มองโลกแบบวิกรม - ล่องเรือกลางทะเล (จบ) | คมชัดลึก

  ผู้โดยสารทุกคนรวมลูกเรือจะมีบัตรประจำตัวผู้โดยสารขนาดเท่ากับเครดิตการ์ด บัตรใบนี้ใช้เป็นบัตรสำหรับเปิดประตูห้องพัก บัตรผ่านเข้า-ออกจากเรือที่ต้องมีการสแกนทุกครั้งเพื่อความปลอดภัยว่าไม่มีคนอื่นๆ แปลกปลอมเข้ามา นอกจากนี้บัตรดังกล่าวยังทำหน้าที่เหมือนบัตรเงินสดที่ไม่ว่าเราจะใช้บริการใดๆ ภายในเรือ เช่น ซื้อทัวร์ หรือรับประทานอาหาร ซื้อของเล่นอินเทอร์เน็ต ฯลฯ ก็สามารถใช้บัตรนี้ได้เลย

 การทำงานในเรือนั้นถือว่าน่าสนใจไม่น้อยทีเดียว ผมคิดว่าเหมาะสำหรับผู้ที่ชอบงานบริการและชอบท่องเที่ยวเพราะจะทำให้ได้รับประสบการณ์การเดินทางไปยังที่ต่างๆ ในโลกซึ่งแปลกและแตกต่างจากการเดินทางโดยเครื่องบิน ลูกเรือส่วนใหญ่ต้องทำงานในเรือวันละ 14 ชั่วโมง ปีละ 6-10 เดือนอย่างน้อย (ต่อสัญญาการจ้างงาน) พวกเขามาจากทั่วทุกหนทุกแห่งบนโลก เช่น อังกฤษ แคนาดา เม็กซิโก บราซิล สหรัฐอเมริกา อินเดีย บังกลาเทศ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ฯลฯ ดังนั้นสำเนียงภาษาอังกฤษ (ซึ่งเป็นภาษาหลัก) จึงแตกต่างกันมาก เป็นโรงเรียนฝึกภาษาโดยเฉพาะการฟังชั้นดี

 คนไทยเราเรียนภาษาอังกฤษกันมาหลายปีแต่ก็ยังพูดไม่ค่อยได้ หากใครได้ไปทำงานในเรือสำราญแล้วเขาจะมีแผนกฝึกหัด มีครูมาสอนภาษา เรื่องรายได้นั้นดีกว่าทำงานบนฝั่งสำหรับงานประเภทเดียวกัน 2-3 เท่าทีเดียว สิ้นเดือนได้รับเงินเดือนเป็นเงินสด ทุกคนที่ทำงานที่นี่ต้องสมัครงานและได้รับการพิจารณาผ่านตัวแทนที่มีอยู่ทั่วโลก

 ลูกเรือส่วนใหญ่ที่ทำงานในเรือลำนี้กว่าครึ่งหนึ่งทำงานมานานกว่า 5 ปี บางคนก็ทำงานกับบริษัทนี้มานาน 40, 25, 15, 10 ปี ตามลำดับ บนเรือทุกคนจะได้รับสวัสดิการที่ดีทุกอย่างเหมือนคนที่ทำงานบนฝั่ง มีห้องพัก มีอาหารฟรี มีบริการซักรีดเสื้อผ้าให้ มีแพทย์พยาบาล มีสันทนาการ โรงยิม  ฯลฯ จะว่าไปแล้วก็คล้ายคลึงกับที่ผู้โดยสารได้รับเกือบทุกอย่าง ผมสังเกตว่าพวกเขาทำเพราะความรัก และมีความสุขกับงาน ส่วนใหญ่แล้วหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ทักทายแขกให้รู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่บ้าน

 ทุกคืนในเรือมีการจัดโปรแกรมการโชว์ระดับสากลส่วนใหญ่แล้วเป็นโชว์ร้อง-เต้นที่เน้นความสามารถของนักร้อง นักดนตรี (มากกว่าหน้าตา) หรือแม้กระทั่งมี “เดี่ยวไมโครโฟน” ที่ได้รับความนิยมไม่แพ้กัน 

 นอกจากนี้ ทางเรือมีวิธีการสื่อสารกับผู้โดยสารด้วยการพิมพ์แผ่นปลิวที่เรียกว่า  Princess Patter ขนาดเอ 4 จำนวน 4 หน้าแจกให้แก่ผู้โดยสารโดยวางไว้บนเตียงนอนทุกคืน เพื่อให้ผู้โดยสารได้อ่านดูว่าวันรุ่งขึ้นจะมีกิจกรรมใดๆ ทำบ้าง เช่น จะมีโชว์อะไร มีภาพยนตร์เรื่องอะไร หรือมีการบรรยายความรู้เรื่องใด โดยเฉพาะก่อนวันที่เรือจะเข้าเทียบท่าเมืองต่างๆ จะมีการเชิญผู้ทรงคุณวุฒิมาบรรยายให้ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับเมืองนั้นๆ ให้ผู้โดยสารเข้าใจเพื่อเตรียมตัวอย่างถูกต้อง การเข้าฟังคำบรรยายข้อมูลเมืองต่างๆ นี้ ได้รับความสนใจจากผู้โดยสารนั่งฟังจนเต็มห้องทุกครั้ง 

 การเดินทางไปกับเรือลำใหญ่จึงมีเสน่ห์ สงบ สะดวกสบายเหมาะแก่การชาร์จแบตเตอรี่ให้แก่ชีวิตจริงๆ ครับ แถมผมยังได้งานเขียนกลับมาบ้านปึกใหญ่อีกด้วย 

 สิ่งที่ผมสังเกตเห็นได้คือ “การรักษาความสะอาด” ทะเลในเขตน่านน้ำของแต่ละประเทศ เช่นฮ่องกง ญี่ปุ่น สิงคโปร์ สะอาดสะอ้านมาก ไม่มีขยะลอยให้เห็นเลย ของอย่างนี้บ้านเราต้องเรียนรู้เพื่อทำตามแบบครับ

"วิกรม กรมดิษฐ์"