
ศิลป์แห่งแผ่นดิน - ไชโย
ช่วงนี้ผมขับรถเข้ากรุงเทพฯ บ่อย เดือนพฤษภาคมนี้ ก็ 4 ครั้ง ธุระปะปังของผมก็เกี่ยวกับเรื่องหนังสือ ดนตรี ศิลปะ ตามสาขาอาชีพนั่นแหละครับ ชีวิตหนึ่งน้อยนิดนี้ นั่งอยู่บนเบาะหนัง มือถือพวงมาลัย เท้าเหยียบคันเร่ง ขับเคลื่อนพาหนะ เหล็กหุ้มเนื้อ มาเป็นระยะทางห
ที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมา ก็เพราะ คำว่า “ไชโย” นั่นแหละครับ คนไทยเมื่อประสบชัยชนะในเรื่องใดเรื่องหนึ่งจะเรื่องเล็ก เรื่องใหญ่ก็จะเปล่งคำว่า “ไชโย”
ส่วนเวลาประสบความ “ปราชัย” ยังไม่มีคำใดให้เปล่งออกมาอย่างเป็นทางการ
ผมขับรถไปบนถนนสายเอเชีย จากนครสวรรค์ เที่ยวนี้ไม่ได้แวะเยี่ยมแม่ที่ชัยนาท ขับเลยสิงห์บุรีมาหน่อยเดียว ก็ได้รับโทรศัพท์ (ด้วย “สมอลทอล์ก”) จากเพื่อนร่วมงาน เป็นข่าวดีอย่างยิ่งในยามอัตคัดขัดสน ผมเผลอเปล่งคำว่า “ไชโย” อยู่ในรถเสียงดังลั่น พอดีกับสายตาเหลือบไปเห็นป้ายบอกทางเข้าวัด “ไชโยวรวิหาร” ยูเทิร์น...2 กม. ผมจึงเลี้ยวรถทันใด
วัดไชโยวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ซึ่ง “สมเด็จโตฯ วัดระฆังฯ” สมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังษี เจ้าอาวาสวัดระฆังโฆสิตาราม ได้ขึ้นมาสร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่ไว้ ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 โดยสมัยนั้นยังไม่มีวิหารคุ้ม จนปี พ.ศ.2430 สมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยารัตนบดินทร์ (บุญรอด) และพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าประดิษฐ์วรการ ซึ่งเป็นนายช่างเอกในสมัยนั้น เป็นแม่กองปฏิสังขรณ์วัดไชโยขึ้นใหม่ มีการ “กระทุ้งราก” พระวิหาร ซึ่งแรงกระแทกทำให้พระพุทธรูปองค์ใหญ่พังครืนลงมา รัชกาลที่ 5 ซึ่งโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นใหม่แทนองค์เดิม ซึ่งปัจจุบันมีหน้าตัก 8 วา 6 นิ้ว ความสูงจากฐาน ถึงยอดพระรัศมี 11 วา 1 ศอก 7 นิ้ว พระราชทานนามว่า “พระมหาพุทธพิมพ์” สร้างแล้วเสร็จปี พ.ศ.2437 ประชาชนทั่วไป เรียกขานนาม “หลวงพ่อโตวัดไชโย”
พระวิหารที่ประดิษฐานหลวงพ่อโต มีขนาดสูงใหญ่ เห็นได้แต่ไกล ภูมิทัศน์สวยงาม สะอาด และสงบ วัดไชโย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ด้านฝั่งตะวันตก ในพื้นที่ ต.ไชโย อ.ไชโย จ.อ่างทอง
ผมแวะกราบหลวงพ่อโต แล้วขับรถล่องไปตามถนนสายคู่ขนานแม่น้ำด้านตะวันตก ไปอีกประมาณ 10 กม. ก็เลี้ยวเข้าไปชมวัดขุนอินทประมูล จากทางแยกไป 2 กม. แลเห็นองค์พระนอนที่ยาวที่สุดในประเทศไทย (50 เมตร) ขาวโพลนแต่ไกล แวดล้อมด้วยที่ราบลุ่ม ทุ่งนาเขียวขจี มีคนไปเที่ยวไม่มาก เงียบ สงบ สบาย มาครั้งนี้ผมไม่ได้ถ่ายรูป เพราะหน่วยความจำในกล้องหมดพอดี ส่วนกล้องซิงเกิลเลนส์อีกตัวก็หมดฟิล์ม เพราะผมถ่ายรูปลูกชายคนเล็กจนหมดม้วน ผมนั่งสบายใจ สบายอารมณ์ สเก็ตช์ภาพลงสมุดบันทึกด้วยลายเส้นง่ายๆ อ้อยอิ่งอยู่ครึ่งชั่วโมงจึงเดินทางต่อ ขณะใจรื่นรมย์อยู่กับความสำเร็จ สมประสงค์ที่เพิ่งได้รับ (ข่าว) ผมก็ต้องเหยียบเบรกกะทันหัน ตรงสามแยกที่จะเข้าสู่ถนนใหญ่ เกือบถูกรถบรรทุกขยี้เสียแล้ว..ใจหาย..รอดมาได้หวุดหวิด..รีบตั้งสติ..ขับรถต่อไป..
ผมสามารถรอดพ้นอุบัติเหตุมาได้..โดยไม่ได้อุทานออกมาสักคำ
"ศักดิ์สิริ มีสมสืบ"



