มองผ่านเลนส์คม:บุกรังโจน! | คมชัดลึก

               วันนี้หยิบหนังสือ "บุกรังโจน" บันทึกชีวิตและความคิดของ โจน จันได เรียงเรียงโดย สุดใจ ข่าขันมณี มาอ่าน เลยอยากชวนให้ลองตั้งคำถามกับชีวิตดู 

                คุณผู้อ่านเคยตั้งคำถามบ้างไหมว่าจะทำยังไงให้ชีวิตมีความสุข โดยไม่ต้องกังวลว่าจะมีงานที่มั่นคงทำหรือไม่

                ท้าทายทีเดียว แต่ถ้าเคยติดตามข่าวคราวของเขา... โจน ไม่ได้โด่งดังจากการสร้างบ้านดินอย่างเดียว เพราะนั่นเป็นเพียงแนวคิดแรกถึงปัจจัยพื้นฐาน และเป็นทางเลือกหนึ่งที่จะนำไปสู่การเข้าถึงความง่ายในวิถีการดำรงอยู่

                ทว่า ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราวแห่งวิถีที่สอดคล้องกับการดำรงอยู่

                คนจำนวนไม่น้อยจึงยอมรับในเวลาต่อมาว่า บ้านไม่ใช่สมบัติที่มีค่า แต่ว่าเป็นสิ่งที่มีความหมายมากกว่าสมบัติ เพราะบ้านคือชีวิต

                จากบ้านดิน นำพาเขาไปสู่อีกความคิดหนึ่ง เขาเรียนรู้ว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เป็นสูตรสำเร็จ และชีวิตนี้มีทางออกเสมอ

                ไม่ว่าชีวิตคนชนบท หรือชีวิตคนเมือง ก็ควรแสวงหาความสุขและความง่ายของตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่าปัญหาของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน
 แต่สิ่งหนึ่งที่ โจน บอกไว้เสมอคือ ทำชีวิตให้เป็นเรื่องง่าย และเลิกพิศวาสเงิน !

                แต่ใช่ว่าจะไม่มีไม่หา โจนบอกว่าสำหรับเขา หาเท่าที่จำเป็นต้องใช้ เป็นแค่สิ่งแลกเปลี่ยน แต่ไม่สะสม

                คำตอบที่ย้ำชัดก็คือ พอไม่มีเงิน เราจะไม่กลัว ไม่ห่วงลาภ ยศ สรรเสริญ ชีวิตก็ง่ายขึ้น สบายขึ้น เลยรู้สึกว่าไม่ได้ทำงาน สิ่งที่ทำคือความสนุก เป็นสิ่งที่อยากทำ

                "จริงๆ แล้วชีวิตเราต้องการอะไร ชีวิตมีเวลาสั้นมาก สั้นกว่าหยดน้ำค้างบนยอดหญ้าเสียอีก เสียดายเวลา ทำไมเราทำให้ชีวิตมันยาก หลายคนทำให้ทุกข์ ผมจะบอกตัวเองทันทีว่าถ้าทุกข์แสดงว่าคิดผิด ต้องกลับมาทบทวนใหม่ เห็นทางออกที่ง่ายขึ้น"

                ในเนื้อตัวของโจน นอกจากอยู่อย่างง่ายแล้ว เขายังให้ความสำคัญกับการปลูกพืชผักไว้กินเอง ซึ่งแค่การปลูกทำให้เขาพบว่ายังมีเรื่องที่น่าเป็นห่วงอีก

                "คุณไม่จำเป็นต้องมาทำเหมือนผมก็ได้ แต่สิ่งที่ทุกคนพอจะทำได้ก็คือ ต้องพยายามต่อต้านพันธุ์ผสมให้มากที่สุด ไม่ให้เข้ามาในประเทศของเราเท่าที่จะทำได้ และพยายามปลูกพันธุ์พื้นบ้านให้มากที่สุด เพื่อที่จะได้หลงเหลืออยู่ในพื้นที่ต่างๆ ของประเทศ” 

                โจนบอกว่าการไม่มีเมล็ดพันธุ์ก็คือ การไม่มีอิสรภาพ !

                ในวันที่ดิฉันเขียนต้นฉบับ เป็นวันที่เปิดตัวหนังสือเล่มนี้ ที่สวนโมกข์ กรุงเทพฯ ซึ่งเจ้าภาพตั้งประเด็นไว้ว่า "ทรัพย์...จาง จริงหรือ หากอีก 20 ปี เงินจะมีค่าเพียงเศษกระดาษ จากการขูดเลือดทรัพยากรแห่งยุคสมัย"

                ท้าทายเหลือเกิน ดิฉันจะตามไปฟังว่า โจน จะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร แล้วจะนำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ

                สำหรับบรรทัดนี้ อยากจะบอกว่าเท่าที่ได้ยินได้ฟังมา คนที่เดินทางไปหาเขา ณ "สวนพันพรรณ" จ.เชียงใหม่ หลายคนเปลี่ยนวิถีชีวิต เปลี่ยนหลายๆ สิ่งหลายๆ อย่าง แม้แต่คู่ครอง เพื่อเลือกทางเดินของตัวเอง

                โจนมองว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นความสำคัญอันยิ่งใหญ่ที่ทุกคนไม่จำเป็นต้องหวาดกลัว  

                เขามองว่าในโลกนี้ไม่มีความสมบูรณ์แบบ ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ แต่เราทำให้มันยากเอง !

               ........................................
(บุกรังโจน! : คอลัมน์มองผ่านเลนส์คม : โดย...นันทพร ไวศยะสุวรรณ์ )