'อินดี้เจ๋ง เจ๋ง แต่ไม่โดดเด้ง บนหน้าปัด' | คมชัดลึก

          เป็นที่รู้กันดีว่า ในยุคก่อนหน้านี้ที่สื่อวิทยุมีอิทธิพลในการนำเสนอเพลงใหม่ และมีหน้าที่ปั้นเพลงฮิต เป็นช่วงเวลาที่ศิลปินมีจุดมุ่งหมายที่จะให้ นักจัดรายการวิทยุและสถานีวิทยุเป็นผู้ผลักดันเพลง ของตนเองได้เปิดให้ผู้ฟังอย่างต่อเนื่อง ยิ่งถี่ยิ่งดี เหตุเพราะเป็นสื่อที่วัดผลความชื่นชอบของผู้ฟังได้ทันที วัดผ่านการขอเพลงทางโทรศัพท์ เพื่อส่งผลถึงการเปิดเพลงในรายการและท้ายที่สุดอยู่ในอันดับเพลงฮิตของทางสถานี

          นักจัดรายการวิทยุหลายคนที่มีรสนิยมในการเลือกเพลงที่แตกต่างจากกระแสหลักอยู่เพียงแต่อาจมีจำนวนไม่มากนักที่กล้านำเสนอเพลงที่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมของผู้ฟังแม้ว่าจะเป็นผลงานที่ดีขนาดไหนก็ตาม แต่หากฟังยาก หรือไม่เป็นที่รู้จัก ด้วยเหตุผลที่แตกต่างกันไป โดยหลักๆ จะเป็นเหตุผลทางธุรกิจ เพราะหากเปิดเพลงที่ไม่เป็นที่นิยมของคนหมู่มาก ความนิยมรายการก็อาจมีน้อย และทำให้การขายโฆษณากับสปอนเซอร์ยากขึ้นไป หรืออาจเป็นเหตุผลอื่นๆ เช่น เพลงมีความยาวกว่าเพลงทั่วๆ ไป อยู่ที่ประมาณ 3-4 นาที หากเปิดเพลงที่มีความยาวมากกว่านี้ ก็อาจทำให้ในรายการเปิดเพลงได้น้อย และผู้ฟังก็จะรู้สึกว่าเปิดเพลงน้อยก็เป็นได้
คอลัมน์ในวันนี้ผมเลือกเพลงและอัลบั้มที่น่าสนใจ และถือว่าเป็นงานดนตรีดีๆ ที่แตกต่างในการนำเสนอ แต่อาจไม่ค่อยได้ฟังผ่านสถานีวิทยุบ่อยนัก จะมีก็เพียงแต่ผู้ฟังที่ชื่นชอบและเป็นของของอัลบั้มเท่านั้นที่ได้ฟัง มาฝากผู้อ่านกันครับ

          Silly Foolish คือชื่อดั้งเดิมของวงดนตรีวงนี้ มีสมาชิกสี่คน นำเสนองานกับสังกัด Bekery Music ทางค่ายได้ทำ Album Sampler ออกมาชิมลางพร้อมกับอีกสองวง คือ วิเศษนิยม กับ Stone Soul ในปี 2539 และเปลี่ยนชื่อให้กระชับลง เป็น Silly Fools ถึงปัจจุบัน

          งานดนตรีของ Silly Fools มีความสดใหม่ และมีพลัง บรรเลงด้วยทักษะทางดนตรีของสมาชิกแต่ละคนได้โชว์ความสามารถอย่างเต็มที่ งานชุดนี้บรรจุเพลงของพวกเขา 3 เพลง และมี Version พิเศษ เพิ่มอีก หนึ่งเพลง รวมเป็น สี่เพลง คือเพลง รอยยิ้ม ที่มีทั้งภาคทฤษฎี และภาคปฏิบัติ วงนี้ถูกจับตามมองทันทีเนื่องด้วยฝีไม้ลายมือทั้งการแต่งเพลงและการบรรเลงเข้าขั้นมากฝีมือ ส่วนอีกสองเพลงคือ ว่างเปล่า และ จิบเดียว...ก็ซึ้งแมน และมี E.P. ของตัวเองตามมา Silly Fools เป็นวงร็อกสามชิ้นที่เล่นดนตรีได้เหนียวแน่น แทบไม่มีช่องว่างให้คนฟังรูสึกว่าเพลงเบาโหวงแต่กลับมีชั้นเชิง และฝีไม้ลายมือในการนำเสนอได้อย่างเป็นมืออาชีพ ก่อนที่พวกเขาจะมาออกอัลบั้มกับ More Music ของอัสนี โชติกุล และโด่งดังมากขึ้นเป็นลำดับ จนเกิดการเปลี่ยนแปลงสาชิกและวงไปในที่สุด ฝากผลงานดีๆ ไว้ให้คนฟังได้ชื่นชมผลงานที่พวกเขาทุ่มเทในการผลิตอย่างเต็มกำลังความสามารถในช่วงต้นๆ ของการอยู่บนถนนสายดนตรี เมื่อ 17 ปีที่แล้ว

          พราย คือชื่อที่เปลี่ยนไปในงานดนตรีชุดที่สอง สังกัด รถไฟดนตรี บางคนอาจได้ฟังงานชุดแรกเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมพอสมควร คือเพลง ไม่ใด้มามือเปล่า ชื่อเดียวกับชื่ออัลบั้ม โดยในอัลบั้มชุดแรกยังใช้ชื่อ ปฐมพร ปฐมพร โดยมีอัตลักษณ์คือชายที่มีสีขาวคาดหน้า

          การประกาศว่า ปฐมพร ปฐมพร ตายแล้ว ไม่มีแล้ว มีแต่พราย และแก้ผ้าถ่ายรูปสร้างกระแสให้ผู้คนสนใจได้ในระดับนึง แต่อีกสิ่งหนึ่งที่แปลก แตกต่างจากอัลบั้มทั่วโลกคือ อัลบั้มชุดนี้ไม่มีชื่อเพลง ยกเว้นเพลงเดียวคือ เพลงชื่อ พราย มีบางเพลงที่ถูกเปิดทางคลื่นวิทยุ แต่นักจัดรายการก็ไม่ได้บอกชื่อเพลง โดยตั้งชื่อว่าเพลงไม่มีชื่อจากพราย คนฟังที่ชื่นชอบก็ต้องไปตามหาอัลบั้มชุดนี้มาฟังเพลงจะได้รู้ว่าเพลงไหนเป็นเพลงไหน สิ่งที่น่าสนใจประการต่อมาคือเพลงของพรายที่นำเสนอนั้น มีความน่าสนใจอย่างมากสำหรับคนที่ชื่นชอบแล้วก็ชอบเลย แต่หากใครไม่ชอบแนวนี้ก็อาจปฏิเสธทันทีเหมือนกัน หลังจากออกอัลบั้มชุดนี้ก็เริ่มมีกลุ่มสาวกมากขึ้น จนมาถึง ในปี 2536 ออกอัลบั้มคู่ ชื่อเจ้าหญิงแห่งดอกไม้-เจ้าชายแห่งทะเล ซึ่งก็เป็นงานดนตรีที่สนใจมากๆ อีกชิ้น ที่อาจหาฟังไม่ได้จากสถานีวิทยุและได้รับความนิยมในวงแคบๆ แต่เหนียวแน่น ชื่อ พราย มาปรากฏอีกครั้งเมื่อเพลง ก่อน ของ โมเดิร์นด็อก ที่เขาเขียน ได้รับความนิยมอย่างมาก แฟนเพลงหลายคนจึงกลับไปตามหางานเก่าๆ ของชายคนนี้ กันอีกครั้ง

          มาโนช พุฒตาล เป็นสื่อมวลชน คนทำรายการทีวีเกี่ยวกับดนตรีในสมัยที่เพลง และมิวสิกวิดีโอ หาได้ยากยิ่งในโทรทัศน์ เป็นคนทำนิตยสาร บันเทิงคดี และ จับพลัดจับผลูมาทำค่ายเพลงชื่อไมล์สโตน โดยการขอซื้อ มาสเตอร์เพลงอัลบั้มชุดแรกจาก วง The Olarn Project ชื่อ กุมภาพันธ์ 2528 (เนื่องจากต้นสังกัดเดิมเลิกกิจการไป) มาด้วยราคาที่ถูกมาก (เจ้าตัวบอก) แต่กลับทำรายได้ให้กับค่ายเป็นอย่างมาก จึงเป็นที่มาของการทำค่ายเพลงต่อมาเรื่อยๆ

          อัลบั้มชุด ไตรภาค มีวงสามวงในอัลบั้มนี้ จะถือเป็น มินิอัลบั้มของ มาโนช พุฒตาล ก็ได้ จะถือว่าเป็น Single ของวงหน้าใหม่ ชื่อ The Rain ก็ได้ หรือจะถือซะว่าเป็นอัลบั้มแก้คิดถึงของ The Olarn Project ก็แล้วแต่ ซึ่งเพลงที่อยู่ในอัลบั้มชุดนี้ โดยเฉพาะเพลงของ มาโนช พุฒตาล ไกล มีความยาวของเพลงมากกว่าเพลงทั่วๆ ไป ที่เปิดตามสถานีวิทยุ โดยมีความยาวถึง 23.53 นาที แถมไม่มีการทำเป็น Radio Edit Version (ตัดต่อให้เหมาะสมสำหรับการเปิดในรายการวิทยุ) เสียด้วย ถือว่าเพลงนี้เป็นปรากฏการณ์อีกเพลงนึงที่การเล่าเรื่องต่อเนื่องกันไป แต่ดนตรีเปลี่ยนจังหวะไปหลายแบบในเพลงเดียว เรียกว่า หากนักจัดรายการเพลงคนใดเปิดเพลงนี้ เดาได้ว่า หากไม่ตั้งใจเปิดมากๆ จริงๆ แล้วละก็ เดาว่าอาจจะแอบไปทานอาหารกลางวันซักมื้อก็เป็นได้ เพราะกลับมาเพลงอาจยังไม่จบดี

          ริก วชิรปิรันธิ์ เป็นนักร้องที่ผ่านการประกวดดนตรีจนเข้าตา Producer "สุกี้" กมลสุโกศล แคลป และค่ายเพลง Bekery ซึ่งใช้เวลาในการผลิตงานที่ยาวนานกว่า 4 ปี ในที่สุด อัลบั้ม ปฐม ก็วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2542

          ผลงานในอัลบั้มชุดนี้มีความเป็น เวิล์ดมิวสิค แต่มีจังหวะและสีสันของดนตรีร็อก ที่เต็มไปด้วยการใช้เครื่องดนตรีอย่างกีตาร์ และ ซินธิไซเซอร์ ผนวกกับเนื้อหาและการร้องของริก ที่ฟังแล้วแตกต่าง น่าทึ่ง แต่หากฟังอย่างเดียวอาจแกะคำยากสักหน่อย จึงควรมีเนื้อเพลงประกอบการฟังไปด้วยจะได้รับรู้ว่านักร้องคนนี้กำลังสื่อความหมายอะไร เสียงที่ร้องเหมือนกับเป็นเครื่องดนตรีชิ้นนึ่งในเพลง ฟังดูกลมกลืน กับเนื้อหาที่สื่อสารตั้งแต่เริ่มต้นชีวิตจนจบชีวิต
อัลบั้ม ปฐมนับเป็นอัลบั้มที่ฟังยาก และหาฟังยากพอๆ กัน แต่นับเป็นงานดนตรีที่น่าสนใจ หากนักฟังเพลงรุ่นใหม่ๆ มีโอกาสก็อยากให้หามาฟัง จะได้อรรถรสมากขึ้นไปอีก

          คอลัมน์นี้มีเนื้อที่เท่านี้ จึงขอนำเสนอได้เพียงสี่ศิลปินเท่านั้น หากใครชอบงานดนตรีที่เจ๋งๆ แต่ไม่เด้งหน้าปีดวิทยุ โปรดติดตามคอลัมน์นี้ต่อไปนะครับ ผมจะพยายามมานำเสนอท่านอีกในครั้งหน้าครับ

.......................................
(หมายเหตุ 'อินดี้เจ๋ง เจ๋ง แต่ไม่โดดเด้ง บนหน้าปัด' : คอลัมน์ เพลงไทยที่ต้องฟังก่อนตาย โดย... โชคชัย เจี่ยเจริญ)