ทีวีสีรุ้ง:ฝันให้ไกลไปให้ถึง | คมชัดลึก

          สวัสดีค่ะ เป็นยังไงกันบ้างคะ ร่ำรวยแต๊ะเอียกันขนาดไหนสำหรับตรุษจีนที่เพิ่งผ่านมา

          ขอโอกาสซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ ย้อนหลังทุกท่านแล้วกันนะคะ ขอให้ผู้อ่านชาวคม ชัด ลึก มั่งมีศรีสุข สมหวังในทุกสิ่ง ที่ดี ทั้งการเงิน การงาน สุขภาพกาย สุขภาพใจ คนที่ทำดีก็ให้มีคนเห็นความดีนั้นนะคะ คุณจะได้มีกำลังใจทำต่อไปค่ะ ส่วนใครที่กลัวว่าเขาจะไม่เห็นความดีก็อย่าเพิ่งท้อนะคะ อ้อมเชื่อว่ายังไงความดีก็จะส่งผลค่ะ โลกเรายุติธรรมเสมอ

          พูดถึงเรื่องดี ใน TV ก็ยังคงมีเรื่องดีให้เห็นค่ะ วันก่อนได้ดู The Star 9 รอบคัดเลือกแต่ละภาค ตอนที่ดูเป็นตอนคัดภาคเหนือพอดีค่ะ เป็นภาพที่น่าเอ็นดูมากสำหรับอ้อม คือฝรั่ง... อ้อมมั่นใจว่าเขาเป็นฝรั่งจริงๆ ค่ะ แต่เขาร้องเพลงไทยชัดมาก ขอย้ำอีกครั้งว่า ชัดมากจริงๆ จนอ้อมงงว่า เฮ้ย! ชัดเกิ๊น เกินคนไทยบางคนอีกพ่อคู้ณ พี่ๆ กรรมการเลยให้ร้องลูกทุ่งหรือหมอลำอ้อมก็จำไม่ได้ พ่อหนุ่มฝรั่งบอกจำได้แต่พีสะเดิด.. เอากะเขาสิ

          เราก็นั่งดูว่าจะร้องได้ไหม ปรากฏว่าร้องได้แต่ไม่ค่อยชัดเท่าไร ช่วงที่คุยกัน กรรมการวิจารณ์ว่าร้องดี แต่เพลงพีสะเดิดฟังไม่เคลียร์ พ่อหนุ่มตอบมาชัดมากว่า ไปอยู่ “อ๊อด-เต-เลีย” ปีครึ่ง ไม่ได้ร้องเพลงไทยเลย.. กรรมการขำ อ้อมก็ขำ และเชื่อว่าหลายคนคงจะขำเหมือนกันเพราะเอ็นดู โถ โถ โถ เป็นฝรั่งย่อมออกเสียง “ออสเตรเลีย” ได้อยู่แล้ว แต่พ่อคุณกลมกลืนกับคนไทยจนพูด “อ๊อดเตเลีย” ซะชัดเชียว ฟังจากที่เขาคุยกัน น้อง C1517เนี่ยพูดไทยชัดมากจนเหมือนคนไทยในร่างฝรั่งมากกว่าฝรั่งจริงๆ แถมยังมาประกวดเวที The Star ซะด้วย 555 นี่คนไทยชัดๆ นะอ้อมว่า

          อีกอย่างที่อ้อมรู้สึกดีกับการดู The Star วันนั้นคือความอบอุ่นที่มันอบอวลจนเรามองเห็นได้ ภาพผู้เข้าประกวดแทบทุกคนไม่ว่าผลจะออกมาว่าได้ไปต่อหรือไม่จะเดินออกมาโอบกอดพ่อแม่พี่น้องของตัวเอง บางคนอาจจะมีความเสียใจนำมา แต่สิ่งที่มากกว่าคือความรักที่มันประทับใจคนดูอย่างอ้อมมาก ถึงแม้บางคนที่แม่ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ อย่างน้องเพชร (ถ้าอ้อมจำไม่ผิด)เด็กไทยอีกคนที่ไปโตที่ออสเตรเลีย แต่ร้องภาษาไทยชัดมาก (อาจารย์ภาษาไทยที่รู้จักยืนยัน)เขาก็อยากโทรบอกแม่เป็นสิ่งแรก

          มันเลยทำให้รู้สึกว่า The Star เป็นมากกว่าการมาตามหาฝันของตัวเอง แต่มันเป็นความฝันของเขา ครอบครัวของเขา มันตื้นตันจนทำให้เราซึ่งเป็นคนนอกพร้อมเอาใจช่วยและเป็นกำลังใจให้ผู้เข้าแข่งขันทุกคน

          เห็นว่าต่อจากนี้จะเป็นรอบคัดตัวจาก 4 ภาค 22 คน เหลือแค่ 8 คน ก็ไม่รู้ว่าใครบ้างจะได้ไปต่อ แต่ก็ขอบอกว่า อย่างน้อยที่สุดน้องๆ ทุกคนก็ได้ข้ามผ่านเส้นแบ่งระหว่างความฝันกับความจริงมาแล้วเส้นหนึ่ง ซึ่งอ้อมว่ามันไม่ง่ายหรอกค่ะ การที่คนเราจะมายืนให้ใครชี้ชะตา แล้วบอกว่าคุณจะได้ไปต่อหรือไม่ได้ไป เพราะในใจแทบทุกคนต้องคิดว่า “ฉันมีสิทธิ์ไปอยู่แล้ว ไม่งั้นฉันไม่มายืนตรงนี้หรอก” ชื่นชมนะคะที่กล้าทำตามความฝัน

          แต่ก็มีสิ่งที่ติดอยู่ในใจอ้อมนิดนึง อ้อมแค่รู้สึกว่า ตอนนี้บ้านเราน่าจะมีบุคลากรทางด้านร้อง เต้น เล่นละครเยอะพอแล้ว ถ้าใครจะนำเสนอรายการใหม่ๆ อ้อมอยากให้มีเรียลิตี้ตามหาคนเก่งด้านอื่นๆ บ้าง เราจะได้มีคนเก่งที่คนทั้งประเทศยอมรับหลากหลายสาขาอาชีพ

          อ้อมยังฝันไปไกล เผื่อรายการประสบความสำเร็จจะได้ขายลิขสิทธิ์ให้เมืองนอกซื้อไปผลิตบ้าง หรือจะติดต่อซื้อไปฉายเชิดหน้าชูตาว่าคนไทยไม่แพ้ชาติไหนในโลก แค่นั้นก็ดีใจจะแย่

          อ้อ...เกือบลืม happy valentine ล่วงหน้านะคะ
.......................................
(หมายเหตุ ฝันให้ไกลไปให้ถึง : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)