
ทีวีสีรุ้ง:'แค่หนึ่ง วัน ก็พอ'
'แค่หนึ่ง วัน ก็พอ' : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์
ใครอยากเป็นลำยอง ยกมือขึ้น???
อ้อมว่าคนที่ยกมือน่าจะเป็นพวกแต่งตัวเตรียมไป party มี theme ไม่งั้นคงไม่น่ามีใครอยากเป็นนาง เพราะดูผลลัพธ์แล้วนางน่าสงสารทั้งกายและใจเรียกง่ายๆ ว่า ชีวิตโหดโคตร สติสตังค์ก็ไม่มี เป็นแผลทั้งตัวตายตั้งแต่ยังไม่ตาย เหมือนตายทั้งเป็นหรือบางคนอาจไม่อยากเป็นลำยองเพราะไม่อยากมีแม่เป็นยายแล จะว่าไปตบมือข้างเดียวไม่ดังนะคะ ลำยงก็ลูกยายแล ก็ไม่แย่นะ แถมดีด้วยส่วนลำดวนอาจแย่ช่วงต้น แต่หลังจากเจอความทุกข์กระหน่ำชีวิตทำให้คิดได้จะว่าไปก็มีแต่ลำยองล่ะมั้งคะที่รับกรรมเต็มๆ สิ่งดีเรื่องเดียวของลำยองในชีวิตถ้าไม่ใช่เรื่องสวยก็คือมีลูกดีที่เขาเรียก อภิชาตบุตร ค่ะ ถ้าช่วงที่ละครออนแอร์จะมีเด็กทำตามอย่าง ไอ้วัน ดูบ้างคงจะเป็นเรื่องดีไม่ว่าจะเช็ดเนื้อเช็ดตัว หาข้าวให้แม่กิน ไม่เถียงเวลาแม่ดุหรือช่วยเลี้ยงน้องในกรณีที่เด็กๆ เป็นพี่ก็คงดีไม่น้อยถึงแม้มันจะเป็นเพียงบทบาทสมมุติ แต่มันก็ทำให้เราเห็นว่าลูกหลานของเรายังมีความใฝ่ดีในตัว
ความรักหนึ่งซึ่งพันผูกคือลูกตัว
ใครประณามว่าแม่ชั่วลูกไม่ว่า
พระคุณแม่ก่อกำเนิดเกิดกายา
ลูกเป็นตัวตนมาจนวันนี้
แม่คือพระประจำใจของลูกน้อย
ลูกจะคอยดูแลแม่ทุกที่
ไม่เคยคิดติดใจในชั่วดี
ขอแทนคุณแม่นี้ จนวันตาย
ชีวิตคนวนเวียนเปลี่ยนสูงต่ำ
เกิดแต่กรรมลิขิตถูกผิดทั่ว
จะดีร้ายไม่รู้อยู่กับตัว
เพราะโฉดเขลาเมามัวจึงชั่วช้า
หลงระเริงเริงโลกีย์ที่โลมล่อ
เหลิงไม่พอต่อสองสามยามมีค่า
ยอมพลีกายขายสาวคาวกามา
ไม่คำนึงถึงคุณค่าความเป็นคน
ยามเลิศล้ำ ลำยองผ่องพิลาส
เหลิงประมาทพลาดผิดชีวิตคน
ไม่คำนึงถึงใครตามใจตน
กรรมนำผลส่งท้ายปลายชีวิต
อนิจจา วตสังขารา
พุทธโอวาทศาสดาท่านลิขิต
ไม่จีรังยั่งยืนจงคืนพิษ
ท้ายชีวิตหมดคนซึ่งจะพึ่งพา
ไอ้เด็กสมัยนี้ ที่แม่ว่าก็เถียง แม่คอยเลี้ยงก็ยังจะบ่น ดูแล้วสำเหนียกไว้นะว่าทั้งชีวิตรวมกันทำได้เท่า ไอ้วัน ทำให้ลำยองแค่วันเดียวมั้ย??
.......................................
(หมายเหตุ 'แค่หนึ่ง วัน ก็พอ' : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)



