รางวัลละครเวทีและนาฏศิลป์ร่วมสมัย... ครั้งแรกในเมืองไทย | คมชัดลึก

          ต้นปีแบบนี้ มีการมอบรางวัลด้านศิลปะกันหลายรางวัลทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ ละครเวทีและนาฏศิลป์ร่วมสมัยในประเทศไทยมีพัฒนาการมาหลายทศวรรษ แต่ก็ยังไม่มีการมอบรางวัลเพื่อเป็นเกียรติ ให้กำลังใจ และขอบคุณศิลปินที่สร้างงานด้านนี้กันอย่างจริงจัง ในขณะที่ศิลปะแขนงอื่น เช่น ดนตรี ภาพยนตร์ วรรณกรรม รวมทั้งโทรทัศน์นั้นมีอยู่หลายรางวัล รางวัลด้านละครเวทีในอดีตก็มีอย่างเช่น รางวัลหน้ากากทองคำ ที่มอบให้ละครที่แสดงอยู่ที่มณเฑียรทองเธียเตอร์ แต่เมื่อวิกนี้ปิดตัวไป ก็ไม่มีรางวัลในลักษณะนี้อีก
 
          ในแบบเดียวกับที่นักวิจารณ์ภาพยนตร์จากหลายสื่อรวมตัวกันเป็น ชมรมวิจารณ์บันเทิง เมื่อหลายปีก่อน นักวิจารณ์ละครเวทีและนาฏศิลป์ร่วมสมัยจากหลายสื่อก็รวมตัวกันจัดตั้งเป็น ชมรมวิจารณ์ศิลปะการแสดง ขึ้นเมื่อปลายปี 2554 และเมื่อต้นปี 2555 ก็ได้เป็นกรรมการตัดสินรางวัลละครเวทีสาขาต่างๆ ในเทศกาลละครกรุงเทพฯ ครั้งที่ 10 หลังจากนั้นก็ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกของ International Association of Theatre Critics (IATC) องค์กรนานาชาติที่จัดตั้งมา และในการประชุมใหญ่ประจำปีของ IATC ชมรมก็ได้รับการตอบรับเข้าเป็นสมาชิกประเทศแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังจากนั้นชมรมจึงมีชื่อภาษาอังกฤษว่า International Association of Theatre Critics-Thailand Centre (IATC-TC)
 
          เมื่อวันอังคารที่ 5 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมา ชมรมวิจารณ์ศิลปะการแสดง ร่วมกับ สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร และ Arrow University ได้จัดงานมอบรางวัลละครเวทีและนาฏศิลป์ร่วมสมัย ประจำปี 2555 (IATC Thailand Awards 2012) ขึ้นที่ห้องอเนกประสงค์ชั้น 1 หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร มีศิลปิน สื่อมวลชน และนักศึกษาด้านการละคร เข้าร่วมงานประมาณ 100 คน โดยผู้ร่วมงานได้รับแจกสรรนิพนธ์รวมบทวิจารณ์ที่เขียนถึงละครเวทีและนาฏศิลป์ร่วมสมัยเรื่องต่างๆ ทั้งละครโรงเล็ก โรงกลาง โรงใหญ่ ที่เข้ารอบสุดท้ายในการพิจารณา
 
          บรรยากาศงานเป็นแบบเรียบง่าย เน้นความอบอุ่นและเป็นกันเองระหว่างนักวิจารณ์กับศิลปิน ก่อนการประกาศแต่ละรางวัล พิธีกร คือ ไชยวัฒน์ อนุตระกูลชัย และ อลิส ทอย จะเชิญนักวิจารณ์ขึ้นมาอ่านบทวิจารณ์ที่เขียนถึงละครเรื่องที่ได้รางวัลในสาขานั้นๆ แล้วนักวิจารณ์ผู้นั้นก็จะเป็นผู้มอบรางวัลให้ศิลปิน
 
          พิเชษฐ กลั่นชื่น แดนซ์คัมพานี รับไป 4 รางวัล “พระคเณศรเสียงา” ได้รับ 3 รางวัล ในสาขาการกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม (Best Art Direction of a Play/Performance/Musical) การกำกับการแสดงยอดเยี่ยม (Best Direction of a Play/Performance/Musical) และการแสดงที่ใช้การเคลื่อนไหวของร่างกายยอดเยี่ยม (Best Movement-based Performance) และ สุนนท์ วชิรวราการ สมาชิกหลักของคณะได้รับรางวัลการแสดงยอดเยี่ยมโดยนักแสดงชาย (Best Performance by a Male Artist in a Play/Performance/Musical) จากการแสดงเดี่ยวเรื่อง “Home”
 
          เดโมเครซี่ เธียเตอร์ สตูดิโอ รับรางวัลละครเวที (ละครพูด) ยอดเยี่ยม (Best Play) จากเรื่อง “The Chairs” ซึ่งนักแสดงเจนเวทีอย่าง สุมณฑา สวนผลรัตน์ ก็ได้รางวัลการแสดงยอดเยี่ยมโดยนักแสดงหญิง (Best Performance by a Female Artist in a Play/Performance/Musical) จากเรื่องนี้เช่นกัน ส่วนดรีมบ็อกซ์กวาด 2 รางวัลด้านละครเพลงไป ทั้งรางวัลละครเพลงยอดเยี่ยม (Best Musical) จากเรื่อง “ดรีมเกิร์ลส” และ ดารกา วงศ์ศิริ ได้รางวัลบทละครเพลงยอดเยี่ยม (Best Book of a Musical) จากเรื่อง “ปริศนา”
 
          ไฮไลต์ของงานอยู่ที่การมอบรางวัลเกียรติยศ (Lifetime Achievement Award) แด่ “ครูเล็ก” ภัทราวดี มีชูธน โดย “ครูแดง” กิตติศักดิ์ สุวรรณโภคิณ ประธานกิตติมศักดิ์ของชมรมเป็นผู้ประกาศเกียรติคุณ โดยชื่นชมผลงานของครูเล็กทั้งในด้านที่เป็นศิลปินนักแสดง นักเขียนบท และผู้กำกับการแสดง และความเป็นครูผู้ให้ความรู้และพัฒนาความสามารถของศิลปินรุ่นใหม่ รวมทั้งการเป็นผู้ให้โอกาสศิลปินรุ่นหลังได้แสดงและพัฒนาผลงานอย่างต่อเนื่อง
 
          ครูเล็กกล่าวตอบว่า “ครูแดงมีความจำที่ดีมาก ดิฉันอยู่มานานจริงๆ เพราะศิลปะการแสดงนี่เองที่จะทำให้อยู่ได้อีกนานและมีความสุขยิ่งขึ้นไปอีก นี่คือสิ่งที่ประเสริฐที่สุด ทุกปีคือการค้นพบ แล้ววันหนึ่งจะค้นพบว่ามันง่ายอย่างนี้เองหรือ ไม่ต้องพยายามตั้งใจทำอะไรมากมายก็ออกมาดีกว่าที่เราคิด แล้ววันหนึ่งก็จะพบว่าทำไม่ได้แล้วหรือ กล้ามเนื้อไม่ทำงานอย่างนั้นแล้วหรือ ถึงกล้ามเนื้อไม่ทำงาน แต่สมองดีกว่าเก่านะ ทุกปีผ่านไป ทำให้เราเรียนรู้ว่าเราไม่ต้องยึดติด”
 
          “ดีใจมากที่ชมรมวิจารณ์ศิลปะการแสดงไปเชิญกึ่งบังคับให้มาวันนี้ ใครอย่าให้รางวัลอะไรอีกนะ ไม่ใช่ว่าไม่อยากได้หรือว่าลบหลู่ดูหมิ่น แต่ว่ารางวัลอาจจะมีประโยชน์กับคนอื่นมากกว่า สำหรับตัวเองได้เห็นแล้วว่าได้ทำอะไรมา และความสุขอยู่ที่ไหน ความสุขวันนี้ที่มากกว่าการได้รับรางวัล ก็คือ ได้มาเห็นเพื่อนๆ ลูกศิษย์ เด็กๆ น้องๆ นักแสดงที่เราเคยร่วมงานกันมา หลายๆ คนเห็นมาตั้งแต่ยังไม่จบมหาวิทยาลัย เห็นการเจริญเติบโตของพวกเขา เหมือนเราเห็นต้นไม้ที่โตขึ้นๆ นี่คือความสุขที่แท้จริงของศิลปินทุกคน”    
 
          สนุก ประทับใจ มีสาระแบบนี้ รับรองปีหน้ามีอีกแน่นอน ประดิษฐ ปราสาททอง ศิลปินศิลปาธร และเลขาธิการเครือข่ายละครกรุงเทพฯ (Bangkok Theatre Network) กล่าวทิ้งท้ายว่า “ไม่ใช่แค่ปีหน้า แบบนี้ต้องจัดทุกปี”
.......................................
(หมายเหตุ  รางวัลละครเวทีและนาฏศิลป์ร่วมสมัย... ครั้งแรกในเมืองไทย : คอลัมน์ เปิดม่านมายา  โดย... ปวิตร มหาสารินันทน์ ภาพ... ธีรวัฒน์ อึ้งสิทธิพนพร)