ทีวีสีรุ้ง:'สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า แม่' | คมชัดลึก

�

�

�

� � � � � วันเสาร์ที่ผ่านมาตื่นนอนราวๆ 8 โมง แล้วเปิดทีวีไปเรื่อยๆ ก็เจอช่อง 9 การ์ตูน ทีแรกว่าจะเลยไป(เพราะวัยไม่ใช่ทาร์เกท) แต่แล้วก็ต้องหยุดดูซะหน่อย เพราะที่ฉายอยู่มันเป็นโดราเอมอนกับโนบิตะ 2 คู่หูที่อยู่คู่กับเรามานานแสนนาน และถึงแม้ว่าจะผ่านมากี่ปี โนบิตะของเราก็ยังต้องเอาตัวรอดด้วยความช่วยเหลือจากโดราเอมอนอยู่ดี ไม่มากก็น้อย

�

� � � � � วันนี้ก็เหมือนกันค่ะ โนบิตะกลับมาจากโรงเรียนก็โวยวายอยากจะเลี้ยงสัตว์ขึ้นมา คุยไปคุยมาอีท่าไหนก็ไม่ทราบ โดราเอมอนใจอ่อนหยิบประตูทะลุมิติไปหาสัตว์เลี้ยงน่ารักให้ไกลถึงแอฟริกา แล้วสัตว์เลี้ยงที่ว่าก็เป็นลูกช้างน้อยซะด้วย การเลี้ยงช่วงแรกดูจะไม่ยากมาก แค่อุ่นนมแล้วใช้เครื่องเพิ่มปริมาณ ลูกช้างก็มีน้ำนมพอกินแล้ว แต่ถ้าเรื่องจบแค่นี้ก็ไม่ใช่โนบิตะแน่ๆ อยู่มาวันหนึ่งโนบิตะดันเปิดประตูพาลูกช้างน้อยกลับไปแอฟริกา แต่สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลายเป็นฝูงไฮยีน่าที่จ้องจะรุมกินโต๊ะเจ้าช้างน้อยซะงั้น

�

� � � � � ถ้าคุณโตมากับโดราเอมอน อ้อมว่าเราก็คงเดากันได้ว่าเดี๋ยวทุกอย่างจะคลี่คลายได้เพราะโดราเอมอน แต่ครั้งนี้ฮีโร่ตัวจริงคือแม่ช้างซึ่งโผล่มาจากไหนไม่รู้ วิ่งมาจัดการไฮยีน่าทั้งฝูงให้ในทันที ทั้งๆ ที่ลูกส่งเสียงร้องขึ้นแค่แปร๋นเดียว ทำให้เห็นสัญชาตญาณของแม่ที่ต้องการปกป้องลูกได้ชัดเจนมากๆ

�

� � � � � พอสายหน่อยก็ได้ดู ทาร์ซาน ทางช่อง 7 ต่อ คราวนี้เป็นเรื่องของกอริลล่าตัวเมียที่ไปเจอเด็กทารกผู้รอดตายอยู่ในป่าเพียงคนเดียว แม่กอริลล่าตัดสินใจนำทารกน้อยไปเลี้ยงจนเติบโตขึ้นมาเป็นเจ้าป่าตามที่เราเคยได้อ่านได้ดูกัน การ์ตูนสองเรื่องนี้ทำให้อ้อมเห็น "สัญชาตญาณของความเป็นแม่" ที่มีในสัตว์เพศเมียทุกชนิด ซึ่งรวมถึงสัตว์ 2 เท้าเพศหญิงอย่างเราด้วย

�

� � � � � เดี๋ยวคุณผู้อ่านจะงงว่าทำไมอยู่ดีๆ อ้อมเอาคนมาเปรียบกับสัตว์ อ้อมกำลังจะพูดต่อนี่ล่ะค่ะว่า นอกจากสัญชาตญาณความเป็นแม่ที่เหมือนกันในสัตว์โลกเพศเมีย(เกือบ)ทุกชนิดแล้ว มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราแตกต่างจากสัตว์เดรัจฉาน อ้อมเคยได้ยินมาว่าสิ่งนั้นคือ "สติ" ซึ่งจะทำให้เราระลึกได้ นึกได้ รู้สึกตัวในปัจจุบันขณะ คิดและทำในสิ่งที่ถูกควร ไม่เผลอเวิ่นเว้อ

�

� � � � � หลายครั้งที่ดูละครเรามักจะเห็นความรักที่แม่มีต่อลูกใช่มั้ยคะ บางเรื่องเราก็จะเห็นแม่ที่ดี๊ดีแต่ลูกแย่มาก บางเรื่องลูกดีมากแต่แม่ไม่ไหวเอาซะเลย ส่วนเรื่องล่าสุดที่อ้อมดู "ไฟในวายุ" พังทั้งแม่ทั้งลูกเลยค่ะ คือสองแม่ลูกในเรื่องนี้คือ คุณน้อย(ต่าย) กับคุณท่าน(พี่แหม่ม) เป็นคู่แม่ลูกที่ค่อนข้างไม่มีสติ คิดไม่เป็นค่ะ

�

� � � � � อ้อมเชื่อว่าคุณท่านซึ่งเป็นแม่รักคุณน้อยด้วยสัญชาตญาณความเป็นแม่อย่างเต็มเปี่ยม แต่ที่ว่าค่อนข้างไม่มีสติเพราะเธอเอาแต่เสี้ยม ฝังหัวลูกว่า "ที่เราต้องเป็นแบบนี้เพราะไอ้ใหญ่" "เราไม่มีอะไรก็เพราะไอ้ใหญ่" เพราะฉะนั้นที่ชั้นทำอะไรไป "มันเป็นเพราะไอ้ใหญ่!!".. จนสุดท้ายเมื่อพฤหัสบดีที่แล้วก็เห็นผลคาตา คือได้ตายดับทั้งแม่ทั้งลูก

�

� � � � � จริงๆ นะคะ ถ้ามีใครสักคนคอยบอกคุณท่านให้มองตามความเป็นจริง ไม่มัวแต่หวาดระแวง หรือโลภ หลงผิดจนเกินเหตุ ให้มีสติในการเลี้ยงลูกตามความจริง หรืออย่างน้อยถ้าคุณท่านทุกข์นักสอนลูกไม่ไหว ก็เรียกสติให้ตัวเองด้วยการหายใจเข้า หายใจออก ภาวนาพุทโธไปก่อน จะฝึกลูกไปด้วยก็ได้ เพราะช่วงเวลาที่ให้ความสนใจกับลมหายใจ คุณท่านกับคุณน้อยจะได้หยุดเคียดแค้น เลิกโทษคนอื่นแล้วมีสติเพิ่มขึ้นแทน

�

� � � � � นี่ล่ะมั้งคะ มีของดีที่ต่างจากสัตว์แต่ไม่ยักกะใช้ น่าเสียดายแทน ขอไว้อาลัยให้กับสติที่ตายไปพร้อมกับ 2 แม่ลูกตระกูลธนากูลด้วยประการฉะนี้ค่ะ

�

.......................................

(หมายเหตุ 'สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า แม่' : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)

�

�

�

�

�

�

�

�

�

�