ออกจากปายสู่เมืองน้อยหัวปายและเส้นทางของอนารยชนโรแมนติก | คมชัดลึก

          หลายคนอาจเคยไปสัมผัสบรรยากาศของเมืองปาย อำเภอปาย หรือยูโทปายกันมาบ้างแล้ว แน่นอนว่า ถ้าท่านเซอร์โทมัส มอร์แห่งเกาะอังกฤษ รอดจากการบั่นหัวแล้วย้อนเวลามาจากอดีต แล้วปรากฏกายกลางสายหมอก เดินเตร่ไปบนถนนคนเดิน จิบเบียร์สัญชาติไทยเย็นเฉียบสักยี่ห้อหนึ่ง ใช้สายตานักรัฐศาสตร์อันหลักแหลมของท่าน มองเข้าไปในฝูงชน วัดวาอาราม ผู้คนจากหลายเชื้อชาติทั้งตะวันออกและตะวันตกใช้ชีวิตปะปนกันในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ไม่แน่นักว่า ท่านจะเรียกที่นี่ว่ายูโทเปียหรือไม่?
         
          การท่องเที่ยวตามกระแสบางครั้งก็มีข้อดีข้อเสียในตัวมันเอง ข้อดีอย่างหยาบๆ คือเราอาจได้รับความสะดวกสบายที่ตระเตรียมไว้เพียบพร้อมหมดแล้ว เรารู้สึกปลอดภัย อุ่นใจ ส่วนข้อเสียอย่างหยาบกว่าคือ บางครั้งมันกลายเป็นความโกลาหล โดยเฉพาะช่วงเทศกาลสำคัญอย่างเช่น ปีใหม่ที่กำลังจะเวียนมาถึงอีกรอบนี้ ผมได้เห็นกับตาถึงมหกรรมการแย่งกันกินแย่งกันอยู่

          การอพยพของคนชั้นกลางจากเมืองหลวง เชียงใหม่ ภาคใต้ ภาคอีสาน ฯลฯ ประหนึ่งเมืองติดแม่น้ำสายใหญ่แห่งนี้เป็นสถานที่ลี้ภัยสงครามโคซาโว...

          รุ่นพี่รุ่นน้องที่โทรมาถามถึงที่พักในเวลากระชั้นชิด ร้านอาหารที่ต้องเข้าคิวแย่งกัน ชนิดแย่งกันกินแย่งกันอยู่ จนนครยูโทปายในฝันแทบแตก!!!

          ผมเคยไปใช้ชีวิตที่ปายอยู่นาน เคยนั่งรถทรมานก้นหลายชั่วโมงเพื่อไปจาริกแสวงหาความว้าวุ่นและสงบที่นั่นตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษาหน้าใสๆ สมัยนั้นปายไม่ได้เป็นอะไรนอกจากเมืองเล็กๆ ที่เงียบสงบกว่าทุกวันนี้มาก ไม่ต้องบอกว่า ทุกวันนี้ที่นั่นกลายเป็นอย่างไร ผมไม่ได้ต่อต้านความเจริญอะไรมากมาย อาจมีทั้งคนชอบและไม่ชอบ มีทั้งคนที่ได้ประโยชน์และเสียประโยชน์ สำหรับผมทุกวันนี้ปายยังคงมีธรรมชาติที่งดงาม วิถีชีวิตเก่าก่อนยังคงดำเนินต่อไป ผมอยากให้ทุกคนที่ไปเที่ยวที่นั่น ลองใช้วิจารณญาณเอาเองว่า ทุกวันนี้ปายกำลังรุ่งเรืองหรือแหลวแตว (เละเทะ) คำตอบนั้นอยู่ที่คุณทุกคน

          แต่ถ้าปีนี้ใครมีแพลนในช่วงฤดูหนาวนี้ว่าจะไปเที่ยวปาย ผมอยากจะนำเสนอสถานที่ใกล้ๆ ยูโทปายสักหน่อย หากคุณมีเวลาท่องเที่ยวหลายวัน ที่ว่าใกล้นี่ก็ไม่ได้ใกล้มาก ห่างไปประมาณ 20 กว่ากิโลเมตร นั่นคือ บ้านเมืองน้อย บ้านหัวปายและเส้นทางอันตรายไปเวียงแหง เมืองน้อยเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาวปกากะญอ ที่นั่นเงียบสงบ วิวทิวทัศน์ก็สวยงาม เหมาะสำหรับไปเติมพลังแบบชิลๆ มากๆ เพราะไม่วุ่นวาย หากคุณถามคนแถวปายเขาก็จะบอกทางไปได้
 
          ส่วนบ้านหัวปายนั้นเลยไปไกลอีกหน่อยเป็นหมู่บ้านของเผ่ามูเซอหรือลาหู่ (คำเรียกแบบสุภาพ) ผมเคยไปนอนค้างที่นั่นกับลุงเจ้าของบ้านพักกับฝรั่งอีกสองคน คนหนึ่งเป็นเจ้าของบังกะโลกลางทุ่งในเมืองปาย อีกคนเป็นนักเขียนหนังสือการ์ตูนเด็ก พวกเรารู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปอีกโลกหนึ่ง ชาวลาหู่ที่อยู่กันที่นั่นใช้ชีวิตเรียบง่ายกันมาก พวกเขาล่าสัตว์กันเป็นอาชีพ ปลูกพืชหมุนเวียนไม่กี่ชนิด

          แต่ที่นั่นก็มีไฟฟ้าใช้ พลังงานแสงอาทิตย์ที่ทางการติดตั้งให้คือ โลกภายนอกที่บ้านหัวปายได้เห็น พวกเขาเลยได้ดูทีวี ติดจานดาวเทียม ผมอยากเล่ารายละเอียดให้มากกว่านี้ แต่ถ้าเล่าแล้วกลัวจะไม่ขลังน่ะสิครับ เอาเป็นว่า หากคุณได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ปาย อยากให้ลองเลยไป เมืองน้อย และบ้านหัวปายดูสักครั้ง จะขับรถไปเองหรืออาศัยคนนำเที่ยวในเมืองปายก็ได้ แต่เส้นทางอาจจะยากสักหน่อย เพราะเป็นทางลูกรังดินแดง ทางขึ้นบ้านหัวปายก็ค่อนข้างชันมากและคดเคี้ยวอันตราย ต้องอาศัยความชำนาญและความระมัดระวังมากๆ แต่ถ้าไปถึงที่นั่นแล้ว ได้ไปเก็บภาพบรรยากาศแล้วคุณจะบอกว่าคุ้มสุดคุ้ม เป็นสถานที่อันซีนของแท้

          คำเตือน หากจะเดินทางไปควรเตรียมอาหารไปด้วยจะดีมาก เพราะค่อนข้างลำบากสักหน่อย แต่การไปปรุงอาหารกินเองก็ได้รสชาติดีไม่ใช่หรือ และหากคุณมีเวลามากพอก็สามารถเดินทางต่อไปยังอำเภอเวียงแหงจากเส้นทางเดียวกันนี้ได้ แต่ขอบอกไว้ก่อนว่าเส้นทางอันตรายกว่ามาก ทางไกลกว่า ระยะทางจากปายมาบ้านเมืองน้อย แต่เป็นอีกเส้นทางหนึ่งที่คุณจะได้ลั่นชัตเตอร์เก็บภาพสวยๆ ไว้ไม่อั้น ป่าสองข้างทางธรรมชาติสมบูรณ์มาก ป่าสนอายุหลายร้อยปียืนตระหง่านอยู่ที่นั่น คำเตือน เส้นทางนี้อาจทำให้รถยางเสียได้ หุบเหวสองข้างลึกมากๆ ควรไปกันหลายคน ควรเตรียมตัวให้พร้อม เส้นทางนี้ยามค่ำคืนว่ากันว่าเป็นเส้นทางลำเลียงยาเสพติด แต่ผมเดินทางไปมาหลายครั้งแล้วไม่เคยเจอเหตุร้ายแต่อย่างใด ยังไงก็ลองไปกันดูนะครับ
 
          สำหรับผมการท่องเที่ยวนั้นมีหลายแบบ ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคนมากกว่า บางคนก็ชอบอะไรแบบสบายๆ ง่ายๆ ส่วนบางบางคนอาจชอบบุกไปในที่ๆใครยังไม่ค่อยเข้าไปเหยียบ ผมขอนำเสนอการเดินทางท่องเที่ยวแบบอนารยชนครับ...
.......................................
(หมายเหตุ ออกจากปายสู่เมืองน้อยหัวปายและเส้นทางของอนารยชนโรแมนติก : คอลัมน์ พิรกกะเกลือ  โดย... อาทิตย์ อัสดง)