มายาวิชั่น:ยกนิ้วให้ | คมชัดลึก

 
          เสาร์-อาทิตย์ ที่คนทำงานจะได้พักผ่อน หนึ่งรูปแบบการพักผ่อนที่แสนประหยัด คือ ดูทีวีอยู่กับบ้าน รายการโทรทัศน์มีหลากรูปแบบให้เลือก ส่วนใหญ่รายการวันหยุดเน้นรายการบันเทิงจ๋าเพื่อผ่อนคลายวันทำงาน

          แต่ไม่ใช่ทั้งหมดเพราะวันเสาร์ที่ผ่านมา การได้นอนดูทีวีของ 2 รายการที่ออกอากาศต่อเนื่องกัน คือ บางอ้อ เวลา 13.30 น. และ คนค้นฅน ในเวลา 14.00 น. ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ซึ่งจัดเป็นกลุ่มเดียวกัน คือ รายการสาระความรู้เป็นหลัก ก็ให้ความรู้สึกสนุกและอิ่มเอมใจไปในตัว
 
          ทั้ง 2 รายการไม่ใช่รายการใหม่ แต่อยู่คู่ทีวีบ้านเราหลายปี การันตีได้ว่าเป็นรายการดี มีคุณค่า และไม่ช้าเกินไปจะพูดถึงในวันนี้ รายการ บางอ้อ ของบริษัท ดี-ดอค ในเครือ ลักษ์ 666 เดินหน้ากับคอนเซ็ปต์นำเสนอเรื่องราวน่าสนใจที่คนมักไม่ค่อยรู้ เป็นการเปิดสมองเพิ่มพูนปัญญาให้ผู้ชม สัปดาห์ล่าสุดนำเสนอเรื่องราวของ ตัวเหี้ย หรือบางคนเรียก ตัวเงินตัวทอง สัตว์ที่หลายคนทั้งเกลียดและกลัวด้วยลักษณะตัวของมัน
 
          แต่รายการพาคนดูไปรู้จักสัตว์ชนิดนี้ในแง่มุมลึกขึ้น  โดยเฉพาะมุมที่เป็นประโยชน์ซึ่งคนมักไม่รู้ ทั้งการเป็นสัตว์ที่ช่วยกำจัดเชื้อโรคจากสิงสาราสัตว์ที่ตาย ตัวเงินตัวทองจะกินสัตว์นำเชื้อโรคเหล่านั้นโดยที่ตัวของมันไม่เป็นอันตราย มากไปกว่านั้นยังเป็นว่าที่สัตว์เศรษฐกิจที่จะทำเงินให้คนมหาศาลในอนาคต
 
          ดูรายการจบแม้อาจยังล้างความกลัวต่อตัวเงินตัวทองไม่ได้ แต่เข้าใจมันมากขึ้นว่าแท้จริงแล้วมันไม่ใช่สัตว์น่าเกลียดหรือน่ากลัวอะไร ก็เหมือนสัตว์ชนิดหนึ่ง ที่สำคัญยังสร้างประโยชน์ได้มากมาย
 
          เปิดปัญญากับบางอ้อแล้วต่อด้วย คนค้นฅน ของ ทีวีบูรพา ในเครือ เจเอสแอล ตอน ภาพถ่ายแห่งชีวิต ที่พาไปตามติดชีวิตคนต้นเรื่อง 2 พี่น้องฝาแฝด เริงฤทธิ์-เริงชัย คงเมือง ช่างภาพสารคดีมืออาชีพ
 
          ตลอด 1 ชั่วโมงที่ได้ดูรายการ อิ่มสมองและอิ่มใจ เมื่อสองพี่น้องฝาแฝดนำเสนอเรื่องราวชีวิตโดยใช้ความรักในการถ่ายภาพมาเป็นตัวปกป้องธรรมชาติให้คงอยู่ต่อไป 2 พี่น้องทำให้เข้าใจคำว่า อนุรักษ์ ในแง่มุมน่าสนใจ และให้ความกระจ่างของการอนุรักษ์ด้วยเหตุผล และอนุรักษ์ด้วยอารมณ์อย่างถ่องแท้
 
          คำถามหนึ่งของพิธีกรเดินเรื่องต่อเริงฤทธิ์ในการบุกป่าฝ่าดงแต่ละครั้งเพื่อให้มาซึ่งภาพถ่ายแต่ละภาพนั้นจำเป็นหรือไม่ว่าต้องเป็นการถ่ายสัตว์หายาก คำตอบที่ได้จากเริงฤทธิ์ที่ว่า ไม่จำเป็น แค่ภาพถ่ายใบไม้ใบเดียวที่เขาถ่ายแล้วทำให้คนเห็นแล้วอยากอนุรักษ์ธรรมชาติและผืนป่าเอาไว้ ก็เป็นภาพถ่ายทรงคุณค่าแล้ว เพราะเป้าหมายสูงสุดในสิ่งที่เขาทำอยู่ คือ อยากปกป้องธรรมชาติ ไม่ใช่แค่เห็นความงามในภาพถ่ายนั้นๆ...ฟังแล้วอึ้งและทึ่ง! พวกที่จ้องทำลายธรรมชาติหรือตัดไม้ทำลายป่าน่าฟังเสียยิ่งกระไร เผื่อจะกระตุ้นจิตสำนึกดีๆ  
 
          ยกความดีให้ทุกผู้เกี่ยวข้องที่ทำให้เกิด 2 รายการดีที่มีแนวทางนำเสนอใกล้เคียงกัน คือ นำสาระมาให้คนดูได้เพิ่มพูนความรู้ มากกว่านั้นคือ ความอิ่มเอมและประทับใจในสาระที่นำเสนอ เพราะรู้ดีว่าการทำรายการเชิงสาระแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายทั้งโปรดักชั่นการถ่ายทำ มีความยากลำบากในการตะลอนหาเรื่องราวดีๆ รวมถึงความยากในการหาโฆษณาเพื่อหล่อเลี้ยงรายการ เมื่อรายการดีมีสาระมักหาโฆษณายากกว่ารายการบันเทิง
 
          แต่การยืนหยัดของ 2 รายการเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าของดีไม่จำเป็นต้องถูกเมินเสมอไป เพราะเมื่อมีคนเห็นคุณค่ารายการและพร้อมสนับสนุน ทีวีบ้านเราก็มีรายการดีสีขาว ที่มีคุณค่าควรแก่การยกย่อง และยกนิ้วให้
 
          สิ่งหนึ่งที่ บางอ้อ และคนค้นฅน พิสูจน์ให้เห็น คือ รายการสาระความรู้ ไม่ใช่รายการที่จำเจ น่าเบื่ออะไร เพราะนอกจากเป็นประโยชน์แล้ว ยังให้ความบันเทิงและเพลิดเพลินตลอดการชมด้วย
 
          เป็นไปไม่ได้ที่รูปแบบรายการทีวีบ้านเราจะมีแบบนี้ทั้งหมด แต่ถ้ามีรายการแนวนี้มากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ก็เป็นเรื่องดีต่อผู้ชมทั้งแง่การเพิ่มพูนสมองและเติมคุณธรรมในใจ มากกว่าจะมุ่งเสนอรายการบันเทิงที่บางครั้งเป็นเชิงไร้สาระเสียมาก (แต่มีคนดู หาโฆษณาง่าย) เพราะเอาเข้าจริงมันก็เป็นได้แค่ขยะบนหน้าจอทีวีเท่านั้น    
.......................................
(หมายเหตุ ยกนิ้วให้ : คอลัมน์ มายาวิชั่น โดย... เทพิตา)