'เรื่องเล่าของคนที่รู้จักหน้าที่' | คมชัดลึก

 

 

          หญิงยศกำลังนั่งอยู่ในรถไฟ Eurostar จากกรุงปารีสมุ่งหน้าสู่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ค่ะ เป็นการเดินทางเป็นหมู่คณะเพื่อมาทำงาน เราจึงต้องพึ่งพาบริษัททัวร์ ในชีวิตส่วนตัว หญิงยศโชคดีได้สามีที่ดี แต่ในชีวิตการเดินทางกับทัวร์ หญิงยศจั่วเจอหัวหน้าทัวร์ประหลาดๆ เกือบทุกที ไม่มากเกินก็น้อยไป แต่ สิ่งสำคัญที่ขาดหายคือหัวใจของการรักที่จะบริการ ซึ่งเป็นสิ่งที่คนทำทัวร์ควรจะต้องมีอยู่ในจิตสำนึก และเป็นหน้าที่ที่จะต้องมาเป็นอันดับแรก หัวหน้าทัวร์หลายๆ คนที่หญิงยศเจอ มักจะเป็นตัวท็อปของบริษัทที่ส่งมาดูแล เพราะกรุ๊ปของการเดินทางส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ทำงานอยู่ในสื่อบันเทิง ทางบริษัทก็คงกะว่าต้องส่งตัวท็อปมาเพื่อสร้างความประทับใจ เพราะสมัยนี้อะไรๆ ก็เป็นมาร์เก็ตติ้งได้ ถ่ายรูปลงไอจีทีก็เหมือนได้โฆษณาฟรี ดียิ่งกว่าไปซื้อพื้นที่โฆษณาตามหนังสือสื่อพิมพ์ต่างๆ ตั้งเยอะ แต่ปัญหาที่มักมากับตัวท็อปเหล่านี้คืออีโก้ค่ะ หัวหน้าทัวร์ที่ทำงานมานานๆ ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยบริการ แต่จะชอบตีเนียนมาเป็นพวกเดียวกับคณะทัวร์เอาซะดื้อๆ บางคนทำตัวไฮโซยิ่งกว่าลูกทัวร์เสียอีก จนบางทีเราก็ไม่แน่ใจว่าควรจะกวนขอน้ำจากเขาหรือควรเอาน้ำไปเสิร์ฟให้เขากันแน่ บางทีหญิงก็สับสนจริงๆ ค่ะ

 

          คนเหล่านี้คือคนที่ลืมหน้าที่ของตัวเอง ไม่ใช่แค่อาชีพมัคคุเทศก์หรอกค่ะ หญิงยศว่าคนเราสมัยนี้มีปัญหาใหญ่อยู่อย่างหนึ่งก็คือ... ไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเอง

ถ้าเพียงแต่เรารู้ว่าหน้าที่ของเราที่แท้จริงคืออะไร แล้วทำไปให้ดีที่สุด ปัญหาหลายๆ อย่างก็ต้องแก้ไขไปได้ไม่ยากเย็นนัก คนเป็นลูกก็ทำหน้าที่ลูกให้ดี คนเป็นครูก็ทำให้ดีที่สุด เป็นนักบัญชีก็ทำอย่างซื่อสัตย์ เป็นเด็กเสิร์ฟก็ไม่ดูถูกอาชีพของตัวเอง คนสมัยนี้ชอบดูถูกและให้ข้ออ้างว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่อยากทำจริงๆ ก็เลยทำหน้าที่ของตัวเองแบบขอไปที คิดว่านี่คือข้ออ้างที่เข้าใจได้และน่าเห็นใจ แต่จริงๆแล้วการที่คุณมีความคิดอย่างนี้ มันจะยิ่งส่งให้คุณกลืนหาย ไม่มีตัวตนโดดเด่นออกมาชัดเจนพอที่จะได้รับโอกาสดีๆ ในชีวิต เพราะโอกาสอาจมองหาคุณไม่เจอก็เป็นได้

 

          เคยไหมคะเวลาเราไปรับประทานอาหารที่ร้านแล้วเจอพนักงานที่มีความตั้งใจที่จะบริการอย่างจริงจัง มีความเอาใจใส่ในการรับออเดอร์จากเรา มีความกระตือรือร้นที่จะทำให้เราได้รับบริการที่ดีที่สุด หรือแม้แต่ยามในที่จอดรถ คนที่มีความตั้งใจจะหาที่จอดรถให้เราให้ได้ ตั้งใจคอยโบกให้เราจอดรถอย่างตั้งใจ มีความเข้าใจในบริการ สำหรับหญิงยศคนเหล่านี้มีเกียรติยิ่งกว่าอีกหลายๆ คนที่มีหน้าที่ตำแหน่งงานสูงส่งแต่ทำงานอย่างขอไปที วันๆ เอาแต่บ่นว่าเบื่อชีวิต อยากทำงานที่ดีกว่านี้ อยากนู่นอยากนี่แต่ละเลยสิ่งที่ควรต้องทำอยู่ตรงหน้าเสียอีก เวลาหญิงยศเจอยามหรือเด็กเสิร์ฟที่ตั้งใจและทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ หญิงยศจะมีคำพูดหนึ่งเสมอว่า "ทำงานดีขนาดนี้ พี่อยากซื้อตัวเลยนะเนี่ย" ฟังดูอาจเหมือนพูดเล่น แต่

 

          นี่คือโอกาสที่ผ่านมาและมันมองหาคนที่โดดเด่นเสมอนะคะ

 

          ตอนพักอยู่ที่ฝรั่งเศสเมื่อสองคืนก่อน หญิงยศเปิดช่องซีเอ็นเอ็น ทิ้งเอาไว้ช่วงกำลังจัดข้าวของลงกระเป๋า หูก็ได้ยินในทีวีว่าเขากำลังสัมภาษณ์ผู้กำกับหนังและมิวสิกวิดีโอชื่อดังของฮอลลีวู้ด ชื่ออะไรหญิงก็จำไม่ได้ค่ะ รู้แต่ว่านางมาจากประเทศโมร็อกโก ดินแดนที่ผู้หญิงเติบโตได้เต็มที่ก็คืออาชีพครูในโรงเรียน มากกว่านั้นผู้ชายเหมารวด ชะนีน้อยนางนี้มีความฝัน เลยดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยในประเทศสหรัฐอเมริกาให้ได้ และเมื่อนางมาถึงอเมริกาดินแดนแห่งเสรีภาพ นางก็เรียนอย่างเต็มที่และได้เข้าไปเป็นผู้ช่วยของผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชื่อดังคนหนึ่ง ฟังดูหรู แต่ความเป็นจริงก็คือผู้ช่วยมีหน้าที่รับโทรศัพท์ วิ่งซื้อของและชงกาแฟเท่านั้น แต่ประเด็นที่ทำให้หญิงยศถึงกับต้องทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่แล้ววิ่งมาดูหน้านางในทีวีก็อยู่ตรงนี้นี่แหละค่ะ นางให้สัมภาษณ์ว่า "เมื่อโอกาสมาถึง เราต้องทำทุกอย่าง ไม่ว่านั่นคือการรับโทรศัพท์หรือชงกาแฟ เราก็ต้องรับโทรศัพท์ให้ดีที่สุดและชงกาแฟให้อร่อยที่สุด" หญิงยศยืนปรบมือให้นางอยู่หน้าทีวีด้วยความชื่นชม หลังจากนั้นไม่นานผู้กำกับวิดีโอก็ชวนให้นางไปช่วยตัดต่องานและนางก็เติบโตต่อไปจนได้กำกับให้ศิลปินดังระดับโลกอย่าง นิกกี้ มินาจและมาไรอาร์ แคร์รี ถ้าคุณเป็นคนที่เอาแต่บ่นชีวิตก็คงจะพูดว่าก็ชะนีนางนี้โชคดีที่เจ้านายให้โอกาสทำงาน แต่ถ้าคุณจะหยุดบ่นและมองจากมุมของคนที่เลือกจะให้โอกาสใครสักคนบ้าง คุณอาจจะเห็นภาพที่ต่างออกไป ถ้าคุณเป็นเจ้านายและมีผู้ช่วยวิ่งชงกาแฟและรับโทรศัพท์ให้คุณอยู่สามคน วันหนึ่งหากคุณต้องการจะหยิบยื่นโอกาสให้หนึ่งในสาม คุณจะเลือกส่งโอกาสให้คนไหน ระหว่างคนที่ทำงานแบบขอไปทีหรือคนที่มีไฟและกระตือรือร้นที่จะชงกาแฟออกมาให้ถูกใจคุณที่สุด บางอย่างอาจการันตีไม่ได้ แต่ส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นหญิงยศกล้าพูดว่าโอกาสไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันมองหาคนที่เหมาะสมควรค่ากับมันอยู่เสมอ...

 

          กลับมาที่เรื่องของหัวหน้าทัวร์ ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งหญิงยศอาจเกิดอยากเปิดบริษัททัวร์ขึ้นมาก็เป็นได้ และถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ จากหัวหน้าทัวร์ที่หญิงยศเคยเจอมานับสิบ พูดเลยว่ามีเพียงคนเดียวที่หญิงยศนึกถึงและจำชื่อได้ คนดีทำดีก็ขออวยนิดนึงนะคะ ถ้าต้องซื้อตัวหัวหน้าทัวร์มาไว้กับตัวสักคน ขอเป็นพี่เพชรชี่ @petchyguide คนเดียวเท่านั้น ที่เหลือพูดจริงๆ ว่ากระเดือกไม่ลง โอกาสขอผ่านหน้าไปแบบเหวี่ยงๆ นะคะ!!!

 

.......................................

(หมายเหตุ 'เรื่องเล่าของคนที่รู้จักหน้าที่' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)