มองผ่านเลนส์คม - คุณพ่อจอมเฟี้ยว | คมชัดลึก

  หมายถึง “ถ้า” บทไม่หลุดจากความเป็นไปได้มากนัก ก็คงส่งเสียงสนับสนุนว่าเยี่ยมได้เต็มปาก
 ละครเรื่องนี้ดูเผินๆ สนุกดี คล้ายละครซิตคอมตอนบ่ายวันเสาร์-อาทิตย์ คือมีไว้ดูเพลินๆ เอาขำ แต่ก็ไม่ใช่ละครตลกขนาด “นางสาวเย็นฤดี” หรือ “มนต์รักข้าวต้มมัด”

 เท่าที่อ่านจากข่าว เข้าใจว่าคนทำละคร คือ บริษัท ย๊าค ของค่ายอาร์เอส ต้องการให้มีเนื้อหาสาระอยู่เหมือนกัน เช่น ให้คนหนุ่มสาวตระหนักถึงความสำคัญของครอบครัวที่คนหนุ่มสาวมักวิ่งหนี เพราะต้องการอิสรภาพ

 พระเอกของเรื่องคือพัทธ์ แสดงโดยฟิล์ม รัฐภูมิ  เข้าข่ายพระเอกนิยายน้ำเน่าไทยและละครทีวีไทยแท้แต่โบราณ คือ เป็นไฮโซหนุ่มเนื้อหอมนักเรียนนอก นิสัยจับจดไม่เห็นค่าของเงิน พ่อจึงดัดนิสัย ไล่ไปอยู่คอนโดพร้อมระงับบัตรเครดิตทุกใบ

 เมื่อต้องทำมาหากินเองตามความรู้ที่ร่ำเรียนมา คือเป็นนักออกแบบตกแต่งภายในหรือ อินทีเรีย ดีไซน์  (หนึ่งในอาชีพเก๋สำหรับพระเอกนิยายน้ำเน่าไทยและละครไทย) พระเอกก็ได้เจอกับนางไม่ร้ายแต่ไม่ใช่นางเอกคือ เป้ย ปานวาด ซึ่งจำเป็นต้องปรากฏในละครไทยเพื่อสร้างสีสันเซ็กซี่

 ส่วนนางเอกคือ พิน (โฟร์ สกลรัตน์) และนางรองคือเป็ด (ฟาง วงเฟย์-ฟาง-แก้ว) กับพระรองคือทอย (แบงค์ อธิกิตติ์)  ซึ่งมีบทบาทเสริมกัน ปรากฏตัวในฐานะเพื่อนร่วมคอนโดให้เป็นข่าวลือเรื่องคู่เกย์กับคู่ทอมดี้

 หนุ่มสาวสองคู่นี้เป็นคู่กัด แต่ต้องช่วยกันเลี้ยงเด็กหลงชื่อหนมตาล (สรรภวัต สุระเกรียงศักดิ์) ที่ความจำเสื่อมชั่วคราว จึงทึกทักเอานายพัทธ์เป็นพ่อ และคาดว่าอีกไม่นานคงทึกทักนางเอกเป็นแม่

 ที่แสนขัดใจคือเรื่องเด็กหลง ซึ่งไม่ใช่เรื่องหน้าแป๊ะยิ้มแบบกดปุ่มยิ้มของหนูน้อย แต่หมายถึงความจริงว่า คนเจอเด็กหลงคงไม่เก็บเด็กไว้กับตัวโดยไม่คิดแจ้งตำรวจ นอกจากนั้น เด็กหลงซึ่งดูท่าว่าน่าจะได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีเพราะไม่ผอมและไม่มอมแมม ก็ไม่น่าจะหายจากบ้านได้เกิน 1 คืน โดยพ่อแม่หรือญาติพี่น้องไม่ออกตามหา

 น่าคิดว่าเรื่องราวในหนัง-ละครไทยมักออกแนวไฮโซโล้ชิงช้าขึ้นภูเขาลงทะเลเร่ไปออกมหาสมุทรเรื่อยเปื่อยมาก ซึ่งอาจเพราะคนทำหนัง-ละคร ใส่ใจเสียงหัวเราะจนเกินพอดีก็ได้

 ขอฝากประเด็นนี้ไว้ด้วยความเคารพต่อผู้กำกับละครแดดดี้ดูโอฯ คือคุณองอาจ สิงห์ลำพอง ซี่งถือว่ามีความสามารถมากคนหนึ่งในแวดวงหนัง-ละครบ้านเรา

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"