
มองผ่านเลนส์คม : ฉันรักในหลวง
ฉันรักในหลวง : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... จ๋า ยศสินี ณ นคร
อาทิตย์ที่ผ่านมานั้น หญิงยศได้อ่านเรื่องราวดีๆ มากมายในเฟซบุ๊กของพี่ๆ น้าๆ อาๆ ส่วนใหญ่จะนำเหตุการณ์อันน่าประทับใจเมื่อตัวเองได้มีโอกาสเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอย่างใกล้ชิด ทั้งในอดีตและเมื่อวันที่ 5 ธันวาคมที่ผ่านมาสดๆ ร้อนๆ หญิงยศอ่านแล้วก็ได้แต่ยิ้มตาม คนที่เขามีโอกาสชื่นชมพระบารมีใกล้ๆ นี่ช่างน่าอิจฉาจริงๆ ครั้งหนึ่งในชีวิตของหญิงยศก็อยากจะมีโอกาสได้เห็นพระองค์ท่านแบบใกล้ชิดบ้าง แต่คิดว่าสภาพตัวเองจะเป็นอย่างไร เพราะเพียงได้เห็นพระองค์ท่านผ่านทางจอทีวี น้ำตาก็ไหลไม่หยุดแล้ว ชื่นชมและรักพระองค์ท่านเหลือเกินค่ะ
หญิงยศเป็นคนที่เขียนหนังสือมาตลอดชีวิต แต่นอกเหนือจากเรียงความในชั้นเรียนที่คุณครูสั่งให้เขียนทุกวันพ่อแล้ว ยอมรับว่าไม่เคยเขียนถึงพระองค์ท่านเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะไม่กล้า รู้สึกว่าท่านยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เราจะเขียนถึง แต่ในอาทิตย์ที่ผ่านมา หญิงยศได้เห็นบางข้อความ บางบทกลอนผ่านตาในโซเซียลเน็ตเวิร์กที่มีคนเขียนถึงพ่อของเราอย่างจาบจ้วง หมิ่นเหม่และไร้มารยาทอย่างน่าทุเรศที่สุด แต่จะให้ตอบโต้เพียงเพราะเรามีปากกาอยู่ในมือนั้นก็ดูจะไม่ใช่วิถีของตัวเอง และไม่ใช่แนวทางตามคำพระราชดำรัสของในหลวงเสียด้วย เพียงแต่รู้สึกว่าคนที่คิดไม่ดีเขายังกล้าเขียนถึงพระองค์ท่านผ่านสื่อมากมาย แล้วทำไมประชาชนที่ถวายหัวใจและความจงรักภักดีอย่างเราถึงจะไม่เขียนเล่า...
ฉันรักพระเจ้าอยู่หัว ไม่ใช่เพราะท่านเป็นสมมุติเทพอย่างที่คนอีกฝ่ายเข้าใจว่าเรามองท่านอย่างนั้น แต่ฉันรักพระเจ้าอยู่หัว เพราะท่านคือคนดี และถ้าสังคมใดไม่ชื่นชมความดี ฉันก็ไม่รู้ว่าคนเหล่านั้นจะใช้ชีวิตให้เป็นสุขอยู่ได้อย่างไร ตลอดชีวิต ฉันเห็นพระองค์ท่านทุ่มเทพระวรกายเพื่อบำบัดทุกข์ให้คนไทยทุกภาค ทุกจังหวัด ทุกหย่อมหญ้าอย่างไม่เคยเหน็ดเหนื่อย ฉันไม่เคยเห็นกษัตริย์พระองค์ไหนในโลกที่ต้องทรงงานหนัก ต้องเสียสละความสุขส่วนพระองค์เพื่อทำให้ราษฎรได้มีชีวิตที่ดี ฝนแล้งท่านให้ฝนหลวง น้ำท่วมท่านให้แก้มลิง ดินเปรี้ยวท่านแก้ปัญหาให้ ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้คนไทยทำมาหาเลี้ยงชีพได้ พึ่งพาตัวเองได้ อยู่อย่างพอเพียงได้ ท่านไม่เคยร้องขอว่ารักท่านเถอะ ท่านทำสิ่งนี้ สิ่งนั้นให้ เหมือนอย่างนักการเมืองทั้งหลายที่ทำอะไรนิดเดียวต้องขึ้นป้ายป่าวประกาศ ท่านไม่เคยเรียกร้องอะไรเลยจากประชาชนของท่าน แต่ทุกก้าวย่างของพ่อคือบ่อเกิดของความดีที่เราทุกคนควรเอาเยี่ยงอย่าง ฉันเห็นสิ่งเหล่านี้มาตลอดชีวิตและคิดเสมอว่าเป็นบุญที่สุดในชีวิตแล้วที่ได้เกิดมาเป็นคนไทยในแผ่นดินของในหลวงพระองค์นี้ ฉันขอให้คำสัตย์ว่าจะน้อมนำทุกคำสอนของพ่อมาเป็นหลักนำชีวิตเสมอ และขอตั้งจิตตั้งใจว่าไม่ว่าอย่างไรจะขอเกิดเป็นข้าฯ รองบาทของพระองค์ทุกชาติไป
“ทรงพระเจริญ”
.......................................
(หมายเหตุ ฉันรักในหลวง : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... จ๋า ยศสินี ณ นคร)



