มองผ่านเลนส์คม - ทนไม่ไหว | คมชัดลึก

 ประเด็นที่ถกเถียงกันมากก็คือ ภาพซึ่งแสดงให้เห็นผู้หญิง “เสื้อแดง” ถูกผู้ชายคนหนึ่งกำลังลากตัวด้วยการจิกผมอย่างเอาเป็นเอาตายในเหตุการณ์สลายการชุมนุมกลุ่มคนเสื้อแดงบริเวณถนนราชปรารภเมื่อวันที่ 13 เมษายน 2552 เป็นภาพสมควรแก่การได้รับรางวัลจริงหรือ

 ฝ่ายสนับสนุนบอกว่า ภาพนี้ ซึ่งถ่ายโดยคุณประสิทธิ์ นิเวศน์ทอง ช่างภาพอาชญากรรมของหนังสือพิมพ์ ไทยรัฐ เป็นภาพที่แสดงอารมณ์ได้โดดเด่นมาก เพราะเหตุการณ์วันนั้นคือผู้หญิงเสื้อแดงตรงเข้ามาด่าทหารที่เข้าสลายการชุมนุมด้วยถ้อยคำและท่าทีหยาบคาย

 ชายเสื้อเขียวในภาพทนความหยาบคายไม่ไหว จึงต้องใช้กำลังและวาจาหยาบคายเข้าจิกหัวหญิงหยาบคายให้หยุดหยาบคายเดี๋ยวนี้ ถือเป็นอารมณ์ “ทนไม่ไหว” ของคนในภาพทั้งคู่ ซึ่งบ่งบอกถึงความ “ทนไม่ไหว” หรือไม่น่าจะทนไหวอีกต่อไปของสังคมไทยแบ่งสีตีกันจนบ้านเมืองพังพินาศ

 ประมาณว่า ภาพนี้ซึ่งถ่ายได้อย่างฉับพลันทันที สามารถใช้เป็นภาพเตือนใจผู้คนในสังคมว่า ถ้ายังอยากเป็นคนต่อไป ไม่ใช่เป็นหมาบ้าน้ำลายฟูมปากดิ้นอีกสองเฮือกก็ตายอย่างน่าเวทนา จงลดความคลุ้มคลั่งลงบ้างเถอะโยม

 สังคมไม่มีวันดีขึ้นถ้าผู้คนร่วมสังคมเอาแต่ด่าทอกันหรือจิกหัวตบตีกัน   
 ฝ่ายไม่ปลื้มภาพ ฟังเหตุผลฝ่ายปลื้มหรือฝ่ายสนับสนุนแล้วค้านว่าภาพ “ทนไม่ไหว” ทำให้คนดูเกิดอาการ “ทนไม่ไหว” เพราะนอกจากเป็นภาพทารุณผู้หญิง ยังเป็นภาพ “แดง (ที่ถูกระบุว่าเลว)” ถูกทำร้าย แบ่งฝักแบ่งฝ่ายชัดเจน

 คนไทยสองสีกำลังจะลืมๆ ว่าเคยเกลียดกันขนาดไหน ภาพชนะรางวัลก็เข้ามาเตือนความจำฝ่ายเหลืองจำนวนหนึ่งให้สะใจว่านางแดงผู้นี้ร้ายนักสมควรถูกจิกหัว ส่วนฝ่ายแดงจำนวนหนึ่ง ก็แค้นว่าภาพนี้หมายถึงพวกเธอที่เป็นเหลือง ทนพวกฉันที่เป็นแดงคิดต่างไม่ได้ จึงสะใจที่พวกฉันถูกจัดการใช่ไหม

 ในสถานการณ์ที่ยังคลุมเครือ มีสีน้ำเงินลอยเด่นเป็นสง่า และสีเหลืองแดงกระจัดกระจายเป็นหย่อมๆ ทั้งสีเข้ม สีซีด สีงงๆ ไม่เป็นสีเพราะไม่รู้จะดีกันหรือโกรธกัน หรือเข้าโหมดสนทนากันแม้คิดแตกต่างกัน อย่างผู้เจริญแล้วด้วยสติปัญญา

 ถ้อยคำประเภท “ทนไม่ไหว” ที่อาจถูกตีความเป็น “(ฉัน) ทน (ความเลวของเธอ) ไม่ไหว (เธอก็เลว)” และรูปที่แสดงการทำร้ายฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งด้วยอารมณ์สะใจ สามารถเป็นน้ำผึ้งหยดเดียวได้เหมือนกัน

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"