เล่นหูเล่นตา:'คุณนายที่รัก' | คมชัดลึก

 
          หลังจบคอนเสิร์ต 45 ปี ของฉันที่ พี่ฉอด (สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา) จัดให้ สิ่งแรกที่ฉันกระโจนเข้าหาคือ ครอบครัว และเพื่อนรัก ทั้งโก้ มิสเตอร์แซกแมน และฝั่ง "ท็อป ดารณีนุช" (รวมทั้งพี่ก้อง ปิยะ และผองเพื่อน) ... เหตุผลเดียวที่จะได้เจอกันคือ กินแชร์ แต่คุณนายท็อปก็จะหาเหตุอื่นๆ มาทำให้พวกเราเจอกันแล้วเจอกันอีกจนได้ กินแชร์พ่วงวันเกิดลูก เลี้ยงต้อนรับลูกเพื่อนมาจากต่างประเทศ เลยมาถึงเลี้ยงวันเกิดพ่อ ... นางช่างเป็นคนรักการอยู่ท่ามกลางมิตรสหายเสียเหลือเกิน ในขณะที่ฉันรักการอยู่กับคนในครอบครัวมากกว่า ... มากคนก็มากความมะ! ผิดกับคุณนายนั่นยิ่งมากยิ่งดี นางรักเพื่อนทุกคนเสมอกันอย่างไม่เลือกปฏิบัติ นางเกิดมาเพื่อให้ความรักจริงๆ ...
 
          “วุ้ย...ฉันดีใจที่แกอุตส่าห์ตื่นเช้ามางานวันเกิดพ่อฉันได้" คุณนายท็อปเดินเข้ามาทักทายทั้งกอดทั้งหอม ปากก็พร่ำขอบคุณมากมายตามประสาคนช่างซาบซึ้ง เมื่อฉันเดินเข้ามาในงานเลี้ยงกลางวันวันเกิดคุณพ่อของท็อป นางจัดในห้องส่วนตัว เป็นโต๊ะยาว 3 โต๊ะ โต๊ะคนแก่มาก (คุณพ่อและเพื่อน) โต๊ะคนแก่น้อย (คุณนายท็อปและเพื่อน) และโต๊ะเด็ก (ลูกๆ หลานๆ) นางลากแขนฉันไปกราบสวัสดีคุณพ่อที่นั่งรวมกับเพื่อนอีก 10 กว่าคน ทำให้นึกถึงงานวันเกิดคุณแม่ดาวเรือง (แม่เลี้ยงโก้) ที่เชียงใหม่ แต่ละคนอายุ 80 กว่ากันแล้วทั้งนั้น ต้องถ่ายรูป 2 งานมาเทียบกันว่าสิริรวมแล้วใครแก่กว่ากัน! งานของคุณพ่อก็คงหลายพันปีอยู่ คุณพ่อมีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส คงดีใจที่ได้พบเจอเพื่อนฝูงที่ยังมีชีวิตอยู่ซึ่งเหลือจำนวนไม่มากแล้ว... เพื่อนฝูงของฉันที่คบกันได้ไม่ว่า ท็อป พี่ก้อง ปิยะ หรือโก้ มิสเตอร์แซกแมน ล้วนแต่เป็นยอดกตัญญูกันทุกคน เพื่อนที่ฉันรักนอกจากจะต้องมี "จาคะ" (ความเมตตา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ แบ่งปัน) เสมอกันแล้วยังต้องกตัญญูสูงด้วยถึงจะคบกันได้ แต่คนที่มากมายที่สุดน่าจะเป็น "คุณนายท็อป" นางช่างเอาอกเอาใจจนถึงขั้นสปอยล์กับเพื่อนก็ว่ามากแล้ว ยิ่งกับพ่อแม่นี่สุดๆ อ่ะค่ะคุณตำรวจ! คุณแม่ของนางเพิ่งเสียไปได้ 1 ปี นั่นนางก็เฝ้าดูแลเอาใจใส่ แม้แม่จะเป็นอัลไซเมอร์ ก่อนนอนทุกคืนนางจะต้องเข้าไปกอดไปหอมแม่ สวดมนต์และอ่านหนังสือให้แม่ฟังจนวันสุดท้ายของแม่ สมัยที่แม่ยังเป็นปกติดีอยู่ คุณนายก็ให้เงินแม่เล่นหุ้น ซื้อแหวนเพชรเครื่องประดับให้สวมใส่มากมายจะคล้ายนางเอกลิเกเข้าไปทุกที ฉันก็ได้แบบอย่างมาจากคุณนายนั่นแหละ แต่ไม่ทุ่มหนักขนาดมัน ความรักความกตัญญูมันไม่ได้วัดกันที่ตัวเลข ฉันก็เลยเอาแค่เบาะๆ รอได้ผัวเป็นเจ้าสัวเมื่อไหร่นะจะเอาแม่ไปฝังเพชรที่ฟันทุกซี่เลยนะแม่! (แม่บอกว่า .. ถามกรูสักคำก่อนมะ?)
 
          คนแก่ก็คุยกันงุ้งงิ้งเรื่องราวในอดีตก็พร่างพรูกันไป เด็กๆ ก็ก้มหน้าก้มตากิน ส่วนพวกฉันก็หลับหูหลับตาเม้าท์กันอย่างไม่ต้องสงสัย คุณนายท็อปเดินไปมาดูแลเพื่อนพ่อที่ทยอยกันมามากขึ้นจนต้องเพิ่มโต๊ะอีกโต๊ะ ... ช่วงที่พนักงานและพวกเราช่วยกันลากโต๊ะ ก็ต้องเอาเก้าอี้ไปให้คนแก่ที่เข่าไม่ดีนั่งรอ (อ่า... แก่มาฉันก็คงตามนั้น) เสียงแต่ละโต๊ะก็เริ่มดังขึ้นๆ จนเซ็งแซ่ไปทั่วห้อง ต้นเสียงน่าจะมาจากพวกฉันที่นั่งรวมกับหลานๆ ทั้งเด็กไทยและเทศ พี่ผัดไทกับฝน บุณฑริก เป็นหัวโจกนำแกล้งเด็ก "ทรอย" หลานชายลูกครึ่งอเมริกัน อายุ 15 ทำท่านิ่งๆ เกรงๆ พวกป้าๆ อยู่ นี่แหละเป้าหมาย!
 
          “ทรอย ยูอยากได้แร็บบิทมั้ย? ไอมีนะ ไอจะเอามาให้" พี่ผัดไทถามหลานซึ่งฟังภาษาไทยรู้เรื่องแต่ตอบเป็นภาษาอังกฤษ
 
          “What Rabbit?“ (กระต่ายอะไร) ทรอยถามกลับ
 
          “Volunteer Rabbit” (กระต่ายอาสาสมัคร) พี่ผัดไทตอบ แล้วตะโกนไปถามครูอุ้ม ซึ่งเป็นครูสอนภาษาอังกฤษว่า "หนูได้มาจากทำบุญ ภาษาอังกฤษบริจาคนี่อะไรนะ" พอได้คำตอบนางหันกลับไปคุยต่อกับหลานว่า "Donation Rabbit” (กระต่ายบริจาค) พวกเราหัวเราะก๊าก
 
          “พี่ตั้งใจจะถามอะไรกันแน่?” ฉันสงสัย
 
          “คือ อีกระต่ายตัวนี้เนี่ยมีคนเอามารักษาที่คลินิกสัตว์แล้วไม่มีเงินมาจ่ายก็เลยทิ้งไว้ พี่เลยสงสารจ่ายค่ารักษาแล้วเอามันมา พี่บริจาคเงินไปแล้วได้มันมาก็ถูกแล้วไง Donation การบริจาค...” อือ ... เอากะนางสิ! ฝรั่งยังงงจนเดินหนี
 
          “เดี๋ยวซี่ทรอย Where you go Go on now, go walk out the door” ฝน บุณฑริกร้องเพลง I will survive ใส่หลานหน้าตาเฉย
 
          “จะไปแล้วเหรอ Let me take you far away ... a holiday...” พี่ผัดไทร้องเพลง Holiday ของวง Scorpions ใส่อีกเพลง เด็กเดินหนีไปเลย
 
          “ตอนเด็กๆ ผมก็เคยโดนอำแบบนี้ประจำ ตอนนี้โตแล้วพ้นโปรฯ แล้ว”  กั๊ทลูกชายคนโตของคุณนายท็อปบอกพวกเราว่านางก็ถูกปู้ยี่ปู้ยำจากเพื่อนแม่มาก่อน
 
          “คิ้ม ... คนทุกคนเป็นนักร้องได้มั้ย?” พี่ผัดไทถามฉัน
 
          “ได้ ถ้าไม่มีปัญหาที่หู และมีสติ แต่ผัดไทไม่มีสติ ไม่น่าจะเป็นนักร้องได้" พี่วุฒิ จากรายการซิงกิ้งคิดส์ ตอบแทน
 
          “หนูไม่สบายใจเลยพี่ เรื่องเจนี่" ฝน บุณฑริก เปิดประเด็น
 
          “หนูแต่งงานกับสามี แต่ไม่ได้จดทะเบียน หนูกลัวผัวหนูจะไปจดกับคนอื่น"
 
          อือ ... อีนี่หาเรื่องมากังวลจนได้! ... เรื่องราวที่พวกเราคุยกันล้วนแต่ไม่เป็นสาระ เอาฮาเอาขำแต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้เจอกัน ... คุณนายท็อปเข็นเค้กออกมาร้องเพลงแฮปปี้เบิรด์เดย์ให้พ่อ มันกตัญญูฉันรู้ แต่มันไม่จำเป็นต้องร้องเองก็ได้มะคุณตำรวจ เสียงมันเหมือนควายท้องผูกมาก ฉันขำมันทุกครั้งที่มันร้องเพลง คุณนายคลานเข้าไปมอบพวงมาลัยให้พ่อ หอมแก้มซ้ายขวาน่าเอ็นดูที่สุดเพื่อนอิฉัน นางต้องรีบรวบตึงเพราะจะต้องไปขึ้นเครื่องไปโชว์ตัวต่างจังหวัดในฐานะเป็นพรีเซ็นเตอร์ของสลิมอัพ (slim up)
 
          “อธิษฐานสิพ่อ โตขึ้นอยากจะเป็นอะไร" พี่ผัดไทถามพ่อตอนก่อนเป่าเค้ก
 
          ท็อปหันมาลาคนโน้นคนนี้กว่าจะออกจากงานไปได้ นางช่างขยันไถนาแล้วก็มักจะมีนาให้ไถไม่รู้จักหมด งานโน้นจบงานนี้มาใหม่ คงเพราะบุญที่ได้ทำไว้กับพ่อแม่อย่างมากมายเสมอต้นเสมอปลายตลอดมา สำหรับฉัน ... นางคือคุณนายที่รักของพวกเรา

.......................................
(หมายเหตุ คุณนายที่รัก : คอลัมน์ เล่นหูเล่นตา โดย... เจนนิเฟอร์ คิ้ม)