ทีวีสีรุ้ง:'เด่นดังดี???' | คมชัดลึก

 

 

          ไม่รู้คืนนี้เรื่องราวยุ่งๆ ของ "ศิวา" กับ "ก้อย" ใน "สามีตีตรา" จะจบยังไง วันก่อนอ้อมถามตัวเองว่าถ้าเราเป็นก้อย(น้องสาวกะรัต) กำลังจะแต่งงานแต่จู่ๆ มารู้ความจริงว่า ว่าที่สามีกลายเป็นพ่อของลูกของ "สายน้ำผึ้ง" ศัตรูตัวฉกาจของบ้านเรา อ้อมจะยังให้โอกาสเขาอีกไหม "ความเชื่อใจมันสร้างได้ แต่ถ้าคุณทำลายมันคุณจะมีวันได้มันกลับมาอีกเลย" ก้อยบอกไว้ว่าอย่างนั้น

 

          ถ้ามองกันแบบใจเขาใจเรา ใครๆ ก็ย่อมอยากให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองดีไม่เว้นแม้แต่ศิวาที่อยากเป็นคนดีในสายตาก้อยเลยยอมทำสิ่งที่เรียกกันว่าซุกขยะไว้ใต้พรมปัญหามีแต่ไม่คิดเผชิญ อยากดูเป็นคนดีทั้งๆ ที่ทำไม่ดีมาก่อนในขณะที่มันก็มีคนบางประเภทที่ดีเกินเหตุเหมือนคุณพิศุทธิ์ที่ชอบรับทุกอย่างมาไว้กับตัวจะเรียกว่ารับผิดชอบก็คงได้แต่ส่วนใหญ่จะเป็น "ผิด" มากกว่า "ชอบ" โดยไม่คิดเลยว่าการกระทำเหล่านั้นจะทำให้คนที่ตัวเองรักและรักตัวเองต้องเจ็บ

 

          อ้อมเห็นด้วยว่า จริงๆ ทำดีไม่ต้องอวดแต่บางครั้งต้องบอกให้คนอื่นรู้ถึงสิ่งที่ถูกที่ควรบ้างไม่อย่างนั้นก็จะเกิดผลเสียได้ ถึงแม้ว่านั่นจะเป็นวิถีของคนดีแต่โตๆ กันแล้ว การศึกษาก็มี ผ่านโลกมาก็ไม่ใช่น้อย มันน่าจะมีวิธีพูดกันอย่างเรื่องนี้ถ้าไม่มีคุณแม่เนื้อแพรเดินไปเฉลยคงเลยตามเลยกันไปจนได้ลืมว่ากั้งกับพิศุทธิ์เคยรักกัน

สรุปว่าการเป็นคนดี มันก็ต้องรู้จักพอดีด้วยเราก็เบาใจได้หน่อยว่านี่เป็นแค่ละครเพราะชีวิตจริงหาดีเกินอย่างนี้ยากค่ะ เอาแค่หา "ดี" เฉยๆ ยังลำบากเลยเพราะคนสมัยนี้ไม่ค่อยอยากดีกันเท่าไรนะอ้อมว่าแต่ถ้าอยากดังอยากเด่นละก็ไม่แน่เห็นชัดๆ ว่า "เด่น-ดัง-ดี" สะกดไม่เหมือนกัน ความหมายก็แตกต่างกันแต่น่าแปลกที่ยุคนี้สามคำนี้มักมีความเกี่ยวพันกันอย่างน่าประหลาดใจ

 

          ในยุควัตถุนิยมครองเมืองการเป็นคนดังคนเด่นมักจะพ่วงคำว่า "ดี" เข้ามาหลายคนเมื่อดังมักจะได้รับคำชมว่า "ดี" ไปโดยปริยายเช่นเดียวกับของบางอย่างที่อาจจะไม่มีประโยชน์มากนักกระเป๋าบางรุ่นประโยชน์ใช้สอยน้อยเหลือเกินแต่เนื่องจากมียี่ห้อเป็นที่ต้องการถ้าถือไว้ก็จะทำให้เป็นคนถือดูเด่นและดัง ใครๆ ก็เลยมองว่าเป็นของ "ดี" เกิดความอยากเป็นเจ้าของกระเป๋าที่สังคมยอมรับเพื่อที่ตัวเองจะได้เป็นที่ยอมรับไปด้วย

 

          คนสมัยนี้จึงอยากดังมากกว่าอยากดี เพราะถ้ามัวเป็นคนดีกว่าจะดังมันไม่ทันใจ ซึ่งต่างจากสมัยก่อนที่คนมักจะเชื่อว่าค่อยๆ ทำดีไปเดี๋ยวมันก็จะเด่นและดังไปเองแปลกนะคะที่เมื่อเวลาผ่านไปเราปล่อยให้ความ "ดี" ถูกวัดจากความมั่งมีและความสำเร็จภายนอกมากขึ้นทุกวันๆ หลายครั้งในรายการโทรทัศน์เราจะเห็นวิธีใหม่ในการนำเสนอคุณค่าในตัวบุคคลโดยแทนที่จะพูดถึงการทำงานการเสียสละ หรือความใฝ่ดีกลับกลายเป็นเรื่องของโปรไฟล์หรือสิ่งที่เคลือบอยู่ภายนอกนำหน้ามาก่อนหรือในบทละครกว่าจะเห็นว่าตัวเอกคิดดี ทำดี ก็แทบจะจบเรื่องเพราะที่ผ่านมาเน้นโชว์เสื้อผ้ากับซีนแซบๆ แข่งกันอยู่

 

          ถ้าจะบอกว่าของแบบนี้อยู่ที่ค่านิยม อ้อมก็พอจะเข้าใจว่าเวลาเปลี่ยน โลกเปลี่ยน เจเนอเรชั่นของคนเปลี่ยนการเสพสื่ออาจจะเปลี่ยนแต่มันมีบางเรื่องนะคะที่ไม่ว่าปัจจัยโดยรอบจะเปลี่ยนไปแค่ไหนสิ่งนั้นก็ยังคงเที่ยงแท้อยู่เช่นเดิมไม่เปลี่ยนแปลงแบบที่เรียกกันว่า 'Eternal Truth' อย่างเช่น พระอาทิตย์ต้องขึ้นทางทิศตะวันออกและตกทางทิศตะวันตกนั่นแหละค่ะและอ้อมเชื่อว่าความ "ดี" เป็นหนึ่งในความจริงที่ไม่เปลี่ยนแปลงนั้น

 

          ของแบบนี้เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์อย่างง่ายที่สุดก็เช่นในทีวีลองสังเกตดูนะคะว่าคนที่(อยาก)เด่นดังข้ามคืนบางทีงานอาจไม่ค่อยดีแต่คนที่เลือกจะทำงานดีๆ มักจะเด่นและดังนาน

 

          ถ้ามัวแต่ห่วงจะเด่นจะดังแต่ไม่คิดจะดีระวังจะดับ...จริงไม่จริงไม่รู้ไม่มีใครยืนยันเป็นทฤษฎี แต่อ้อมคิดของอ้อมเองอย่างนี้แหละ

 

.......................................

(หมายเหตุ 'เด่นดังดี???' : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)