มองผ่านเลนส์คม : เพลงรักผลิบาน | คมชัดลึก

          รู้สึกดีใจพอสมควรที่ได้เห็นอัลบั้มใหม่ของลุลานะครับ เพราะก่อนหน้านี้เธอมีอัลบั้มพิเศษชื่อ Joy ที่เป็นการคัฟเวอร์เพลงเพราะๆ ของศิลปินแกรมมี่คนอื่นๆ เกือบทั้งอัลบั้ม แถมยังไปร้องเพลงละครตั้งหลายเรื่อง ดูแล้วแอบหวั่นใจว่าเธอจะไปเอาดีทางคัฟเวอร์และเพลงละคร เพราะคงเป็นเรื่องน่าเสียดายไม่น้อยที่นักร้องสาวที่มีเอกลักษณ์มากๆ อย่างลุลาจะไม่ได้ทำเพลงใหม่ๆ ในแบบที่เป็นตัวของตัวเองอีก

          แล้วพอได้ฟังอัลบั้ม Spring ซึ่งนับเป็นอัลบั้ม (ที่มีเพลงใหม่แทบทั้งอัลบั้มจริงๆ) ชุดที่ 3 ของเธอแล้ว ผมก็รู้สึกดีใจขึ้นอีก เพราะดูเหมือนว่าพลังสร้างสรรค์ของลุลายังสร้างความประทับใจให้เราได้อยู่

          อัลบั้มนี้เกือบทั้งหมดเป็นเพลงรักครับ แต่มีข้อสังเกตว่ามุมมองในการเล่าเรื่องความรัก และการจับแง่มุมมาทำเป็นเพลงนั้นดูจะมีมุมมองใหม่ๆ อยู่ไม่น้อย

          คราวนี้นักแต่งเพลงประจำตัวของเธอ โตน วงโซฟา หรือ จักรธร ขจรไชยกูล ได้เขียนเพลงหลายเพลงที่เป็นประเด็นใหม่ๆ ของเพลงรักครับ อย่างเช่นเพลงโปรโมทชื่อ ฉันจะกอด ที่พูดถึงการเก็บตัวเก็บใจเอาไว้สำหรับรักแท้ เพื่อว่าเมื่อเจอคนที่ใช่ก็จะได้วิ่งเข้าไปกอดคนๆ นั้นให้แน่นๆ ไม่ยอมให้เขาจากไปไหน ดูเป็นสองบุคลิกที่ขัดแย้งกันนิดๆ แต่ว่าการเขียนเนื้อ การเรียบเรียงดนตรี และการร้องของลุลาก็ทำให้เพลงนี้ดูน่าเชื่อถือและกลมกล่อมได้ หรืออีกเพลงเปียโนบัลลาดช้าๆ เพราะๆ ที่เนื้อหาพูดถึงการเชื่อมั่นและศรัทธาในรักแท้ก็คือ ไม่มีอะไรที่เป็นไม่ได้ ซึ่งเธอร้องคู่กับนักร้องนำวง Singular เพลงนี้ทั้งคู่ร้องได้ไพเราะแบบไม่ยอมน้อยหน้ากัน และช่วยกันผลักดันความขลังในความเชื่อมั่นนี้ไปได้ไกลทีเดียว

          ยังมีอีกเพลงที่เป็นมุมมองที่ไม่ธรรมดาเท่าไหร่ คือเพลงให้กำลังใจจังหวะเนิบๆ ชื่อ ถ้าเชื่อแล้วสบายใจ ที่เป็นการปลอบประโลมให้คนที่ความรักกำลังพังทลายให้เชื่อสิ่งที่อยากเชื่อเถิด แม้มันจะไม่เป็นความจริงก็ตาม นับว่าเป็นการปลอบใจแบบที่ผิดธรรมเนียม ที่ทั่วไปเขามักจะบอกให้เราตัดใจ อย่าไปคิดมาก หรือพยายามให้มองความจริงเสียเถอะ แต่นี่เล่นมาบอกให้เชื่อในเรื่องไม่จริงไปเลยก็ได้ ถ้ามันทำให้เราสบายใจ จะนับว่าเป็นการส่งเสริมกันแบบผิดๆ ก็ได้ แต่เอาเข้าจริงๆ แล้วในห้วงเวลาแบบนั้น บางทีเราอาจจะอยากได้ยินการปลอบใจที่ฟังดูเอาอกเอาใจเราแบบนี้มากกว่าก็เป็นได้

          ส่วนตัวแล้ว ผมชอบเพลงในช่วงท้ายๆ อัลบั้ม 3 เพลงคือ มองเธอจากมุมไกลๆ, เปิด และ หัวใจวันเก่า ในอัลบั้มนี้มากนะครับ เพลงแรกนั้นเป็นเพลงช้าๆ ที่แต่งโดย โตน โซฟา ที่มีมุมมองเฉียบคม พูดถึงคนรักที่เดินคล้องแขนกันไว้ แต่บางอารมณ์ก็อยากเห็นกันไกลๆ บ้าง ให้อีกฝ่ายได้อยู่ในโลกส่วนตัวบ้าง ฟังเผินๆ ไม่แน่ใจว่าเป็นสุขหรือเศร้า อาจจะเป็นเพลงของคู่รักที่กำลังจะจากลา หรือเป็นคู่รักที่รักกันอย่างลึกซึ้งจนสามารถมองเห็นรายละเอียดระหว่างกันได้ แม้กระทั่งในวันที่อยู่ไกลตา เป็นเพลงที่ให้อารมณ์อาร์ตๆ สักหน่อยและมีช่องว่างให้คนฟังตีความเองนิดๆ ซึ่งผมคิดว่าเป็นมิติใหม่ของลุลาที่ทำได้ดีมากนะครับ

          ส่วนเพลง เปิด นั้นแต่งโดย ธวัชพนธ์ วงศ์บุญศิริ หรือ เมื่อย วงสครับบ์ ทั้งจังหวะจะโคนและลีลาภาษามีความเป็นสครับบ์อยู่บ้าง แต่พอมาผสมเสียงร้องและลีลาของลุลาแล้วก็กลายเป็นส่วนผสมที่ลงตัวดีครับ

          และเพลงสุดท้าย หัวใจวันเก่า ไม่ได้เป็นเพลงรักครับ แต่เป็นเพลงสบายๆ ที่เธอร้องกับกีตาร์โปร่งๆ เบาๆ พูดถึงอาการของคนที่ดูจะมีความสุขได้ยากขึ้น ทั้งที่มีข้าวของมากมาย และจะไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ง่ายๆ ไม่เหมือนกับสมัยที่ยังเด็กกว่านี้ ที่ความสุขดูจะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ เป็นเพลงจากฝีมือการแต่งของโตนอีกเพลงที่มีมุมมองน่าสนใจ

          ที่เล่ามานี่ไม่ใช่ทั้งหมดของอัลบั้ม Spring นะครับ งานนี้ยังมีอีกหลายเพลงที่ผมไม่ได้พูดถึง และมีเพลงแถมที่เธอเคยไปทำให้ละครและหนังอีก 4 แทร็กด้วย มูลค่าเพิ่มที่คุ้มค่าอีกอย่างก็คือปกอัลบั้มที่ดูเหมือนลุลาและทีมงานจะตั้งใจทำมากๆ ทั้งภาพถ่ายที่เป็นแฟชั่นเซตอลังการ ทั้งการดีไซน์ที่ดูพิถีพิถัน กลมกล่อม

          หากเราไม่ใช่คนที่มีความสุขยากจนเกินไป ยังคงมีหัวใจของวันเก่าเหลืออยู่บ้าง ผมคิดว่าฟังอัลบั้มนี้ไป พลิกดูปกอัลบั้มไป Spring เป็นอัลบั้มที่ทำให้หัวใจเรารู้สึกผลิบานเหมือนชื่ออัลบั้มได้
.......................................
(หมายเหตุ เพลงรักผลิบาน : คอลัมน์มองผ่านเลนส์คม โดย... วิภว์ บูรพาเดชะ twitter.com/VipHappening)