บันเทิง

แต่งตัว "เพลงเก่า"เล่าใหม่ไอเดียไฉไลของห้างเทป

แต่งตัว "เพลงเก่า"เล่าใหม่ไอเดียไฉไลของห้างเทป

10 มิ.ย. 2552

“เพลงลูกทุ่งเก่า” ยังคงได้รับความนิยมจากกลุ่มคนฟังอย่างต่อเนื่อง ถึงแม้เพลงเหล่านี้ จะไม่ค่อยมีการโหมโปรโมทผ่านทางหน้าจอทีวีเหมือนเพลงใหม่หลายๆ เพลงเวลานี้ อีกทั้งเจอกับปัญหาวิกฤติกำลังซื้อหดหาย ส่งผลให้ยอดขายหรือออเดอร์อาจปรับลดลงไปบ้าง

แต่สำหรับห้างเทปเก่าหลายแห่ง อาทิ บริษัทแม่ไม้เพลงไทย  บริษัทเมโทรแผ่นเสียงเทป  บริษัทเทป บูรพา ฯลฯ ก็ยังคงนำ “เพลงลูกทุ่งเก่า” เหล่านั้นมาทำการเรียบเรียงเพลงทำอัลบั้ม “รวมฮิต” พร้อมปรับแต่งการบรรจุหีบห่อให้ดูสวยงาม น่าเก็บรักษา ซึ่งเป้าหมายจะเน้นไปที่กลุ่มนักสะสมเป็นหลัก  เรียกว่าแก้ไขจุดด้อยหรือจุดอ่อนให้เป็นจุดแข็ง

ผู้สื่อข่าวเดินสำรวจแผงเทปตามห้างร้านใจกลางเมืองหลายแห่ง พบว่าซีดีเพลงลูกทุ่งเก่าและเพลงลูกกรุงเก่ามีการปรับโฉมการบรรจุภัณฑ์กันอย่างสวยงาม 

กิตติชัย มิตรศรัธา จากบริษัทแม่ไม้เพลงไทย  บอกถึงการทำซีดีเพลงเก่าที่เลียนแบบแผ่นเสียงยุคต้นของเขา ว่าบริษัทมีต้นฉบับเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุงเก่าๆ อยู่หลายชุด ที่เราผลิตออกมา ซึ่งก็ได้รับความสนใจจากคอเพลงเก่าอยู่พอสมควร ซึ่งไม่ถือว่ามากมายนัก แต่ก็อยู่ได้
"สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมมีความคิดซนๆ ในการสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ออกมา เพราะทุกวันจะมีคนที่นิยมเล่นแผ่นเสียงเดินเข้ามาถามเยอะมาก ว่าอยากได้แผ่นเสียงเก่าๆ เพลงนั้นเพลงนี้ ซึ่งทั่วไปแล้วแผ่นเสียงเพลงเก่าเหล่านั้น หาซื้อได้ยากมาก ผมจึงคิดนำเพลงเก่าที่มีอยู่มาเปลี่ยนจากซีดีธรรมดาๆ ให้ออกมามีลักษณะเหมือนแผ่นเสียงทั้งรูปแบบและกล่องใส่โดยเฉพาะของทูล ทองใจ รายได้เราจะนำไปสร้างหุ่นของท่าน" กิตติชัยกล่าว

ทั้งนี้ เมื่อได้พลิกดูอัลบั้มเพลงเก่าๆ ของบริษัทนี้ มีการนำเพลงดังในอดีตของนักร้องหลายคนอาทิ ทูล ทองใจ ไพรวัลย์ ลูกเพชร ชาย เมืองสิงห์  สุรพล สมบัติเจริญ  ผ่องศรี วรนุช ฯลฯ มาทำให้เป็นรูปแผ่นเสียงลองเพลย์ไทยตรามงกุฎ โดยบนแผ่นก็จะมีลวดลายที่คัดลอกมาจากแผ่นเสียงชุดนั้นจริงๆ เรียกว่าถ้าได้หยิบงานเหล่านี้ขึ้นมาดู จะมีความรู้สึกว่าได้ฟังซีดีเพลงเก่าอารมณ์แผ่นเสียงเลยทีเดียว นี่คือการปรับโฉมเพลงเก่าที่กิตติชัยบอกว่าจำเป็นมากในยุคนี้

“ผมว่าการคิดอะไรใหม่ๆ ขึ้นมาโดยเฉพาะกับเพลงเก่า  มีความจำเป็นมาก เพราะตลาดเพลงเก่านั้นต่างจากเพลงใหม่มาก เพลงเก่าๆ จะไม่มีการเปิดตามทีวีทั่วไป การขายก็จะไม่ดีมากเท่าไหร่ เพราะคนฟังเพลง เขาก็จะซื้อเพลงที่มีการโฆษณาทีวี ยกเว้นทีวีดาวเทียม ที่ตอนนี้หันมาเปิดเพลงเก่ากันเยอะขึ้น ผมมองว่าไหนๆ เราก็ทำเพลงเก่าต้นฉบับเดิมๆ ออกมาอยู่แล้ว ก็น่าที่จะทำให้เหมือนแผ่นเสียงเลย คือจะฉีกจากคนอื่นๆ ที่แค่นำเพลงเก่ามาใส่บนซีดีธรรมดา  แต่เราทำให้แผ่นซีดีรูปแบบปกแผ่นเสียงลองเพลย์รุ่นแรก ที่ห้างแผ่นเสียงคาเธ่ย์ผลิตก่อนปี 2509 ซึ่งสมัยนั้นออกแบบโดยเปี๊ยก โปสเตอร์ คาเธ่ย์เขาสั่งพิมพ์ปกมาจากญี่ปุ่น และนำปกแผ่นเสียงชุดนั้นๆ มาทำเป็นกล่องใส่ก็ได้อารมณ์เก่าๆ ถูกใจคอสะสมที่เสาะหาแผ่นเสียงเก่าๆ แบบนั้นไม่ได้ แล้วผมทำออกมา 36 ชุด ตั้งใจให้นักสะสมเก็บจริงๆ”
ส่วน วรวรรณ ธรรมสังคีติ ผู้จัดการฝ่ายผลิตบริษัท เมโทรแผ่นเสียง-เทป (1981) จำกัด บอกกับทีมข่าว "คม ชัด ลึก"  ถึงการทำรูปลักษณ์ของสินค้าเพลงเก่าดังนี้

 “ของเราก็มี ทำซีดีเซตที่ระลึกอยู่หลายชุด เช่น "100 ปี ครูเอื้อ สุนทรสนาน" ซึ่งความพิเศษ อยู่ที่การรวมผลงานเพลงเด่น ที่ครูเอื้อทั้งประพันธ์ทำนอง และถ่ายทอดผลงานด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการขับร้องเดี่ยว ขับร้องคู่กับศิลปินหญิงในวง หรือถ่ายทอดโดยการบรรเลงไวโอลิน รวมเป็นจำนวนทั้งสิ้น 100 เพลง ชุดพิเศษนี้ ไม่มีจำหน่ายในร้านค้าทั่วไป และจะมีการผลิตในจำนวนจำกัดเพียง 1,900 ชุดเท่านั้น ในราคาชุดละ 1,900 บาท โดยนำรายได้ส่วนหนึ่ง มอบให้แก่มูลนิธิสุนทราภรณ์ เพื่อใช้ในการจัดงานฉลองใหญ่ “100 ปีครูเอื้อ สุนทรสนาน” ใน ปี 2553  ชุดที่สุดของหัวใจ ของสุนารี ราชสีมา"

 เมื่อสอบถามถึงการขายหลังจากผลิตเซตเพลงเก่าที่มีหีบห่อดูสวยงามทันสมัยกว่าเก่า การตอบรับและการขายน่าจะมีมากขึ้น ผู้จัดการฝ่ายผลิตสาวจากบริษัทเมโทรแผ่นเสียง-เทป บอกว่า

 "ที่ผ่านมาเวลาเป็นช่วงเทศกาลต่างๆ ลูกค้ามักจะมาหาซื้อเพลงเก่าๆ เป็นของขวัญมอบให้แก่ผู้ใหญ่ การที่เราทำออกมาเป็นเซตๆ แบบนี้ มันสะดวกดีสำหรับลูกค้า เราทำตามความต้องการของลูกค้ามากกว่า  ยิ่งมาจัดเป็นเซตเพิ่มเข้าไปใส่กล่องเฉพาะ ก็ทำให้เพลงเก่าดูมีคุณค่าเพิ่มมากขึ้น ส่วนยอดขาย  ก็กระตุ้นยอดขายได้พอสมควร เราขายไปเรื่อยๆแล้วแต่ชนิดของเพลง ส่วนใหญ่เราไม่ได้โฆษณาอะไร มีบางอย่างเท่านั้น เช่น เพลงการ์ตูนที่โฆษณาบ้าง แต่เพลงเก่าคนที่ฟังเขาจะรู้ว่าเรามีอะไรบ้าง" วรวรรณกล่าว

 นี่คือการเพิ่มมูลค่าเพลงเก่า ที่ไม่ค่อยมีให้ฟังทางสื่อทั่วไปมากนัก  เสียดายยังมีเพลงเก่าน่าฟังอีกหลายหมื่นหลายแสนเพลง ที่ไม่สามารถทำออกมาขายแบบนี้ได้ เพราะติดปัญหาลิขสิทธิ์ที่ยังตกลงกันไม่ได้ (เสียที) แต่เพียงแค่นี้บรรดานักสะสมเพลงเก่าทั้งหลาย ก็นํ้าลายไหลนั่งไม่ติด จนต้องลุกขึ้นมาเสียงสตางค์กันไปนักต่อนักแล้ว