Eat Play Life : โรงหนังNottting Hill | คมชัดลึก

          การอ่านหนังสือตอนเช้าๆ สำหรับผม ถือเป็น “ส่วนที่ดีที่สุด” ของวัน เหตุผลนั้นง่ายๆ เพราะหนังสือพาเราไปพบเรื่องราวที่น่าสนใจ เหมือนกำลังปีนป่ายไปตามไหล่เขาแห่งภูมิปัญญา
 
          เมื่อวานนี้ ผมให้นิตยสาร Monocle พาการอ่านไปพบสิ่งที่ง่ายงามหลายอย่าง เพราะเดือนธันวาคมเขาสรุปสิ่งซึ่งมีคุณค่าทางใจออกมา หนึ่งในนั้นคือ โรงหนังสกาล่า แถวสยาม อีกไม่นาน สกาล่า คงร่ำลาไปจากการดูของคนรักหนัง นึกเสียดาย แถมอิจฉาเพิ่มเมื่อได้นึกย้อนถึงวันชื่นคืนสุขที่ไม่นานมานี้ เคยไปเยี่ยมโรงหนังน็อตติ้ง ฮิลล์ ที่ลอนดอน ซึ่งมาอายุมาครบ 100 ปีแล้ว ซึ่งโรงหนังแห่งนั้น ยืนอยู่กลางชุมชนด้วยการทาสีใหม่ และมีชื่อว่า Electric Theatre ซึ่งชาวบ้านและนักท่องเที่ยวมักเรียกกันเองว่า โรงหนัง Nottting Hill เป็นโรงหนังไซส์เล็กแห่งนี้ มีอายุมา 100 ปีแล้ว เพราะวันเปิดตัวอย่างเป็นทางการตามสูจิบัตร คือ 27 กุมภาพันธ์ 1911
 
          ต้นทางของชื่อโรงหนังมาจากในปี 1910 เมื่อสถาปนิก เจอราร์ด เซย์มัวร์ วาเลนติน ได้รับการว่าจ้างให้สร้างโรงหนังสักแห่งไว้ข้างๆ ลานไม้แปรรูปในน็อตติ้ง ฮิลล์ หลังจากนั้น จากโรงละครไฟฟ้า กลายเป็น โรงหนัง Electric Theatre และได้กลายเป็น "สัญลักษณ์" แห่งเมืองลอนดอน บนถนน Portobello อันสะท้อนถึงความภาคภูมิใจ แสงสี และความเป็นเจ้าของร่วมกันของผู้คนในชุมชน
 
          ใน ปี 1919 โรงภาพยนตร์ได้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น The Imperial Playhouse โดยตั้งใจให้ดูใหญ่โต อลังการมากขึ้น และล่วงเลยถึงปี 1946 มีคนซื้อตั๋วดูหนังเฉลี่ย 1,000 คนต่อสัปดาห์ ช่วงกลางศตวรรษที่ 20 โรงหนังแห่งนี้ มีนโยบายไม่ฉาย "หนังใหม่" แต่มีนโยบายไปเช่าหนังเก่ามาจากที่ต่างๆ เช่น Grapes of Wrath และ His Girl Friday
 
          ผมโผล่หน้าเข้าไปในโรงตอนเช้าๆ ที่ยังไม่มีหนังฉาย ที่นั่งอะไรปรับจนดูทันสมัยใหม่แล้ว แต่วิธีการการบริการยังดูสบายๆ ติดดินอยู่ เป็นโรงแบบ Electric Theatre หรือที่นักท่องเที่ยวเรียกว่า Notting Hill Theatre ผ่านช่วงรุ่งเรืองและตกต่ำ ผ่านโค้งชันและเส้นตรงของการเดินทาง และเพิ่งบูรณะทาสีเพื่อให้มีลมหายใจใหม่ต่อไปยังอนาคต
 
          แง่งามอย่างหนึ่งก็คือ การอยู่รอดมาของโรงหนังแห่งนี้ แท้ที่จริงแล้วไม่ใช่แค่คนมีเงินมายอมซื้อไว้ แต่มันคือการรวมใจของชุมชน ที่ไม่อยากเห็นสถานที่แห่งนั้น หายไปและเป็นเหมือนผู้แพ้แก่ทุนนิยมตามฟอร์ม
 
          การอยู่มาของ notting hill theatre จึงมีเรื่องราวรองรับ ราวกับจะบอกว่า ทั้งการอยู่มาและที่จะจากไป ล้วนมีเหตุผลของมัน
.......................................
(หมายเหตุ โรงหนังNottting Hill : คอลัมน์ Eat Play Life โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร )