มองผ่านเลนส์คม - มายาและอีกหลายมายา | คมชัดลึก

  มีคนอยากเชื่อว่าเรื่องจริงเป็นเท็จ และมีคนอยากเชื่อว่าเรื่องเท็จเป็นจริง

 คนอยากรู้เรื่องจริงที่เป็นจริงก็มีอยู่ แต่มักบ่นว่าไม่รู้จะหาข้อมูลจากไหน
 ในกรณีนี้มีเสียงวิจารณ์ว่าเป็นเพราะสื่อส่วนใหญ่เอียงกระเท่เร่ แถมงานหลักยังเป็นการกระพืออารมณ์ผู้คนร่วมสังคมให้พลุ่งพล่าน (ซึ่งสื่อและประชาชนฝ่ายที่สื่อสนับสนุนไม่ค่อยยอมรับ)

 บางทีผู้สมควรเคี้ยวโฆษณาสติบวกเหตุผลเท่ากับภูมิคุ้มกันของกองทัพบกและ กอ.รมน.จึงอาจเป็นคนอื่นๆ โดยเฉพาะคนทำสื่อมากกว่าประชาชนกลุ่มเป้าหมายก็ได้

 สัปดาห์ที่ผ่านมาคนไทยหลายคนบ่นอึดอัดมากกับข่าว ด.ช.เคอิโงะ หรือเคโงะ ตามหาพ่อชาวญี่ปุ่น
 ไม่ใช่ไม่เห็นใจเด็กน้อย แต่เหนื่อยกับข่าวสารที่ทำราวกับว่าทั้งโลกมีเด็กกำพร้าแม่ตายพ่อหายหน้าเพียงคนเดียว

 ไม่ทันพักหายใจจาก ด.ช.เคอิโงะ ผู้บริโภคข่าวสารซึ่งไม่ควรต่อว่าสื่อผู้ทำหน้าที่ถูกต้องและดีงามเสมอ (เพราะสื่อมีจรรยาบรรณสูงส่งโดยไม่จำเป็นต้องทบทวนหรือตรวจสอบตัวเอง) ก็ถูกลากไปตื่นเต้นกับข่าวแม่หมีแพนด้าหลินฮุ่ยคลอดลูกสาวน่ารักน่าชัง

 ตื่นเต้นกันใหญ่โตว่าลูกแม่หลินฮุ่ยจะรอดไหม และไทยจะยื้อเวลาไม่ส่งตัวลูกแม่หลินฮุ่ยให้จีนตามข้อตกลงได้ไหม

 จากนั้นก็วิ่งไปตื่นเต้นกับข่าวนักศึกษาสาวชาวไทยได้รางวัลหนังนักศึกษาดีเด่นจากเมืองคานส์ หนังสือพิมพ์ลงข่าวใหญ่ รายการทีวีออกสัมภาษณ์ด่วน ตามเว็บบอร์ดต่างๆ มีแต่ผู้คนเขียนสรรเสริญเยินยอ

 นักศึกษาสาวกลายเป็นนางร้ายในหนึ่งวัน หลังจากมีผู้เปิดเผยความจริงว่าข่าวที่เธอให้สัมภาษณ์ไปนั้นไม่จริง

 เวลานี้คนเสพสื่อจำนวนมากขึ้นบอกว่าพื้นที่ข่าวมายาไม่น่าเชื่อถือในสื่อมีมากเกินครึ่ง แต่คนทำสื่อมักยืนกรานว่าไม่จริงด้วยข้ออ้างเรื่องจริยธรรมวิชาชีพ ซึ่งน่าสนใจว่าในทัศนะโพสต์โมเดิร์นและหลังโพสต์โมเดิร์นอีกทีบอกว่า เป็นแค่อีกคำใหญ่โตที่พูดแล้วดูดีกับคนพูด

 สำหรับคนฟังคือ ลมพัดเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา ไปทำอย่างอื่นดีกว่า

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"