โลกเปลี่ยนไปดนตรีไทยก็เปลี่ยนแปลง25 | คมชัดลึก

          จากการที่ผมได้เข้าไปตามโรงเรียนประถมต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนสังกัด สพฐ.หรือ กทม.แม้กระทั่งโรงเรียนเอกชนผมได้พบว่า เด็กไทยในระดับประถมศึกษานั้นให้ความสนใจกับดนตรีไทยหรือแม้กระทั่งนาฏศิลปะไทยเป็นอย่างมาก แล้วนั้นยังพบอีกด้วยว่าเด็กๆ สมัยนี้มีฝีมือในการเล่นดนตรีไทยค่อนข้างสูงถ้าเปรียบเทียบกับวัยของเขาเองแล้วนั้น อย่างที่โรงเรียนวัดบางประทุนอก ซึ่งเป็นโรงเรียนในสังกัดของกรุงเทพมหานครพื้นที่เขตจอมทอง โดยโรงเรียนนี้มีเด็กนักเรียนหญิงคู่แฝดหน้าตาเหมือนกัน เป็นมือกลองแขกประจำวงดนตรีไทยของโรงเรียนที่มีฝีไม้ลายมือลีลาในการตีกลองแขกอยู่ในขั้นสูง เรียกว่ามือกลองผู้ชายอกสามศอกนั้นต้องอายไปเลยครับ

          จากการที่ผมได้พูดคุยกับครูชัย อุทัยธรรม ครูผู้สอนดนตรีไทยโรงเรียนวัดบางประทุนนอกก็ทราบว่าน้องคู่แฝดตีกลองแขกนั้นมีชื่อว่า ด.ญ.ปนัดดา และ ด.ญ.กัญญารัตน์ แก่นท้าว เรียนอยู่ชั้นประถมปีที่ 4 โดยคุณครูชัย จะจับมาฝึกตีกลองแขกพร้อมกับกับคนอื่นในตอนเย็นหลังโรงเรียนเลิก มาตั้งแต่ชั้นประถมปีที่ 2 ซึ่งครูชัยบอกว่าเป็นเด็กที่มีใจรักดนตรีไทยมากแถมยังฉลาดอีกต่างหาก แต่จะว่ากันจริงแล้วโรงเรียนวัดบางประทุนนอกนั้นเป็นโรงเรียนที่โชคดีที่มีครูผู้สอนอย่างครูชัย อุทัยธรรมที่เป็นครูที่มีความคิดสร้างสรรค์สร้างงานต่างๆ ที่นอกเหนือจากวงดนตรีไทยก็คือการแสดงหุ่นละครมือ ซึ่งเป็นงานที่สร้างสรรค์และทำชื่อเสียงให้กับโรงเรียนวัดบางประทุนนอกด้วยการไปออกรายการทีวีต่างๆ อยู่หลายครั้งแถมยังได้ออกไปแสดงตามงานต่างๆ อีกหลายแห่งและสิ่งที่น่าชื่นชมมากที่สุดนั้นก็คือครูชัย อุทัยธรรมได้จัดคอนเสิร์ตที่ใช้ชื่อว่า "คอนเสิร์ตเปิดประทุน".ที่บริเวณลานโรงเรียนและยังได้เชิญเด็กนักเรียนของโรงเรียนต่างๆ ในสังกัดและเขตเดียวกันมาร่วมแสดงกันเป็นประจำทุกๆ ปี และเมื่อปีล่าสุดซึ่งผ่านมาไม่นาน ครูชัย อุทัยธรรม ก็ยังได้เชิญผมไปร่วมแสดงกับเด็กๆ โรงเรียนของท่านในช่วงของพิธีเปิดซึ่งผมเองนั้นก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งในเรื่องแบบนี้อยู่แล้วครับ ซึ่งผมถือว่าเป็นเรื่องแบบนี้นั้นควรให้การสนับสนุนเป็นอย่างยิ่งเนื่องจากว่าเด็กๆ นักเรียนระดับประถมตามโรงเรียนต่างๆ เกือบทั่วประเทศไทยนั้นจะมีเด็กนักเรียนที่หัดเล่นดนตรีไทยกันทุกๆ โรงเรียนแถมส่วนใหญ่นั้นจะมีฝีมืออยู่ในขั้นที่เรียกว่าเก่งอีกต่างหาก แต่สิ่งที่พวกเขาเหล่านั้นขาดหายไปก็คือเวทีแสดงของพวกเขา ก็คือได้แต่เรียนหรือฝึกซ้อมกันในชั้นเรียนแต่ไม่ค่อยได้ออกไปแสดงตามงานต่างๆ จะมีบ้างก็คืองานประกวดในระดับประเทศ ซึ่งก็แน่นอนทุกโรงเรียนก็จะเอาเด็กที่เก่งที่สุดไปประกวดแต่เด็กที่มีฝีมือเป็นรองก็ได้แค่นั่งดูเพื่อนๆ ที่เป็นตัวแทนกันไม่กี่คน และสุดท้ายแล้วพวกเขาเหล่านั้นก็จะเบื่อแล้วก็เลิกลากันไปเองทั้งที่หลายคนนั้นมีแววในการเล่นดนตรีไทย ซึ่งในการนี้มันก็เหมือนกับเป็นการสร้างเวทีการแสดงของพวกเรากันเองให้กับเด็กๆ ของเราโดยไม่ต้องไปง้อหน่วยงานอื่นๆ ที่มักจะคิดแต่จัดเวทีการประกวดดนตรีไทย

          สิ่งสำคัญไปกว่านั้นแล้วการจัดคอนเสิร์ตแบบโรงเรียนวัดบางประทุนนอกนั้นก็คือการที่พวกเขาได้แสดงให้โรงเรียนอื่นๆ ได้ชมและได้ชมโรงเรียนอื่นๆ ที่เขาแสดง ซึ่งนอกจากจะเป็นเวทีแสดงที่ไม่จำกัดขีดความสามารถของพวกเขาแล้วนั้น มันยังจะทำให้โลกทัศน์ความคิดต่างๆ ของเด็กเหล่านั้นจะมีมากขึ้นแถมยังได้เรียนรู้เรื่องต่างๆ เช่นความสามัคคีทัศนคติที่ดีต่อกันไม่ต้องมาทะเลาะกันในเรื่องการตัดสิน ซึ่งเรื่องของการฝึกซ้อมนั้นก็ต้องมีมากขึ้นเช่นเดียวกันกับการประกวด ง่ายๆ ว่าเรามีอะไรดีๆ เราก็เอามาอวดกัน มาโชว์กัน และมาชมกันเองในโรงเรียนท้องถิ่นของเรา ซึ่งเหล่านี้นอกจากจะทำให้เด็กๆ ไม่เลิกเล่นดนตรีไทยแล้วนั้นก็ยังทำให้เด็กๆ นั้นมีพัฒนาการในการเล่นดนตรีไทยได้มากขึ้นกว่าเดิมด้วยสุนทรียภาพอันแท้จริงและสมมุติว่าถ้าเป็นไปตามที่ผมคิดแบบนี้แล้วทั่วประเทศ อีกต่อไปเด็กๆ ที่เป็นอนาคตของชาติไทยเรานั้น ก็จะมีรากวัฒนธรรมที่แข็งแรง และสามารถเป็นวัคซีนที่จะป้องกันไม่ให้กระแสวัฒนธรรมต่างชาติที่หลั่งไหลเข้ามาครอบงำจิตใจเด็กไทยเราทุกวันนี้จนแทบจะเรียกว่า มันกลืนกินความเป็นไทยเรา จนเกือบจะหมดสิ้นแล้ว ดังนั้นแล้วผมคิดว่าแนวคิดของครูชัย อุทัยธรรมใน "คอนเสิร์ตเปิดประทุน" ของเขานั้นเป็นแบบอย่างที่ดี ต่อการควรให้สนับสนุนกับทุกๆ โรงเรียนทั่วประเทศไทยเราทำตามครับ

          แต่ในความเป็นจริงแล้วความคิดที่ดีของทุกๆ เรื่องนั้นจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าไร้สิ่งที่เราเรียกว่าแรงสนับสนุนจากผู้ใหญ่ซึ่ง ครูชัย อุทัยธรรม นั้นก็ถือว่าโชคดีที่มี ท่านผู้อำนวยการ อุษณี หิรัญภัทรศิลป์ มาช่วยผลักดันให้ความคิดดีๆ ของครูชัย อุทัยธรรม นั้นเกิดขึ้นได้ ซึ่งก็ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นสิ่งที่ดีและเป็นประโยชน์ต่อเด็กนักเรียนของท่านเท่านั้น แต่มันเป็นประโยชน์ต่อชุมชนทั่วท้องถิ่นของเขตจอมทองและใกล้เคียง และก็ไม่แน่นักมันอาจจะเป็นประโยชน์ต่อวงการดนตรีไทยและสังคมไทยของเราในอนาคตก็เป็นไปได้ตรับ แต่อย่างน้อยที่สุด ความคิดของพวกท่านกำลังช่วยให้ดนตรีไทยของเรานั้นเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ตามโลกของเราที่กำลังเปลี่ยนไปในทุกๆ วันครับ
.......................................
(หมายเหตุ โลกเปลี่ยนไปดนตรีไทยก็เปลี่ยนแปลง25 : คอลัมน์ โลกใบนี้ดนตรีไทย โดย... ขุนอิน)