ขบคิดขีดเขียน:ว่าด้วยเรื่องของความรักล้วนๆ
ว่าด้วยเรื่องของความรักล้วนๆ : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ
ตั้งท่าจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้มาหลายรอบ แต่ด้วยสถานการณ์หลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นตามหน้าสื่อบันเทิงในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา เรียกว่าไม่มีว่างเว้นพาดหัวข่าวที่ต้องมีแฟนคลับเข้าไปเกี่ยวข้องทุกครั้งไป หญิงยศจะเขียนก็เกรงว่าจะดูเหมือนพาดพิงกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งไป พออาทิตย์นี้ดูทางสะดวกดี ไม่มีข่าวของนักแสดงคนใดคนหนึ่งเป็นพิเศษ ไม่มีความขัดแย้งของกลุ่มแฟนคลับ หญิงยศเลยรีบคว้าโอกาสทอง แต่ขอฝากไว้นิดว่า ถ้าระหว่างวันที่ส่งต้นฉบับไปจนถึงวันที่คอลัมน์ตีพิมพ์ออกมา บังเอิ๊ญมีข่าวใครคนใดคนหนึ่งขึ้นมาอีก ขอให้ทราบโดยทั่วกันว่า หญิงยศไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ใคร พูดไปตามเนื้อผ้าล้วนๆ ไม่ได้เจาะจงใครคนใดคนหนึ่งนะคะ
แหม... ก็มันเสียวไส้นิดๆ นี่ค่ะคู้ณ สมัยนี้พูดจาผิดหูใครเขาได้ที่ไหน บางครั้งพูดแซวกันเล่นๆ แต่กลับกลายเป็นเรื่องเป็นราว เป็นพาดหัวข่าว เป็นหัวข้อกระทู้ เป็นเหตุให้บานปลายกันไปนักต่อนัก ก็เพราะเราไปกระทบเอาความรู้สึกของแฟนคลับที่รักและเอ็นดูดารานักแสดง หรือศิลปินคนนั้นเข้า ไอ้ตัวนักแสดงน่ะไม่เท่าไหร่หรอก เพราะกว่าจะออกมาหน้าจอได้ บรรดาผู้จัด ผู้กำกับและทีมงานนั้นได้กระทบกระทั่ง ฝึกความแข็งแรงหนาทนมาให้อย่างเต็มสูบ แต่ทันทีที่เด็กเหล่านี้มีผลงานออกไปจนกลายเป็นที่รัก จะถูกประคบประหงมราวกับเป็นไข่ในหินไปเลยทีเดียว กระทบนิดเดียวจะมีกลุ่มคนที่เจ็บปวดเดือดร้อนแทนทันที ยิ่งมีโซเชียลมีเดียที่ช่วยกระพือข่าวได้ด้วยแล้ว เรื่องมันไปเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่งซะอีก
ออกตัวแรงก่อนเลยว่าหญิงยศไม่เคยมีปัญหากับแฟนคลับ แต่หลายครั้งหลายรอบกับการเห็นข่าวที่เกิดขึ้น ยอมรับว่าบางครั้งไม่สบายใจ แต่ก็ท่องเอาไว้ว่า ไม่ใช่เรื่องของเรา หลายคนบอกว่า เอาเถอะน่า ก็เขารักของเขา เวลาได้ยินคำนี้แล้วหญิงยศอดคิดถึงคำว่า “พ่อแม่รังแกฉัน” ไม่ได้ ความรักที่บางครั้งมากเกินไปนั้น มันให้โทษมากกว่าคุณประโยชน์นานับทวีนะคะ จะรักจะเอ็นดูกันนั้นไม่ผิดหรอกค่ะ แต่ยอมรับว่าหลังๆ มันมีการล้ำเส้นกันมากขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ หญิงยศว่าไม่น่าใช้คำว่าแฟนคลับ เพราะส่วนใหญ่แฟนคลับนักแสดงจะน่ารัก และคอยเข้ามาให้กำลังใจ แซวเล่นกันสนุกสนาน แต่จะมีกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งที่เรียกว่าเป็นเอามาก ขนาดที่อยากเข้ามาจัดแจงจัดการทุกอย่าง ในทวิตเตอร์และไอจีของเหล่าบรรดาผู้จัดและผู้กำกับทุกท่านจะโดนคุกคามด้วยคนกลุ่มนี้อยู่เป็นประจำ ไม่ว่าเราจะพูดเรื่องอะไรอยู่หรือลงรูปใครไปก็แล้วแต่ คนกลุ่มนี้จะเข้ามาพูดถึงแต่ศิลปินนักแสดงที่ตนเองคลั่งไคล้ และแสดงความคิดเห็นอย่างผิดที่ผิดทาง หลายครั้งใส่อารมณ์จนน่ากลัว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการวางตัวนักแสดง อยากให้ใครคู่ใคร ไม่อยากให้คนนั้นเล่น ไม่อยากให้จับคู่กับคนนี้ ไม่ชอบผมทรงนั้น ไม่ชอบเสื้อตัวนี้ ให้คนนี้เขียนบทดีกว่า ไม่อยากให้คนนี้กำกับ ไม่อยากให้เล่นเรื่องนี้ อยากให้เล่นเรื่องนู้นกับคนโน้น อุ๊ต่ะ อุ๊ต่ะ ตกลงว่าใครเป็นผู้จัดกันแน่คะเนี่ย
ขอพูดตรงนี้เลยว่าหน้าที่ตรงนี้เป็นหน้าที่ของคนทำงานที่เราต้องกลั่นกรอง และผ่านกระบวนการมากมายกว่าจะออกมาเป็นละครเรื่องหนึ่งได้ ไม่ใช่ว่าเราจะทำทุกอย่างตามอำเภอใจ เลือกนักแสดงได้อย่างมีอิสรเสรี นึกอยากทำงานกับใครก็ได้ทุกเมื่อทุกเวลา อยากหยิบเสื้อผ้าตัวไหนมาใส่ให้ก็ได้ ทำผมทรงไหนให้ก็ได้ ทุกอย่างต้องผ่านกระบวนการความคิด การวางแผน การจัดการ การจัดแจงมาหลายขั้นตอน กว่าจะออกมาเป็นละครเรื่องหนึ่งได้นั้น มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะคะ และเราทำทุกอย่างเพื่อให้นักแสดงที่คุณรักออกมาดีที่สุดอยู่แล้ว อย่าเข้าข้าง อย่าหลับหูหลับตา อย่าประคองเหมือนเขาทุพพลภาพ ที่สำคัญที่สุด อย่าเอาความรักที่เรามีให้คนหนึ่งไปตัดสินอีกคนหนึ่ง หรือเอาไปเปรียบเทียบ ยกขึ้นมาข่มกัน หมั่นไส้ อิจฉา ด่าทอกัน มันไม่เป็นผลดีกับใครทั้งนั้น อย่าใช้คำว่ารักมาเป็นเหตุผลในการดับเครื่องชนคนอื่น ความรักมันจะดีพอ ก็ต่อเมื่อมันพอดี เหลือพื้นที่ให้คนที่คุณรักเขาได้หายใจ ได้ผ่อนคลาย ได้เรียนรู้ ได้เติบโต ได้ลองถูกได้ลองผิด ได้หกล้มบ้าง ได้ร้องไห้ ได้เสียใจบ้าง เพราะสิ่งเหล่านี้ต่างหากที่จะสอนให้เขาแข็งแกร่ง และอยู่ให้เราชื่นชมเขาไปได้อย่างสวยงามและยาวนาน
เขียนไปก็หวั่นๆ ... แต่คนรักกันเขาจะคุยกัน ตักเตือนกันดีๆ ด้วยเหตุผล และคนที่รักกันจริง... จะเข้าใจ
ใช่ไหมคะ
.......................................
(หมายเหตุ ว่าด้วยเรื่องของความรักล้วนๆ : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)