มองผ่านเลนส์คม:'สายฝนของ ฮิวจ์ ลอรี' | คมชัดลึก

 
          เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนเขียนถึงสายฝนจากเมืองผู้ดีในรูปแบบบทเพลงจากสาวน้อยชื่อ เกเบรียล แอพลิน ไปแล้ว หนนี้ขอเขียนถึงสายฝนจากอังกฤษอีกสาย ที่มาพร้อมกับบทเพลงของหนุ่มใหญ่ชื่อ ฮิวจ์ ลอรี บ้างครับ
 
          คนที่ชอบดูรายการโทรทัศน์ต่างประเทศพวกซีรีส์ต่างๆ น่าจะคุ้นหน้ากับดาราหนุ่มใหญ่ที่ชื่อ ฮิวจ์ ลอรี คนนี้ เขาเป็นดารามาราว 30 ปีแล้ว แต่มาโด่งดังจากซีรีส์เรื่อง House เมื่อไม่นานมานี้ นอกจากจะเป็นดารามืออาชีพแล้ว หลายๆ หนฮิวจ์ยังโชว์ฝีมือการเล่นดนตรีหลายๆ ชิ้นให้เราได้ชมกัน แถมยังเคยตั้งวงดนตรีการกุศลร่วมกับเพื่อนดาราชื่อว่าวง Band From TV และว่ากันตามประวัติแล้ว ตั้งแต่สมัยที่เขายังเป็นดาราทอล์กโชว์ตอนยังเป็นหนุ่มน้อย ฮิวจ์ก็มักจะโชว์ฝีมือทางดนตรีในโชว์ของเขาบ้างอยู่แล้ว
 
          เมื่อ 2 ปีก่อน ฮิวจ์สร้างเซอร์ไพรส์เล็กๆ ด้วยการออกอัลบั้มครับ ที่บอกว่าเซอร์ไพรส์ก็เพราะนอกจากเขาจะเล่นเองร้องเองได้อย่างเยี่ยมยอดแล้ว อัลบั้ม Let Them Talk ของเขายังเป็นอัลบั้มคัฟเวอร์เพลงบลูส์ทั้งอัลบั้ม เผยว่าตัวจริงของเขานั้นเป็นคอบลูส์ระดับฮาร์ดคอร์ เขาได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ฝีมือดีชื่อ โจ เฮนรี่ (โปรดิวเซอร์หนุ่มใหญ่คนนี้เป็นศิลปินคันทรีแบบอินดี้สุดเก๋าที่ผมชื่นชอบเป็นพิเศษด้วยครับ) อัลบั้มนั้นสร้างภาพบลูส์แมนให้กับฮิวจ์ได้แบบทันตาเห็น คือการร้องและเล่นเปียโนแบบบลูส์ของฮิวจ์นั้นสอบผ่านด้วยคะแนนน่าพอใจ แต่ความโดดเด่นอีกประการคือการเลือกเพลงมาคัฟเวอร์ที่ส่วนใหญ่เป็นเพลงบลูส์โบราณแบบบิ๊กแบนด์เต็มวง ตามสไตล์ดนตรีบลูส์จากนิวออลีนส์ ลองนึกถึงเพลงแบบที่เราจะได้ยินเครื่องเป่าสนุกๆ เต็มบรรยากาศรื่นเริงแต่แฝงด้วยความเศร้านิดๆ ตามขนบของบลูส์ แล้วยังมีแขกรับเชิญที่เป็นศิลปินบลูส์ชื่อดังอีกหลายคน
 
          มาถึงปีนี้ฮิวจ์ก็จับคู่กับโปรดิวเซอร์คนเดิม แล้วกลับมาทำอัลบั้มแบบเดิมอีกครั้ง คราวนี้เขาก็ยังเลือกเอาเพลงบลูส์เก่าๆ มาคัฟเวอร์ใหม่ด้วยวงดนตรีของตัวเองที่ชื่อว่า The Copper Bottom Band ซึ่งฟังรวมๆ ทั้งอัลบั้มแล้วต้องบอกว่าฮิวจ์ค่อนข้างเน้นความเป็นวงมากกว่าตัวเองเสียอีก หลายๆ เพลงเขาเปิดโอกาสให้นักร้องสาวร้องแบบเต็มที่ หลายเพลงก็มีท่อนบรรเลงยาวเหยียด และเป็นดนตรีบรรเลงที่ไม่ได้เน้นเสียงเปียโนที่เขาเป็นคนเล่นด้วยซ้ำไป อัลบั้มชุดนี้มีแขกรับเชิญรุ่นใหญ่มาร่วมแจมน้อยกว่าชุดก่อน มีเพียง ทัช มาฮาล ตำนานเพลงบลูส์ที่มาร้องในเพลง Vicksburg Blues เท่านั้น
 
          เพลงที่หลายคนรู้จักในอัลบั้มนี้ก็อย่างเช่น St. Louis Blues ที่เป็นเหมือนเพลงครูของดนตรีแนวนี้ไปแล้ว ซึ่งฮิวจ์เลือกเอามาเป็นเพลงเปิดอัลบั้ม หรือเพลง Wild Honey เพลงเก่งเพลงหนึ่งของ Dr. John นักเปียโนบลูส์รุ่นใหญ่ที่มีผลงานมาตั้งแต่ยุค 50 ที่วงของฮิวจ์เรียบเรียงออกมาได้ดุดันไปอีกแบบ หรือเพลง One For My Baby ที่หลายคนคุ้นเคยจากเวอร์ชันของ แฟรงค์ ซิเนตร้า หรือนักร้องระดับบิ๊กเนมอีกหลายสิบคน ฮิวจ์ก็เอามาทำใหม่ได้เป็นสไตล์ของตัวเองมากๆ
 
          เพลงอื่นๆ ที่ฮิวจ์เลือกมาเราอาจจะไม่ค่อยคุ้นหูกันเท่าไหร่ แต่เขาก็เขียนแนะนำถึงทุกๆ เพลงไว้ในปกอัลบั้มด้วย และด้วยความเป็นบลูส์แบบดั้งเดิมที่ท่วงทำนองก็วนไปวนมา เนื้อร้องก็ง่ายๆ แต่ถึงอารมณ์ ผมเชื่อว่าหากสนใจดนตรีแนวนี้เป็นทุนเดิมอยู่บ้าง ลองฟังสัก 2-3 รอบก็น่าจะติดใจผลงานของฮิวจ์กับ The Copper Bottom Band นะครับ ในอัลบั้มนี้หลายๆ แทร็กที่เป็นไฮไลท์ ยกตัวอย่างที่ผมชอบมากๆ ก็คือแทร็กสุดท้าย Changes ที่เป็นเพลงในยุคหลังๆ ของ อลัน ไพรซ์ อดีตสมาชิกวง The Animals เพลงนี้ของเดิมนั้นมีอารมณ์รื่นเริงมารองรับเนื้อเพลงแสนเศร้าอยู่แล้ว แต่ฮิวจ์เอามาทำใหม่โดยแบ่งให้ท่อนร้องนั้นเศร้าเต็มที่ สลับกับท่อนบรรเลงที่รื่นเริงเต็มที่ ได้อารมณ์เต็มเปี่ยมทั้งสองด้านของชีวิตไปเลย อีกแทร็กที่ผมคิดว่าเด็ดมากก็คือ The Weed Smoker’s Dream เพลงจากการแต่งของ แคสซัส โจ แม็คคอย ในทศวรรษที่ 40 ที่ฮิวจ์เอามาให้นักร้อง
 
          สาว กาบี้ โมเรโน ถ่ายทอดได้อย่างเยี่ยมยอด เสียงร้องของเธอเข้ากับทำนองและเนื้อหาได้อย่างน่าทึ่ง ยิ่งผสมกับเสียงเครื่องเป่าที่ฉวัดเฉวียนในเพลงนี้แล้ว มันไพเราะจนเข้าขั้นหลอกหลอนเลยทีเดียว
 
          สำหรับคนที่ชอบบลูส์และแจ๊สอยู่แล้ว อัลบั้ม Didn’t It Rain เป็นงานที่น่าจะสร้างความพึงพอใจได้ไม่น้อย ส่วนคนที่แค่เคยคุ้นหน้าตาของ ฮิวจ์ ลอรี จากโชว์ทางโทรทัศน์ ผมคิดว่างานชุดนี้ หรือกระทั่งงานชุดแรกของเขา เป็นงานที่จะจูงมือคุณให้ย่างก้าวเข้าสู่แนวทางดนตรีอันหม่นเศร้าและโลกอันหม่นหมองของดนตรีบลูส์ได้เป็นอย่างดี

.......................................
(หมายเหตุ สายฝนของ ฮิวจ์ ลอรี : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... วิภว์ บูรพาเดชะ twitter.com/VipHappening)