'ไลฟ์สไตล์หรูแบบ wisdom' | คมชัดลึก

 
 
          ถ้าเดินผ่านหน้าอาณาจักรของ “เฟอร์รารี” ที่อิตาลี เราคงได้เห็นเก้าอี้สีแดงร้อนแรง วางกระจายตัวอยู่ตรงนั้นตรงนี้ (อย่างตั้งใจ)
 
          แต่หากก้าวเท้าผ่านประตูของช็อป bottega veneta ที่มิลาน ถ้าคุณชายตาซ้ายสักนิด จะพบลูกแอปเปิ้ลเขียวอยู่ในขวดโหล ที่สวยเหมือนแก้วเจียระไนในหนัง la belle noiseuse ของฝรั่งเศส
 
          “ผลไม้แห่งความรู้” นั้น สีของมันแอบทำหน้าที่เชิง emotional กับกระเป๋าทำมือสีเขียวที่อยู่ตรงข้าม สีเล่นกับสี กระเป๋ายืนสบตากับแอปเปิ้ล คนยากจนอย่างผมแม้ไม่มีปัญญาซื้อ ก็ยังรู้สึกสนุกกับการตีความ (interpratation) ที่ช็อปวางไว้
 
          นี่คือซีนสั้นๆ ระหว่างที่ ปกรณ์ พรรธนะแพทย์ ผู้บริหาร k bank นำคณะลูกค้าของ wisdom ไปละเลียด exclusive experience อยู่หลายวันที่อิตาลี ที่ต้องใช้คำว่า “ละเลียด” เพราะทริปแบบนี้มูมมามไม่ได้ (สวาปามก็ไม่น่าจะได้) เพราะทางที่ไป ล้วนร่มรื่นด้วยแม่น้ำ ต้นไม้ ชนบทและเมือง นี่ยังไม่รวมมิตรภาพของผู้คน
 
          ความเป็นเพื่อนไม่ได้ทำให้ จอร์จกับเลนนี่ รักกันในวรรณกรรม of mice and men เท่านั้น ไม่ได้ทำให้ปีศาจในโรงละครยอมหลงรักหญิงสาวใน the phantom of the opera แค่นั้น แต่มันสามารถทำให้การเดินทางในทริป เป็นทั้ง travel และ journey
 
          รายละเอียดปลีกย่อยคงมีโอกาสได้เขียนในวาระต่อไปตามเล่มต่างๆ แต่สิ่งที่จะมองวันนี้ก็คือ เทรนด์หนึ่งซึ่งพัดแรงมาพักใหญ่(เป็นแรมปี)ก็คือ ทริปในแวดวงต่างๆ ที่เน้นความเป็น exclusive ให้กับลูกค้า และใน exclusive นั้น ก็มี experience ที่เงินซื้อไม่ได้ สอดตัวอยู่ (แต่ถ้ามีเงินมากๆ แบบ wisdom ก็น่าจะซื้อได้นะ ผมว่า)
 
          อันที่จริง พูดอย่างแฟร์ๆ ทุกหน่วยงานองค์กรก็มีการจัดทริปให้ลูกค้า “ทริป” จึงมีค่าเป็น “เทรนด์” ในสถานะหนึ่ง ความต่างจึงอยู่ที่ใครจะตีความทริปให้แตกได้ ไม่ใช่แค่จัดๆ กันไป หรือจัดแพงเข้าไว้ เพราะถ้าทริปคิดแบบนั้น ทริปจะไม่มีคุณค่าอะไรในที่สุด
 
          wisdom คงคิดแบบนี้ (หรืออย่างน้อย) การทำให้ลูกค้าของเขาจึง sive เท่าที่จะเป็นไปได้โดยเงื่อนไขเวลาและการเดินทาง อาทิ ไปบุกเมืองเฟอร์รารีและขี่มัน ! ไปปิดช็อปแบรนด์ prada และ bottega ให้เป็นโลกส่วนตัวของลูกค้า (เมื่อไหร่จัด นั่งกินข้าวกับเบ็คแฮม บอกด้วยนะ)
 
          และไม่ต้องถามว่า บรรยากาศในการปิดช็อปเพื่อ shopping เป็นยังไง ในฐานะที่ยากจนสุด ผมเลยทำตัวให้เป็นประโยชน์ด้วยการชายตามอง ซึ่งพบว่า ตอนไปปราด้ากับวิตตองนั้น ไม่ต่างอะไรกับสงครามนเรศวร ปะทะ สงครามกรุงทรอย (แต่ไม่ได้แย่งสาวงามเฮเลน ทว่า เป็นกระเป๋า limited แทน - ฮา) หลังจากประสบความสำเร็จกับทริปต่างจังหวัด ต่างประเทศ ต่างทวีป ผมยังคิดเล่นๆ ว่า ทริปหน้า k bank อาจพา wisdom ไปเที่ยวดาวอังคาร หรือนอกโลก (ซึ่งผมขอถอนตัว) เอาไว้เจอ ปกรณ์ พรรธนะแพทย์ จะลองถามๆ ดู
 
          แต่ตอนนี้ต้องขอลาไปเขียนสกู๊ป ที่ผมคิดชื่อไว้ว่า...
 
          “จิบไวน์ในทัสคานี นั่งสวดมนต์ในกรุงโรม สบตาหวานกับฟลอเรนซ์ และมีรักในมิลาน”

.......................................
(หมายเหตุ 'ไลฟ์สไตล์หรูแบบ wisdom' : คอลัมน์ eat play life โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)