มองผ่านเลนส์คม : โบนัส!!
โบนัส!! : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... นันทพร ไวศยะสุวรรณ์
ช่วงที่โม่หินทำงาน ทั้งเคลียร์งานตัวเอง ทั้งเขียนต้นฉบับ เป็นช่วงที่หนังเรื่อง "ยอดมนุษย์เงินเดือน" ของค่ายสหมงคลฟิล์มใกล้จะลาโรง เลยขอแว่บไปดูซะหน่อย
เป็นความตั้งใจเกินร้อยที่ต้องดูหนังเรื่องนี้ให้ได้
อยากเห็นการเล่าเรื่อง อยากดูประเด็นการนำเสนอ และอยากรู้ว่าจะทำได้แทนใจพนักงานออฟฟิศได้แค่ไหน
จนเมื่อดูแล้ว ยอมรับว่าโดน!
ช่วงไตเติ้ลก่อนเข้าเรื่อง เห็นวงจรชีวิตของคนทำงาน ที่ดีดตัวออกจากที่นอนตั้งแต่ไก่โห่ ยันกลับบ้านในช่วงค่ำ ผจญภัยกับการเดินทาง แย่งกันกิน แย่งกันใช้ในที่ทำงานแคบๆ
พวกเขา....มีเงินเต็มกระเป๋าตอนต้นเดือน แต่ใช้ได้ไม่ถึงครึ่งเดือน เจอเพื่อนร่วมงานมากกว่าคนรัก ทำงานหนักเพื่อแย่งกันไปเที่ยวต่างจังหวัดในช่วงวันหยุดยาว เซ็งกับตรรกะล่มสลายของเจ้านาย แต่ก็ต้องจำยอมปฏิบัติตาม
สรุปเป็นคอมเมดี้ - ดราม่า ที่ชวนสะอึกดีจริงๆ!
หนังฉายภาพของหลากชีวิต หลายตำแหน่งหน้าที่ แต่มีจุดหมายปลายทางเดียวกัน คือ...เงินโบนัส
หนังโยนโจทก์ "โบนัส" เป็นเดิมพัน หากทำโปรเจกท์ใหม่ได้ทัน (ในเวลากระชั้นชิด) และสำคัญคือต้อง...ผ่าน!
นั่นแปลว่าทุกคนต้องร่วมหัวจมท้ายด้วยกัน ทำงานแบบหามรุ่งหามค่ำ เจอภาวะกระทบกระทั่งกัน ที่แรงกว่านั้นคือ อารมณ์ถอดใจ! เพราะมันไม่คุ้มเลยหากว่าบางคนต้องล้มป่วย หรือเครียดจนสติแตกไปซะก่อน
"ทำไมเราต้องทำงานหนักขนาดนี้ เพื่อแลกกับเศษเงินที่เขาโยนมาให้ ผมไม่เอาก็ได้"
ฟังแล้วอึ้ง...ถ้า "ติ๊ก"เจษฎาภรณ์ ผลดี หรือ "ปั้น" ผู้อำนวยการหนุ่ม ที่รับทำโปรเจกท์นี้ไม่พูดขึ้นมาว่า
"...ใช่แค่เรื่องเงินอย่างเดียวหรือเปล่า ที่ทำให้เราทำงานกันอยู่ มันมีเหตุผลอื่นอีกมั้ย"
พลอยอึ้งหนักเข้าไปอีก...ใช่สิ ถ้าคนเราทำงานเพียงเพื่อหวังเงินทองอย่างเดียว คงไม่ต้องเหนื่อยหนัก และฝืนกับงานที่ไม่ได้ชอบ รวมทั้งสารพัดความกดดันต่างๆ สุดท้ายแล้วไม่มีเงินเหลือเก็บ บางครั้งติดลบด้วยซ้ำ แล้วทำไมเราถึงยังทนทำกันอยู่
ใช่เพราะหน้าที่การงานที่เราต้องรับผิดชอบหรือไม่ เป็นงานที่เราทำด้วยใจรักหรือเปล่า หรือเป็นงานที่เรารู้สึกภูมิใจทุกครั้งที่มีคนเห็นคุณค่าหรือไม่ ฯลฯ
หรือว่าคุณค่าของการเป็นมนุษย์ แค่การได้ทำงานอะไรสักอย่างก็ได้ ที่ไม่เรียกว่างอมืองอเท้า!
เชื่อว่าถ้าลองได้ถามตัวเองจริงๆ ทุกคนน่าจะมีคำตอบในใจ
ดิฉันถามตัวเองต่อว่า ถ้าเราไม่ได้ทำในสิ่งที่รัก แล้วเรามีสิทธิ์ไม่ทำได้มั้ย!!??
สำหรับบางคนอาจใช่ แต่อีกหลายๆ คน "ไม่" แม้แต่จะคิดปฏิเสธวิถีเดิมๆ วงจรชีวิตซ้ำซาก ที่นับวันจะไล่ทุบความฝันของตัวเองไปเรื่อยๆ จนไม่เหลืออะไรเลย
"ชีวิตมีทางเลือกเสมอ" ...ประโยคนี้ผุดขึ้นมาอีกครั้ง จากคนที่เลือกจะมีชีวิตเป็นของตัวเอง
มันทำได้จริง ถ้ามั่นใจว่าตัวเองมีความฝัน เหลือแค่ความ "กล้า" ที่จะเดินออกมาเท่านั้น
ถ้าทำได้ จะเป็น "โบนัสชีวิต" ที่ไม่ต้องรอให้ใครมาให้!
ขอให้มีความสุขกับสิ่งใหม่ๆ ในชีวิตนะคะ
.......................................
(หมายเหตุ โบนัส!! : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... นันทพร ไวศยะสุวรรณ์)