ขบคิดขีดเขียน:แรงบันดาลใจ...ใกล้ๆตัว | คมชัดลึก

          เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า “ถ้าคุณค้นหาตัวเองเจอว่าคุณรักในสิ่งใด แล้วเปลี่ยนสิ่งนั้นให้เป็นงาน คุณจะไม่มีวันที่รู้สึกว่าเป็นวันทำงานเลยตลอดชีวิต” หญิงยศเชื่อคำกล่าวนี้สนิทใจ แต่การมาเที่ยวภูเก็ตครั้งล่าสุดนี้ หญิงยศได้พบกับคนสองคนที่ยิ่งตอกย้ำคำกล่าวนี้ให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นไปอีกค่ะ

          หญิงยศได้ยินชื่อ “ศรีพันวา” ครั้งแรกจากการบอกกล่าวของเพื่อนฝูงว่าเป็นรีสอร์ทใหม่ล่าสุดเมื่อประมาณเกือบๆ ห้าปีมาแล้ว หลังจากนั้นได้เห็นตามรายการโทรทัศน์บ้าง เห็นแล้วชื่นชมมากว่าทำไมสวยงามขนาดนี้

          ยิ่งทึ่งเข้าไปใหญ่เมื่อทราบว่าผู้บริหารที่ปรับเปลี่ยนโครงการศรีพันวาจากเรียลเอสเตทมาเป็นรีสอร์ทที่ท้อปฟอร์มที่สุดของประเทศนี้ เป็นผู้บริหารที่อายุน้อยมากอย่าง คุณปลาวาฬ อิสสระ ต้องยอมรับว่าวิสัยทัศน์กว้างไกลและมาพร้อมกับประสบการณ์เต็มเปี่ยมทีเดียวค่ะ

          หญิงยศคิดในใจว่าต้องหาโอกาสไปเที่ยวให้ได้สักครั้ง คิดจบก็ยกหูโทรศัพท์จองเลยค่ะ ทั้งตั๋วเครื่องบิน ทั้งห้อง Pool Villa ที่ศรีพันวา ไปคนเดียวนี่แหละค่ะ ลองดูสักตั้ง ตอนนั้นคือปี 2009 เมื่อมาถึงศรีพันวา ขอบอกว่าที่คิดไว้ทั้งหมดนั้นเทียบไม่ได้เลยกับของจริง การต้อนรับ การบริการ รอยยิ้มและอัธยาศัยของพนักงานว่าเลิศแล้ว พอมาถึงห้องพักมันแรงยิ่งกว่า อุปกรณ์ทุกอย่างล้ำหน้า เลือกเฉพาะสิ่งที่ไม่ใช่แค่ดีที่สุด แต่ “ใช่” ที่สุด เครื่องทำกาแฟอย่างล้ำ เครื่องเสียงตัวท็อป ห้องอบไอน้ำ ไปจนถึงอาหารที่จัดเรียงไว้ให้ มันใช่อย่างที่สุด ไม่ต้องมากมายแต่หยิบทานได้ทุกอย่าง สิ่งเล็กน้อยเหล่านี้ คนทำต้องเอาใจใส่ ต้องรักสิ่งที่ตัวเองทำอย่างบ้าคลั่งเท่านั้น ถึงจะลงรายละเอียดได้ทุกเม็ดขนาดนี้

          เข้าพักอยู่สองวัน ทนไม่ไหวต้องขอเข้าไปเม้นท์เฟซบุ๊กของคุณปลาวาฬสักนิด ถึงไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวแต่ก็เป็นเพื่อนของเพื่อนจนแอดกันได้ ปลาวาฬเม้นท์กลับมาว่าขอบคุณ และวันสุดท้ายของทริปนั้น ปลาวาฬมาปรากฏตัวหน้าห้องในเสื้อผ้าชุดเดียวกับพนักงานโรงแรม เพียงแค่จะมาสวัสดีและขอบคุณ เราเป็นเพื่อนกันนับจากวันนั้น และหญิงยศกลับมาศรีพันวานับครั้งไม่ถ้วนแล้วค่ะ ครั้งล่าสุด พอลงรูปในไอจีแล้วมีคนมาเม้นท์ถามว่า “โรงแรมอื่นไม่มีแล้วเหรอคะภูเก็ตเนี่ย เห็นไปกันแต่ที่นี่” ตอบตรงนี้ว่าโรงแรมอื่นมีเยอะแยะค่ะ แต่ไม่มีที่ไหนเหมือนที่นี่จริงๆ มันไม่ใช่แค่ที่พัก แต่มันเป็นสวรรค์บนดินของจริงเลยทีเดียว...

          แหม มาถึงสวรรค์ทั้งที ใครมันจะอยากออกไปข้างนอกใช่ไหมคะ หญิงยศมาภูเก็ตคราวนี้เพราะมีอีกหนึ่งอย่างที่อยากมาลองค่ะ ถ้าใครเล่นเฟซบุ๊ก (เอ่อ... มีใครยังไม่เล่นเฟซบุ๊กอีกบ้างไหมคะในโลกนี้) อยากให้ลองเสิร์ชหาแฟนเพจชื่อว่า Jayda Gallery and Hobby House ดูค่ะ พี่เจด้าเจ้าของเพจเรียกตัวเองว่า “นักยั่วยุจินตนาการ” เพราะนอกจากจะหลงใหลในศิปะแล้ว พี่เจด้ายังเป็นเจ้าของ “ครัวแห่งรัก” ที่ทำอาหารพื้นเมืองส่งทั่วภูเก็ตและส่งทั่วไทยทุกอาทิตย์ค่ะ ชื่อเมนูแต่ละอย่าง ไม่ใช่แค่ยั่วยุจินตนาการเท่านั้น แต่ยังยั่วน้ำลายกันอย่างร้ายกาจเหลือเกินค่ะ ไม่ว่าจะเป็น ต้มยำกุ้งทะเลในมะพร้าวอ่อนน้ำข้นแซบเว่อร์, ผัดเผ็ดกุ้งทะเลสะตอไข่ปูม้า, เนื้อริบอายทอดน้ำปลาแจ่วพันปี หรือผัดกะเพราทะเลแตก

          พี่เจด้าบอกว่าอาหารทุกอย่างทำเอง เริ่มจากวัตถุดิบที่คัดมาแต่ละอย่างไม่ว่าจะเป็นปูที่ต้องไปประมูลมาแล้วค่อยๆ แกะมาทำอาหาร ผักสด ผลไม้ เกลือเคย ทุกสิ่งทุกอย่างพิถีพิถัน วันที่หญิงยศมาถึงภูเก็ตมัวแต่ลั้นลา กว่าจะโทรไปหาพี่เขาก็เย็นมากแล้ว     พี่เจด้าบอกของพี่มีไม่มากแต่เดี๋ยวพี่จัดการให้ หญิงยศไม่สั่งเมนูแต่รอพี่เขาจัดมา เพราะเชื่อว่าเชฟจะรู้ดีที่สุด ไม่ผิดหวังค่ะ อาหารมาส่งถึงมือทั้งหมดสามอย่าง เป็น แกงเนื้อปูใบชะพลูเผ็ดร้อน ปูม้าผัดสะตอโรยด้วยไข่ปูแซบๆ ตามด้วยไข่เจียวฟูปูที่ฟูจริงอะไรจริง แถมด้วยมะม่วงเปรี้ยวกับเกลือเคยโรยด้วยหอมทอด แต่ที่ประทับใจหญิงยศที่สุดคือเมื่ออาหารมาส่ง กล่องแต่ละกล่องถูกห่อมาด้วยกระดาษฟอยล์อย่างดี ห่อมาด้วยองศาเดียวกันเป๊ะ เรียบตึงเท่ากันทุกกล่อง ไม่มีหลุดลุ่ยหงิกงอยับเยิน

          ในฐานะคนทำอาหาร เราเห็นการใส่ใจในรายละเอียดแบบนี้ บ่องตงว่าน้ำตาจะไหล!! แค่หีบห่ออาหารยังตั้งใจขนาดนี้ ความพิถีพิถันในการปรุงคงไม่ต้องพูดถึง คืนนั้นหญิงยศนั่งทานอาหารอร่อยๆ ในบรรยากาศของรีสอร์ทที่ดีที่สุด เงินของคุณซื้อความหรูเลิศแค่ไหนก็ได้ แต่ซื้อความตั้งใจของคนไม่ได้ โดยเฉพาะในยุคสมัยนี้ที่คนเราฉาบฉวยกับทุกสิ่ง การได้เสพความเอาใจใส่นั้นมีค่ามากที่สุดค่ะ

          สิ่งเหล่านี้คงไม่เกิดขึ้นถ้าเจ้าของงานมองงานเป็นแค่ธุรกิจที่ทำผลกำไรให้ แต่มันเกิดขึ้นได้ถ้าคุณหลงใหลในอาชีพของตัวเอง เอาใจใส่ในศิลปะที่คุณสร้าง และมีความสุขกับสิ่งที่ทำ ขอบคุณเฟซบุ๊กนะที่ทำให้หญิงได้รู้จักกับคนสองคนนี้ และขอบคุณคนสองคนนี้  ที่จุดไฟให้เรากลับไปทำงานอีกครั้งด้วยพลังที่เต็มเปี่ยม...

          ปล.ไม่ได้รับเงินมาโฆษณา แต่เวลาเจออะไรดีๆ แล้วชอบบอกต่อ แค่นั้นเองค่ะ
.......................................
(หมายเหตุ แรงบันดาลใจ... ใกล้ๆตัว : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน  โดย... หยิงยศ)