ขบคิดขีดเขียน:'Hormones ใครว้าวุ่น???' | คมชัดลึก

          แรกเริ่มเดิมทีหญิงยศตั้งใจจะเขียนคอลัมณ์วันนี้เกี่ยวกับซีรีส์ Hormones วัยว้าวุ่น หลังจากที่ได้ทำความรู้จักกับมันมาสักระยะหนึ่ง เริ่มจากการตัดสินใจโหลดมาดู เข้าสู่ช่วงติดหนึบ จนมาสู่ช่วงคลายตัวหลังจากดูมาได้สักระยะ แต่ยังไม่ทันได้แตะนิ้วมือลงบนคีย์บอร์ด ก็เหตุเกิดเสียก่อน เมื่อกสทช.มีคำสั่งเรียกพบผู้จัดทำละครซีรีส์ชุดนี้ เนื่องจากมีเนื้อหาที่ล่อแหลมเกินกว่าที่ท่านผู้ใหญ่ทั้งหลายจะรับได้ กำลังนั่งรอฟังผลอยู่สวยๆ ว่าตกลงจะออกมาในรูปแบบใด ก็เกิดเหตุซ้ำซ้อนเข้ามาอีก เมื่อหนึ่งในนักแสดงนำของละครชุดนี้มีภาพหลุดออกมาขณะกำลังเสพยาไอซ์อยู่ เอาล่ะ ตอนแรกก็ว่ายุ่งวุ่นวายอยู่แล้ว แต่ยังค่ะ มันยังไม่จบแค่นั้นค่ะคุณตำรวจ คือมันมีต่อมาอีกว่า ทางบริษัทต้นสังกัดเกิดเข้าใจผิด มีการแถลงออกมาว่าภาพดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของละคร เป็นตอนที่จะพูดถึงเรื่องของยาเสพติด แต่ยังไม่ทันไร คุณพ่อของน้องคนนี้ก็ออกมาแถลงข่าวด้วยตัวเองอย่างชัดเจนว่าลูกสาวตัวเองเสพยาไอซ์จริง แต่เป็นการกระทำที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ท่ามกลางความชื่นชมจากคนรอบข้างถึงความกล้าหาญของครอบครัวนี้ เรื่องที่ทำท่าจะจบลงอย่างสวยงาม กลับร้อนขึ้นมาใหม่เมื่อมีการแถลงข่าวอีกครั้งโดยรัฐมนตรีท่านหนึ่ง “ท่าน”ออกมาแถลงพร้อมน้องคนนั้นและคุณพ่อ เพื่อจะบอกว่าน้องได้รับการตรวจร่างกายแล้วไม่พบสารเสพติด ภาพที่เห็นเป็นการตัดต่อ น้องไม่เคยเสพยา เอ๊า.... ท่ามกลางนักข่าวที่ตาแตกอยู่นั้น คุณพ่อของน้องก็แถลงยืนยันคำเดิม แต่ขัดกับท่านว่า ลูกสาวเคยลองเสพยาไอซ์จริง แต่เพียงแค่ครั้งเดียว พร้อมวลีเด็ด “เราโกหกคนอื่นได้ แต่เราโกหกตัวเองไม่ได้”... ณ วันที่หญิงยศลงนั่งเขียนต้นฉบับนั้น เหตุการณ์จบลงตรงนี้ค่ะ พูดตรงๆ เลยว่า จากความตั้งใจเดิมที่จะเขียนถึงละครชุดนี้ ตอนนี้ไปไม่เป็น ไม่รู้จะเริ่มต้น หรือจับต้นชนปลายทางไหนดี พยายามนั่งกลั่นกรองทุกเรื่องราวแล้วคอยดูว่ามันจะย่อยออกมาเป็นรูปแบบใด สรุปสุดท้ายได้ความมาว่า... “มันไม่ใช่เรื่องของเรา...”

          จริงอยู่ค่ะที่น้องผู้หญิงคนนั้นเป็นนักแสดงมีชื่อเสียง มีคนรู้จักมากมาย จริงอีกนั่นแหละค่ะว่าการกระทำที่น้องทำนั้นมันไม่ถูกต้อง แต่ก่อนที่เราจะพูดวิจารณ์อะไรออกไปนั้นเราควรต้องทำความเข้าใจเสียก่อนว่า เรื่องที่เกิดขึ้นนั้น ไม่ใช่เรื่องของเราเลย เราทำได้แค่มองดู ฟังดูให้รู้ เรียนรู้จากข้อผิดพลาดของเขา แล้วเราก็ต้องปล่อยมันไป หน้าที่พิพากษาว่าถูกผิดอย่างไร มันเป็นกระบวนการที่เราไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย การที่เราแสดงความคิดเห็นไม่ว่าจะด้วยทางลบหรือทางบวก ต่างก็เป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่ต่อไฟให้ลุกลามไม่จบสิ้น มีคนชมก็ต้องมีคนมาตามด่า มีคนว่าก็ต้องมีคนมาตามแก้ สุดท้ายกลายเป็นคนอื่นทั้งนั้นที่มาตีกันให้เรื่องราวมันใหญ่โต ไฟมันลุกลามจนจะเผาน้องผู้หญิงคนนี้ให้มอดไหม้ไปหมด แล้วสุดท้ายพอกลายเป็นกองเถ้า พวกเราก็จะลืมแล้วเดินออกไปหาไฟกองใหม่กันต่อไป มีใครบ้างไหมที่ห่วงใยน้องเขาจริงๆ หญิงยศเห็นภาพคุณพ่อของน้องที่ออกมายอมรับความจริงทุกอย่าง หัวอกของคนเป็นพ่อที่ต้องยืดอกปกป้องลูกสาว ออกรับทุกคมมีด ทุกลูกดอกด้วยตัวเอง เพียงแค่หวังว่าการพูดความจริงจะทำให้เรื่องจบลงอย่างรวดเร็วและบาดเจ็บน้อยที่สุด คนพูดความจริงต้องมีที่ยืน และสังคมต้องมีที่ยืนให้กับลูกสาวของเขาด้วย หญิงยศขอกราบในน้ำใจและความสัตย์ซื่อของคุณพ่อ และขอเป็นกำลังใจให้น้องสาวคนนี้ด้วยใจจริง หญิงยศเชื่อว่าในวันนี้คนที่เสียใจที่สุดก็คือน้องคนนั้นและครอบครัว เมื่อน้องเขาได้บทเรียนแล้ว เราก็ควรจะปล่อยให้น้องเขาได้มีชีวิตต่อไป ให้โอกาสน้องเขาได้มีที่ยืนในสังคม เรื่องแบบนี้ไม่เจอกับตัวเองไม่มีวันรู้ว่ามันร้ายแรงขนาดไหน การเป็นคนที่ยืนอยู่วงนอกแล้วสาดความเห็นส่วนตัวลงไปนั้นง่ายแสนง่าย แต่การสงบปากสงบคำไม่ซ้ำเติมต่างหากที่ยากเสียจนหาคนทำแทบไม่ได้

          แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น คงต้องยอมรับกันแล้วค่ะว่า ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ตอนนี้ละครเรื่อง Hormones วัยว้าวุ้น นั้น มันก็ดังกระหึ่มไปเป็นที่เรียบร้อย มีคนว้าวุ้นกันอยู่หลายฝ่าย สุดท้ายละครจะได้ฉายต่อไป หรือผู้ใหญ่จะยังยืนยันว่าเด็กๆ ไม่ควรได้เห็นภาพที่ส่อให้เกิดจินตนาการเหล่านี้... บางทีก็แอบไม่แน่ใจว่านี่คือการปิดหูปิดตาเด็กๆ หรือปิดหูปิดตาผู้ใหญ่กันแน่ ก็แหม... เขารับกันไม่ได้จริงๆนี่คะ

          เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหละค่ะคุณตำรวจ...

.......................................
(หมายเหตุ  Hormones ใครว้าวุ่น??? : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)