ทีวีสีรุ้ง:'ในหลวงของเรา' | คมชัดลึก

          ขณะที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี่ ถ้าไม่ตรงกับวันอังคารที่ 10 ก็พุธที่ 11ของเดือนธันวาคม ซึ่งเป็นเดือนที่เรามวลมหาประชาชน (ขอยืมคำฮิตมาใช้หน่อย) พึงทราบอยู่แล้วว่ามีความสำคัญยิ่งนัก เพราะเป็นเดือนที่ตรงกับ วันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ ผู้เป็นในหลวงที่รักของประชาชน

          อ้อมจำได้ว่า เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ที่ผ่านมา อ้อมเปิดทีวีแล้วได้เห็นภาพของพี่น้อง ชาวไทย ตั้งแต่เด็กเล็กไปจนถึงผู้ใหญ่ ผู้เฒ่าผู้แก่ที่ไปเฝ้ารอกันเต็ม 2 ข้างทางของ ถ.เพชรเกษม บริเวณโดยรอบ พระราชวังไกลกังวล จ.ประจวบคีรีขันธ์ บ้างถือธงไตรรงค์ บ้างก็ชูพระบรมฉายาลักษณ์ ทราบว่ามีผู้ไปรอตั้งแต่คืนวันที่4 ก็มี ตอนช่วงเวลาประมาณ 10 นาฬิกาตามเวลาที่โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจถ่ายทอดสด จำได้ว่า แดดที่ส่องมาทางหน้าต่างบ้านพาดโดนแขนอ้อมยังรู้สึกว่าแดดวันนี้แรงจัง แต่พอมองไปใน TV. ภาพของพี่น้องชาวไทยที่นั่งกันอยู่กลับเห็นแต่สีหน้าและแววตาแห่งความตั้งใจ ไม่ได้บอกถึงความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย ยอมรับค่ะว่าสายตาและรอยยิ้มเหล่านั้น ทำให้อ้อมต้องหยุดทำอะไรก็ตามที่ต้องอยู่ห่างจากทีวีลงเดี๋ยวนั้น แล้วมานั่งอยู่หน้าจออย่างใจจดใจจ่อ

          ตอนนั้นอ้อมเชื่อเลยค่ะที่เขาบอกว่า เสียงมาเร็วกว่าภาพ เพราะตอนนั่งหน้าจอก็ได้ยินเสียงที่ดังกระหึ่มขึ้นมาว่า "ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ" ก่อนที่ภาพจะเปลี่ยนให้เห็นขบวนเสด็จในระยะใกล้ซะอีก มันเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอยจะได้เห็นในหลวงของเราว่า พระองค์ทรงมีพระพลานามัยแข็งแรง เป็นเวลาที่จะได้แสดงให้พระองค์เห็นว่าเรารักพระองค์แค่ไหน

          สำหรับคนที่ดูจากทางบ้านอย่างอ้อม ตอนที่ภาพจับไปที่รถพระที่นั่ง ได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์ อ้อมว่าอ้อมได้เห็นพระองค์ทรงแย้มพระสรวลเล็กๆ วินาทีนั้นบอกได้แค่ว่า มันทำให้หัวใจของอ้อมอบอุ่น มีความสุข จากนั้นมารู้ตัวอีกที มืออ้อมก็ยกขึ้นท่วมหัว พร้อมกับคำว่า "ทรงพระเจริญ" อยู่ในใจ
วันนั้นพระองค์ทรงมีพระราชดำรัส ความว่า "บ้านเมืองของเราเป็นสุขสืบมาช้านาน เพราะเรามีความเป็นปึกแผ่นในชาติ และต่างบำเพ็ญกรณียกิจตามหน้าที่ให้สอดคล้องเกื้อกูลกัน เพื่อประโยชน์ของชาติ คนไทยทุกคนจึงควรตระหนักในข้อนี้ให้มาก และตั้งใจประพฤติตัวปฏิบัติงานให้สมฐานะและหน้าที่ เพื่อให้สำเร็จประโยชน์ส่วนรวม คือความมั่นคงปลอดภัยของชาติบ้านเมืองไทย"

          ขณะที่อ้อมได้ดูอยู่ มันเกิดความคิด 2 อย่าง 1.ใครที่ไหนจะเป็นศูนย์รวมใจของคนจำนวนมากได้แบบนี้ เราต้องยอมรับค่ะว่าช่วงเวลานี้บ้านเรามีความแตกแยกทางความเห็นเกิดขึ้นอย่างชัดเจน คนสองฝ่ายเห็นต่างกันสุดขั้ว แต่ก็มีเรื่องนี้แหละค่ะที่เราเห็นเหมือนกัน คือหยุดกันสักวันให้พ่อสบายใจ อ้อมว่า สื่อฝรั่งคงงง mobที่มีการปะทะกัน ส่อแววรุนแรง มีพักได้ จะว่าไป thailand only จริงๆ 2.ถ้าอ้อมได้เป็นคนที่ได้รับใช้ ถวายงาน สาบานตน ว่าจะรักภักดีต่อพระองค์ท่าน จะทำเพื่อประชาชนอย่างที่พระองค์ทำ แม้ได้ไม่ทั้งหมดก็ขอให้ได้ซักนิดก็พอ อ้อมคงไม่กล้าทำชั่วหาประโยชน์ใส่ตัว ภายใต้คำสัตย์ปฏิญาณเป็นแน่ แต่ก็นั่นแหละค่ะ

          การเป็นคนดี เดินตามรอยพระองค์ท่าน จะเป็นใครก็ทำได้ อย่าว่าแต่เป็นคนไทยเลย อ้อมเห็นฝรั่งหลายคนมาอยู่เมืองไทยแล้วปฏิบัติตามคำสอนของท่าน เขาก็ดูมีความสุขดีหลือเกินค่ะ ถ้าวันนี้วันที่เราบอกว่า เรารักในหลวง เราได้ทำอะไรให้ในหลวงทรงสบายพระทัย ไม่ต้องห่วงพวกเรากันแล้วหรือยัง?
ขอบคุณวิวัฒนาการของทีวีนะคะที่ทำให้มวลมหาประชาชนชาวไทยได้มีโอกาสรับเสด็จ แล้วมีความปีติเกิดขึ้นในใจไปพร้อมๆ กัน

.......................................
(หมายในหลวงของเรา : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)