เป็นคุ้งเป็นแคว : อย่ามาคิดถึงฉันเลย | คมชัดลึก

          ต้นปีผ่านไปล่วงเลยถึงกลางเดือน ผ่านวันครูมา 1 วัน ต้องขอแสดงความยินดีกับ ราชาเพลงพูด เพลิน พรหมแดน กับ วิชิต โห้ไทย คนลูกทุ่งที่ได้ประกาศให้เป็นศิลปินแห่งชาติ หลังจากที่ว่างเว้นและลุ้นกันมานาน ช่วงนี้ อาเพลินของน้องๆ ในวงการกำลังวุ่นกับการถูกสัมภาษณ์จากสื่อในวงการไม่เว้นแต่ละวัน ส่วนครูวิชิต โห้ไทย อาจจะหายไปจากวงการลูกทุ่งนาน หลายคนเลยติดต่อครูไม่ได้ จึงห่างๆ จากการเป็นข่าวบ้าง
 
          ผมเจอครูวิชิตล่าสุด ตอนงานแห่เทียนพรรษาสองปีก่อน ที่จ.สุพรรณบุรี ซึ่งครูไปควบคุมวงดนตรีวงใหญ่เปิดทำการแสดงที่งานในวัดป่าเลไลยก์ เมืองสุพรรณบุรี ก็ดีใจที่ครูยังแข็งแรงและยังทำงานได้อย่างมีมาตรฐาน หลังจากนั้นก็ไม่ได้ทราบข่าวคราวอะไรอีก จนกระทั่งครูได้รับการประกาศเป็นศิลปินแห่งชาติ เราคงได้เห็นครูออกมาแสดงความสามารถให้สาธารณชนรับรู้มากขึ้น เพราะที่ผ่านมา เหมือนกับเป็นผู้ปิดทองหลังองค์พระ อยู่เบื้องหลังเพลงดังๆ มากมาย ที่คุ้นๆ ก็คือ เครื่องเป่าในช่วงอินโทรฯ ของเพลง “21 มิถุนา ไวพจน์ ลาบวช“ ที่ครูไวพจน์ เพชรสุพรรณ ขับร้องไว้นั่นแหละ

          ได้รับข่าวดีๆ ในวงการได้ไม่กี่วัน คนลูกทุ่งก็เศร้าใจเมื่อ ได้รับทราบข่าวการเสียชีวิตกะทันหันของ ระพี ตรีบุปผา บุตรชายของครูพีระ ตรีบุปผา (นักแต่งเพลงนักเรียบเรียงดนตรียอดฝีมือในวงการ )
 
          สำหรับ ระพี หรือ จี๋ ได้พบเห็นเขาตามงานบ่อยๆ โดยเฉพาะงานแถลงข่าวของคนในวงการ ระพีจะไปร่วมให้กำลังใจกันแทบทุกงาน และมีนักร้องหน้าใหม่ๆ ที่เขาสร้างและสนับสนุนมาแนะนำตัวมากมายจนจำไม่ได้ว่าใครเป็นใครเพราะพามาแนะนำตัวบ่อยมาก แต่ยังไม่มีใครมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก
 
          พี่จี๋ เป็นคนสนุกสนานชนิดที่ไปออกงานไหนมักจะถูกเพื่อนพูดอำให้เป็นที่เฮฮา แต่ก็ไม่เคยเห็นเขาโกรธใครอย่างเอาเป็นเอาตายสักคน ก่อนหน้านั้นระพีได้ทำหนังสือรวบรวมประวัติและผลงานของครูพีระมาแจกให้เพื่อนๆ ในวงการ ซึ่งเป็นบันทึกชั้นยอดของประวัติศาสตร์เพลงไทยเลยทีเดียว เพราะครูพีระ ยุคที่รุ่งเรืองสุดๆ คือ ยุคภาพยนตร์เพลงลูกทุ่งครองเมือง นับจากเรื่อง”มนต์รักลูกทุ่ง” และครูพีระ ก็ได้แผ่นเสียงทองคำพระราชทานมาครอบครองด้วย
 
          ผมเคยบอกพี่จี๋ว่า มีเพลงที่ครูพีระแต่ง และผมชอบมาก ขนาดที่มาทำเป็นเพลงรอสายในโทรศัพท์อยู่หลายปี คือ เพลง “อย่ามาคิดถึงฉันเลย” ที่ขึ้นต้นว่า “อย่ามาคิดถึงฉันเลย ทุกคนจะเย้ยหยามหน้าคุณได้ ใครเขาไม่รู้ความดีฉันมีแค่ไหน คุณเท่านั้นที่จะรู้ได้ แต่คนอื่นเขานินทา....” ขับร้องโดยครู สมยศ ทัศนพันธ์ คำร้องทำนอง โดย ครูพีระ ตรีบุปผา พี่จี๋ยุยงให้ผมมาอัดเสียงทำเพลงนี้เป็นเรื่องเป็นราวกัน แต่ผมไม่มั่นใจ และไม่อยากทำเพลงดีๆ ให้เสีย และไม่อยากเพิ่มขยะแผ่นซีดีให้กับโลก
 
          ล่าสุด ระพี ได้ดูแลผลงานของนักร้องชื่อ ชุติมา หลานย่าโม ซึ่งผลงานออกมาดี จนได้เข้ารอบสุดท้าย รางวัลคมชัดลึกอวอร์ดเพลงลูกทุ่ง แต่น่าเสียดาย ตายไปเสียก่อนที่จะได้รับทราบข่าวดี ซึ่งน้องๆเตรียมจะไปบอกในวันเกิด ซึ่งเป็นวันตายของเขาด้วย
 
          วันสุดท้ายที่เจอหน้ากัน คือวันที่ 12 มกราคม 2556 เห็นพี่ระพีแวบๆ ในงานแถลงข่าวของค่ายแสงระวี เอนเตอร์เทนเมนต์ย่านนนทบุรี แต่ไม่ทันได้ทักทายกัน ในคืนนั้น น้องนักข่าวคนหนึ่งเล่าให้ฟังภายหลังว่า จู่ๆ แกก็มาพูดเรื่องว่า ฝากดูแลเรื่องลิขสิทธิ์เพลงของพ่อเขาด้วย น้องนักข่าวยังตอบไปเล่นๆ ว่า พี่ก็ดูเองสิ ทำไมมาให้ผมดูล่ะ เหมือนจะเป็นการสั่งลา
 
          ผมนึกถึงตอนที่ครูประสิทธิ์ ชำนาญไพร เอาแผ่นเสียงเพลงสตริงของวงดนตรีวงหนึ่งมาฝากกับมือของผม แล้วบอกว่า ฝากไว้เผื่อว่าใครจะเอาไปขับร้องใหม่ก็ติดต่อมา หลังจากนั้นครูก็ลาลับโลกไป
 
          ใครคิดถึง ระพี ตรีบุปผา ก็ลองเข้าไปใน เฟซบุ๊ก ซึ่งจะงงๆ กับข้อความอวยพรวันเกิด ซึ่งเจ้าตัวยังกดไลค์อยู่หลัดๆ แล้วจู่ๆ มาเป็นข้อความขอแสดงความเสียใจ
 
          ปีที่แล้ว คนลูกทุ่ง เสียลุงยุ้ย ลุยสวนไป ซึ่งเป็นคนที่สร้างสีสันความสนุกสนานในงานแถลงข่าวหรืองานเลี้ยงต่างๆ ปีนี้เสียพี่จี๋ ระพี ไปอีกคน เวลามีงานอะไรพวกเราคงคิดถึงเขา เพราะมักจะคุ้นตากันอยู่เป็นประจำ
 
          ฝากครอบครัว ”ตรีบุปผา” ว่า ข้าวของของครูพีระ เช่น เครื่องดนตรี หนังสือ ฯลฯ ซึ่งทราบว่า ระพีได้เก็บรักษาไว้ ขอให้เก็บอย่างดีกันต่อไปเพื่อให้รุ่นลูกหลานได้ศึกษากัน เพราะล้วนมีคุณค่าในการศึกษาเรื่องเพลงลูกทุ่งไทย
.......................................
(หมายเหตุ อย่ามาคิดถึงฉันเลย : คอลัมน์ เป็นคุ้งเป็นแคว โดย... เคน สองแคว)