ทีวีสีรุ้ง:จดหมายถึงนายจ้าง | คมชัดลึก

 
          ถึง....ทูนหัวของบ่าว

          มันใช่เหรอมังคะที่เราต้องนั่งดูละครเก่า(ที่เคยดังแต่ครั้งเราเยาว์วัย)ใน version ใหม่ที่ไม่ไฉไลไปกว่าเดิม

          ถึงหม่อมฉันจะเป็นคนไม่ชอบเปรียบเทียบเก่าใหม่ แต่บางทีก็ไม่ไหวมังคะ หลายเรื่องที่ version ใหม่เป็นเรื่องแบบย้อนยุค หม่อมฉันดูแล้วถึงกับนิ่ง ลังเลทางความคิดไปพักหนึ่งว่า สรุป..นี่หม่อมฉันกำลังดูละครย้อนยุคที่ทำใหม่ได้เชยสมจริง

          หรือทางช่องยืมจากช่อง 4 บางขุนพรหมมาฉายกันแน่? ปวดใจมากมังคะ

          กับบางทีที่ version ใหม่ไม่จำเป็นต้องย้อนยุคย้อนสมัย มันก็ไม่ไหวอยู่ดีมังคะ นักแสดงกับองค์ประกอบหลายๆ อย่างมันไปไม่ถึง

          หม่อมฉันว่าถ้าทำอะไรซ้ำเดิมแล้วไปไม่ไกลกว่า มันไม่ใช่ปัญหา แต่ขอว่า อย่าถอยหลังให้เสียชื่อ

          ปัจจุบันเครื่องไม้เครื่องมือ ตัวช่วยมีตั้งเยอะ แต่ทำออกมาแล้วเลอะเทอะไปไม่ถึงความสำเร็จที่คนอื่นทำไว้  แล้วชอบอ้างว่าพวกหม่อมชั้นรสนิยมไม่ดี ชอบของบ้านๆ ดูง่ายๆ ถึงพวกหม่อมชั้นจะชอบดูอะไรง่ายๆ แต่พวกหม่อมชั้นก็ไม่ได้มักง่ายนะมังคะ

          ช่วงนี้หม่อมฉันเลยชอบดูท่านหญิงคุยกับผีมังคะ สนุกจัง ตลกดี คนอะไรไม่รู้ ไม่ปล่อยผีให้ไปมีความสุข ไปผุดไปเกิด

          ท่านหญิงเหงาซะจนหม่อมฉันงง ไม่รู้จะสงสารผีหรือท่านหญิงดีมังคะ ตอนเห็นท่านหญิงปรากฏตัวใหม่ๆ พร้อมท่านชาย
มันทำให้หม่อมฉันหูตาลาย อึงอลไปหมด เพราะว่าหม่อมฉัน ไม่ได้เห็นท่านหญิงกับท่านชายคู่กันมานานมากแล้วมังคะ

          ตั้งแต่ปี 2530 ที่ท่านเกิดเป็น ท่านชายพจน์กับปริศนา ปี 2531 เป็นภูชิชย์นริศรา

          ล่าสุด 2551 เป็นหลวงพิพิธราชเสนาและพัชร์เฟื่อง ในสู่ฝันนิรันดร มาถึงตอนนี้หม่อมฉันฟินมังคะ ยังคงสง่างามถึงแม้ท่านชายพระองค์นี้ออกจะติดเหวี่ยงเป็นบางที  แต่หม่อมฉันก็เข้าใจมังคะ ว่าท่านชายคงนึกรำคาญท่านหญิงที่ดูจะหัวอ่อนโดนชักจูงง่ายจากคนที่เป็นเพียงบ่าว แถมเป็นบ่าวที่ก้าวร้าว ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง

          แต่ท่านชายควรจะเห็นด้านดีของบ่าวคนนี้ด้วยนะมังคะ ว่ามันรักท่านหญิงขนาดไหน มันรักษาคำพูดที่ให้ไว้กับหม่อมแม่ของท่านหญิง

          มันก็เลยตั้งหน้าตั้งตาดูแลท่านหญิงจนเกินความเป็นจริง ขาดความพอดีเป็นเหตุแห่งความหายนะของหลายๆ สิ่ง

          แต่สิ่งหนึ่งนะมังคะ ท่านชายต้องไม่ลืม ตัวท่านชายเองก็เป็นต้นเหตุของปัญหาอยู่เหมือนกันนะมังคะหากท่านชายไม่เอาบ่าวในบ้านมาทำเมีย เรื่องคงไม่เลยเถิด ถึงแม้ท่านชายจะอ้างว่า เมียบ่าวคนนี้ดีเหลือเกิน

          ซึ่งหม่อมฉันก็เห็นมังคะว่า หม่อมเธอดีพร้อม หน้าตาสะสวย เจียมตัว วางตัวดี เอาใจสามีทั้งการบ้านการเรือน นอกมุ้ง ในมุ้ง

          เรียกว่าครบทุกด้าน แพ้ก็แค่เรื่องชาติตระกูลเนี่ยแหละมังคะ จะว่าไปวันก่อนหม่อมฉันได้ยินท่านป้าพูดกับลูกสาวท่านหญิงเล็กว่า"เธอคิดว่าเธอเป็นใคร สูงแค่ไหนถึงได้เที่ยวดูถูกเหยียดหยามเหมือนเขาอยู่ใต้ฝ่าเท้าเธอ ที่ที่เราเกิดไม่ได้ทำให้เราสูงกว่าคนอื่นหรอกนะก็เป็นคนเท่าๆ กันนั่นแหละ" หม่อมฉันว่า มันก็จริงนะมังคะ คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกทำตัวได้

          หลายครั้งหม่อมชั้นเห็นคนที่เกิดมาพร้อมยศฐาบรรดาศักดิ์ พรึ่บ (แต่ไม่ใช่ว่าทำได้เพราะตัวเองหรอกนะมังคะ บรรพบุรุษทำมาทั้งน้านนน) ที่นอกจากจะไม่ต่อยอดความดีของต้นตระกูลแล้ว ยังบั่นทอนให้มันตกต่ำลงไปเสียอีก

          คนแบบนี้มันเยอะนะมังคะ ไม่รู้พ่อแม่ให้ท้ายกันมายังไง นิสัยเสียแถมไม่ได้เสียแค่ในบ้านตัว ยังมารั่วเสียกระทบคนนอกบ้านอีกด้วย โอย ตายละ นี่หม่อมฉันมาบ่นอะไรให้ท่านหญิงฟังเนี่ยมังคะ

          หม่อมฉันขอประทานอภัยนะมังคะ หม่อมฉันคงเครียดอยากไปเกิดใหม่ ก็ไปไม่ได้ซะที

          หม่อมฉันทูลลาก่อนนะมังคะ

.......................................
(หมายเหตุ จดหมายถึงนายจ้าง : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)