซึ่งหลายคนอาจจะลืมไปแล้ว หรือไม่ทราบว่า คนที่ริเริ่มเป็นคนแรกคือ ยอดรัก สลักใจ โดยเมื่อปี 2535 ยอดรัก สลักใจ มีแนวคิดมาจากการที่อยากช่วยเหลือพี่น้องในวงการลูกทุ่ง จึงใช้สำนักงานของวงดนตรียอดรักของตนเอง ย่านฝั่งธนฯ เป็นที่ตั้งชั่วคราว โดยนายกสมาคมคนแรกที่ได้แต่งตั้งกันขึ้นมา คือ ศิลปินแห่งชาติไวพจน์ เพชรสุพรรณ และนายกคนต่อมา คือ นายชาย ศรีบัวเลิศ เจ้าของค่ายเพลง “มาสเตอร์เทป” (ปัจจุบันค่ายเพลงได้ปิดตัวลงไปแล้ว) และนายกคนล่าสุดคือ นายชาตรี ชินวุฒิ หรือ พนม นพพร ซึ่งดำรงตำแหน่งติดต่อกันเป็นสมัยที่ 5 และต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน เพราะการเลือกตั้งที่ผ่านมาไม่มีใครมาเป็นคู่แข่ง อีกทั้งคณะกรรมการเห็นสมควรว่า นายกคนปัจจุบันทำหน้าที่ได้เหมาะสมแล้ว และเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ที่วางตัวดี มีคนเคารพนับถือ พนม นพพร จึงเป็นนายกต่อ โดยมีทีมงานที่ทำงานอย่างเข้มแข็ง มีการประชุมกันแทบทุกเดือน แจกแจงรายได้อย่างโปร่งใสทุกเม็ด แม้กระทั่งค่ารถค่าน้ำมันรถวิ่งส่งเอกสารไม่กี่ร้อยบาทก็แจกแจงกันละเอียดยิบ ไม่ให้มีข้อครหานินทา 

 

          ที่ตั้งของสมาคมก็ใช้สถานที่ของบริษัท นพพรซิลเวอร์โกลด์ ที่นายกเป็นเจ้าของอยู่ โดยไม่ต้องเสียค่าเช่า เพียงแต่มีเงินเดือนเล้กน้อยให้แก่เจ้าหน้าที่ที่ดูแลสมาคมเป็นประจำเท่านั้น อุปกรณ์สำนักงานต่างๆ สิ่งไหนไม่มีก็หยิบยืมใช้กันไป และสมาคมก็พยายามจัดกิจกรรมหารายได้เข้าสมาคมอย่างมิได้ขาด ยามใดที่มีคนในวงการป่วย ประสบอุบัติเหตุ สมาคมก็ไปช่วยเหลือ แม้จะเป็นเงินไม่ถึงกับมากมายสำหรับบางคน เพราะสมาคมมีกฎเกณฑ์ที่ชัดเจน แต่คนลูกทุ่งก็อุ่นใจว่า อย่างน้อยที่สุดก็มีสมาคมของพวกเขาคอยดูแลช่วยเหลือกันอยู่ 

 

          อีกสมาคมหนึ่ง ซึ่งเพิ่งตั้งกันมาเมื่อปีที่แล้ว คือ สมาคมนักร้องลูกทุ่งแห่งประเทศไทย ริเริ่มก่อตั้งโดย รังษี เสรีชัย โดยมีนายกที่ไปช่วยกันขอร้องมาเป็นนายกสมัยแรกก่อน คือ ทศพล หิมพานต์ ซึ่งก็ยอมด้วยความเต็มใจ สมาคมนี้เป็นการรวมนักร้องรุ่นอมตะและรุ่นกลาง จนไปถึงรุ่นใหม่ การทำงานก็ไม่ได้ขัดกับสมาคมที่มีอยู่ก่อนหน้า และสมาชิกลางคนก็สังกัดอยู่ทั้งสองสมาคม สำนักงานตั้งอยู่แถวๆ รังสิต ปทุมธานี

 

          นอกจากนี้ยังมี “ชมรมคนรักลูกทุ่ง” และ “ชมรมอนุรักษ์เพลงลูกทุ่ง” ซึ่งมีกิจกรรมบ้างประปราย แต่ก็เป็นส่วนเสริมให้วงการลูกทุ่งคึกคักขึ้น ไม่ได้เป็นคู่แข่งกัน ถ้าแข่งกันก็คงจะเป็นการแข่งทำงานเพื่อให้คนวงการได้ยกระดับความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น 

 

          บรรยากาศในการประชุมสมาคมนักเพลงลูกทุ่งที่ผ่านมา เป็นไปอย่างเรียบง่าย มีหลักการในช่วงสำคัญ และเราได้เห็นภาพการเอื้อเฟื้อกันของคนในวงการ เช่น ใครมีโครงการอะไรที่จะเป็นประโยชน์กับพี่น้องในวงการก็นำมาบอกกล่าว ฝากเนื้อฝากตัวกัน ใครมีซองผ้าป่าก็นำมาแจกกัน โดยไม่มีใครลุกหนีหรือทำทีท่ารังเกียจ (ฮา) 

 

          ก้าวต่อไปที่น่าสนใจ คือ คนหนุ่มรุ่นใหม่ หนึ่งในกรรมการของสมาคม คือ เรืองยศ พิมพ์ทอง แห่งค่ายอาร์สยาม ได้เสนอว่า เราจะเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน คนทำธุรกิจลูกทุ่งต้องเรียนรู้ ปรับตัว คิดให้เป็นทั้งในเชิงวัฒนธรรมเพลงของเราและในเชิงธุรกิจให้เกิดประโยชน์ ซึ่งไม่แน่ ในอนาคตอาจจะมีรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับกิจกรรมวัฒนธรรมบันเทิงของอาเซียนที่ทำร่วมกัน และไม่แน่เราอาจจะส่งออกนักร้องลูกทุ่งหมอลำไปโด่งดังในระดับอาเซียน ก่อนจะไปถึงระดับโลกก็เป็นได้ 

 

          โปรดอ่านต่อฉบับวันพฤหัสบดีที่ 24 เมษายน นะครับ

 

.......................................

(หมายเหตุ 'เออีซีกับสมาคมวัฒนธรรมบันเทิง1' : คอลัมน์ เป็นคุ้งเป็นแคว โดย... เคน สองแคว)