20 ปี'รักนี้ ชั่วชีวิต'The Bridges of Madison County | คมชัดลึก

          เพิ่งผ่านพ้นการฉลอง 20 ปีวรรณกรรม The Bridges of Madison County ไปไม่กี่วันนี้ แต่ไม่ว่าจะกี่ปี 20 30 หรือ 40 ปี “การนอกใจ” ที่หลายคนล้วนมีส่วน “รู้เห็นเป็นใจ” (ทั้งคนเขียน คนอ่านและคนดูหนัง) ก็จะยังไม่ถูกลืมไป มันอาจไม่มีวันลืมได้ ด้วยซ้ำ
 
          ผมได้อ่านหนังสือเล่มนี้นานแล้ว และคิดว่ามันเหมือนกับหนังวรรณกรรมอย่าง The Godfather กับ To Kill a Mockingbird ที่เมื่อเป็นภาพยนตร์แล้ว ไม่ได้ด้อยกว่าการเป็นหนังสือ จำได้ว่าตัวเองเคยเขียนถึงเรื่องนี้นานมาแล้ว มีคนตั้งชื่อว่า “สะพานรักชั่วชีวิต” แต่ผมเอามาเขียนใหม่เป็น “เขาคือพ่อของลูก แต่เธอคือสามีฉัน” (โดยมองจากมุมของนางเอก)
 
          ถ้า Fatal Attraction เป็นเสาหลักหนึ่งของหนังนอกใจ The Bridges of Madison County คือไม้ยืนต้นของความสัมพันธ์แบบนี้ แถมงดงามและมีวุฒิภาวะทางความคิด

          อย่างหลังนี่แหละ ที่ทำให้คนดูต้องตอบคำถามในตอนท้ายของนางเอก ฟรานเชสก้า (เมอรีล สตรีพ) แตกต่างกันไป คนส่วนใหญ่อาจจะบอกว่า เธอโง่ที่เลือกทิ้งชีวิตของตัวเองอีกครั้ง (ด้วยการไม่หนีตามชู้รัก) หลังจากหาสิ่งที่หายไปจนพบ... แต่เมื่อได้ดูหนังอีกครั้ง ผมคิดว่าเธอเลือกแบบนั้นน่ะดีแล้ว อย่างที่บอก การไม่มีสามีที่ดีพอหรือมีคนรักแบบในฝัน ไม่ใช่ข้ออ้างสำหรับการมีชู้ และยิ่งไม่ใช่เหตุผลที่จะมีน้ำหนักเพียงพอสำหรับการหนีตามใคร
 
          ชีวิตเป็นเรื่องละเอียดอ่อนเหมือนความรัก และฟรานเชสก้า ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ผู้ชายมีอายุที่เป็นช่างภาพ (คลินต์ อีสต์วู้ด) ที่เธอเจอแค่วันเดียว ทำไมถึงเข้ามาในอยู่หัวใจของเธอมากมายขนาดนี้ เขาแค่มาถามทางในวันที่สามีและลูกๆ ไม่อยู่ เหมือนทุกอย่างไม่มีอะไร แต่ความรู้สึกพิเศษแอบย่องเข้ามาในบ้าน การนอกใจอยู่ในห้องนอน และความพิศวาสที่ลมในชนบทอันแสนไกลเคยพัดหายไป ได้ติดตามตัวเขามาอีกครั้ง
 
          หนังเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิยายชื่อเดียวกันของ โรเบิร์ต เจมส์ วอลเลอร์ในปี 1995 และได้รับคำชมในวงกว้างจากนักวิจารณ์ที่ได้ดู เนื้อหาเป็นเรื่องของแม่บ้านที่เงียบเหงาและช่างภาพที่ชอบเดินทางไปถ่ายรูป เขาเป็นตากล้องถ่ายงานให้นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก และเดินทางมาที่ไอโอวาเพื่อจะถ่ายสะพานเมดิสันอันสวยงาม ชนบทที่เคยดูเงียบเหงาสำหรับหญิงวัยกลางคนทุกๆ วัน (ซึ่งมีครอบครัวแล้ว) พอช่างภาพ โรเบิร์ต คินเคด มาถึง ดอกไม้ที่ไม่เคยสวยก็ดูสวย ลมเดียวกันที่เคยพัดผ่านริมระเบียง ประตูบ้าน ห้องครัว และกรูกันออกไปทางหน้าต่างจนม่านปลิว ก็เป็นลมที่เธอใสใจถึงความรู้สึกของมัน ชีวิตของ ฟรานเชสก้า เหมือนถูกกอบกู้คืนมาอีกครั้งกับการได้รู้จัก โรเบิร์ต อย่างน้อยเขาก็ทำให้เธอต้องแอบเปลื้องผ้าและมองส่วนต่างๆ ของร่างกาย ชวนความสวยและความสาวมาคุยกันบนเรือนร่างของกัน-อีกครั้ง
 
          ขณะที่ โรเบิร์ต เอง ซึ่งเคยหย่าร้าง ก็เหมือนได้พบกับเนื้อคู่จริงๆ ของเขา มีคำพูดหลายคำที่ทั้งคู่คุยกันและสื่อไปถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองคนในเวลาต่อมา วันที่สองที่ โรเบิร์ต ไปถ่ายสะพาน เขาบอกกับแม่บ้านสาวว่า เขาต้องรีบถ่าย แสงกำลังเปลี่ยน แสงไม่เปลี่ยนหรอก ใจคนต่างหากที่เปลี่ยน โรเบิร์ตจับได้ว่าชีวิตคู่ของฟรานเชสก้านั้นไม่ค่อยมีความสุขสักเท่าไหร่ เพราะเธอยอมลาออกจากการเป็นครู ทิ้งการสอนมาทำงานบ้าน และหันหน้าเข้าหากระทะ แทนการหันหน้าเข้าหากระดานดำ ถ้าโรเบิร์ตเป็นคนในท้องถิ่นหรืออีกนัยเป็นเพื่อนบ้าน เธอคงไม่กระวนกระวาย แต่เขาต้องมาและจากไปในเวลา 4 วัน 3 คืน มันนานพอที่จะรักกันได้ แต่สั้นเกินที่จะรักษาเขาเอาไว้ ภาระที่หนักหน่วงตกอยู่กับฝ่ายหญิง เพราะเธอมีลูกสองคนและสามีอีกหนึ่ง ยังไม่นับทัศนคติที่คร่ำครึ ...เก่าเหมือนระเบียงบ้าน และไม่เคยได้รับแสงเหมือนกระดานไม้บนสะพาน
 
          ฟรานเชสก้านั้นเป็นชื่อของนักบุญ เป็นนักบุญที่ทนทุกข์ในชีวิตที่สูญหาย เมื่อมาปรากฏเป็นนามของแม่บ้านวัยกลางคน เธอจึงหมดทางเลือก ชู้รักที่รักเธอหมดหัวใจเสนอทางออกว่าให้ฟรานเชสก้าหนีตามเขาไป ไปเริ่มต้นทุกอย่าง ฟังเสียงหัวเราะของบ้าน สูดกลิ่นที่อวลของความรัก (แทนกลิ่นในครัว) และจะมีคนนอนกอด จูบเธอที่ท้ายทอย แต่เธอไม่อยากเลือก แม้เลือกได้ แค่นอนกับเขาทั้งคืนก็รู้สึกผิดบาป กอดของเขาไม่เคยลืม จูบเขาก็จดจำ ยังมินับความรู้สึกที่เนื้อตัวของเขาเข้าไปในร่างกายของเธอ ผมชอบที่ฟรานเชสก้าเลือกที่จะไม่ไปกับเขา และเชื่อว่าบางทีผู้หญิงสองคนที่ได้ดูเรื่องนี้ อาจจะมีคำตอบที่แตกต่างกัน
 
          คนที่ไม่มีลูกบอกผมเสมอว่า เธอจะไปกับโรเบิร์ตอย่างแน่นอน แต่คนเดียวกันที่พูด เมื่อมีลูกในเวลาต่อมา บอกผมใหม่ว่า เธอจะไม่ไปไหน เพราะเคยได้เลือกแล้ว และมีคนที่เลือกเป็นพ่อของลูกสองคน
 
          โอกาสสุดท้ายที่ให้เลือก เธอเลือกแบบเดิม แบบของคนที่เป็นผู้ใหญ่ และงดงามทางความคิด ที่ความรักอัดแน่นนั้น ลืมไม่ได้ ชั่วชีวิต
.......................................
(หมายเหตุ  20 ปี'รักนี้ ชั่วชีวิต'The Bridges of Madison County : คอลัมน์ หนังโรงเล็ก โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)