
มองผ่านเลนส์คม:'จากเอรี่ ถึงกาละแมร์'
'จากเอรี่ ถึงกาละแมร์' : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... นันทพร ไวศยะสุวรรณ์
ก่อนงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ ที่จะเริ่มในกลางเดือนนี้ ดิฉันได้สัมผัสกับหนังสือใหม่ ที่เขียนโดย "ผู้หญิง" 2 เล่ม...
เล่มแรกขอบอกว่าเธอเป็น "นัก(อยาก) เล่า" เธอเล่าทุกเรื่องราวที่เผชิญมา โดยเฉพาะมุมลบหรือด้านมืด ที่ไม่ค่อยมีคนพูดถึง แต่เธอกล้าเปิดเปลือยอย่างไม่เหลือเปลือก
เสมือนว่าเธอมีต้นทุนด้านนี้มาเต็มชีวิต!!
"เอรี่เล่าเรื่อง...ถนนสีดำในบาห์เรน" ของผู้เขียน “ธนัดดา สว่างเดือน” หรือ "หนิง" หรือ "เอรี่" เธอเล่าถึงการขายบริการทางเพศที่ประเทศบาห์เรน
การค้าประเวณีที่นั่นนอกจากผิดกฎหมายแล้ว ยังผิดจารีตประเพณีอย่างร้ายแรง แม้จะมีรายได้ดี บางคนสามารถหาเงินได้คืนละหลายหมื่นบาท แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความยากลำบาก
พวกเธอไม่มีความปลอดภัยในชีวิต ถูกกดขี่ ถูกเบี้ยวค่าตัว หลายคนถูกทำร้ายร่างกาย ถูกล่วงละเมิดทางเพศอย่างทารุณ ที่ร้ายแรงคือถูกรุมโทรมและถึงแก่ชีวิต
"เอรี่" บอกกับดิฉันว่า ที่เธอเล่ามาทั้งหมด ก็หวังว่าคนภายนอกจะเข้าใจพวกเธอ ในฐานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน และสำคัญที่สุดคือ เธอไม่อยากให้คนอื่นๆ พลัดหลงเข้าไปอยู่ในวังวนนี้ เพียงเพราะคำว่า "เงิน" และคิดไปว่าเป็นงานที่สบาย
ปรับโหมดมาอีกเล่ม... "ปัจจัยที่ 5" โดยพิธีกรปากกล้า ฉายาประจำตัวของ "กาละแมร์" พัชรศรี เบญจมาศ...
สาวคนนี้เป็นน้องรัก ที่เห็นกันมานาน นับตั้งแต่เล่มแรก "ผู้ชายเลวกว่าหมาและไม่ได้มาจากดาวอังคาร" เมื่อกว่า 10 ปีก่อน ซึ่งเล่มนี้สร้างปรากฏการณ์วิพากษ์วิจารณ์หลายแง่หลายมุม และถือเป็นหนังสือที่ "ไม่ปกติ" เพราะอาจหาญขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์มาแล้ว
มาถึงเล่มนี้ ก็ยังคงเส้นคงวา..เธอไม่ยี่หระต่อเพศสภาพ และกระแทกใส่ประตูทุกข์ทั้งหมด เธอจึงดูเก่ง แกร่ง และบ้าบิ่นในหลายๆ ครั้ง
ว่าไปแล้ว กาละแมร์เขียนถึงตัวเองไม่ต่างจากเอรี่ เพียงแต่เล่าในสิ่งที่ตรงกันข้าม!
ในคำนำก็บอกไว้ว่า "กาละแมร์" เป็นผู้หญิงเก่งที่แฮปปี้ลั้นล้าที่สุดคนหนึ่งบนโลกอันแสนยุ่งเหยิงใบนี้ โชคดีที่เธอไม่ชอบเก็บความสุขนั้นไว้คนเดียว
เล่มนี้ จึงเหมือนเป็น How to สร้างสุขที่เธออยากส่งต่อข้อคิดดีๆ โดยพาไปทำความรู้จัก เข้าใจ และจัดการกับ “ปัจจัยที่ 5” ที่ทรงอิทธิพลที่สุดต่อชีวิตและจิตวิญญาณของเราทุกคน แต่มักถูกมองข้าม
ปัจจัยที่ 5 ที่ว่าคือความสุข ความรัก ครอบครัว งาน เงิน เหมารวมไปถึงไลฟ์สไตล์ที่เหมาะกับยุคสมัย
เอาเข้าจริงเมื่อเทียบสิ่งที่นักเขียน 2 คนถ่ายทอดออกมา พวกเธอมี "หัวใจ" ไม่ต่างกันเลย
สรุปว่าทั้ง 2 เรื่องราว 2 รสชาตินี้สะท้อนถึง "ผู้หญิง" ในยุคนี้ได้พอตัวทีเดียว
อยู่ที่ว่าคุณผู้อ่านจะ "เปิดรับ" และค้นหา "เคล็ดลับ" ความสุขในแบบของตัวเอง ได้มากน้อยแค่ไหน
เพราะถึงตรงนี้ "นักอยากเล่า" เธอได้ทำหน้าที่เสร็จไปแล้วค่ะ
.......................................
(หมายเหตุ 'จากเอรี่ ถึงกาละแมร์' : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... นันทพร ไวศยะสุวรรณ์)



