บันเทิง

'เนื้อเพลง'ความอับจนของการเล่าเรื่องความรัก

'เนื้อเพลง'ความอับจนของการเล่าเรื่องความรัก

25 ต.ค. 2555

'เนื้อเพลง'ความอับจนของการเล่าเรื่องความรัก : นกไร้เงา

          กว่าสามสิบปีที่ธุรกิจเพลงในบ้านเราพัฒนาศักยภาพในด้านโปรดักชั่นมาอย่างต่อเนื่อง ไม่พักต้องพูดถึงในเรื่องของ “การตลาด” ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากมาย
 
          ทว่าท่ามกลางความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรค่ายเพลงต่างๆ สิ่งหนึ่งซึ่งเด่นชัด อันเป็นภาพสะท้อนปัญหาวิธีคิดของบุคลากรในองค์กรที่ว่ามาก็คือ “ความอับจน” ของการเล่าเรื่องในเพลง
 
          พูดให้ชัดเจนยิ่งขึ้นก็คือ ในขณะที่ความสามารถในการแต่งทำนอง เรียบเรียงดนตรี หรือว่าคุณภาพของเสียงร้องของนักร้องมาสู่จุดที่ถือว่ามีคุณภาพไม่ยิ่งหย่อนกว่าต่างประเทศ แต่ในส่วน “เนื้อหา/เรื่องราว” ในเพลงกลับว่ายวน ซ้ำไปซ้ำมา จนน่าตกใจ
 
          แน่ละว่าเนื้อเพลงที่ต้องการให้ติดหูคนฟัง เรื่องราวในเพลงก็คงไม่พ้นเรื่องราวความรัก ซึ่งเป็น “ธีม” หลักในเนื้อเพลงมาทุกยุคทุกสมัย หากไม่พูดถึงรักที่ “สมหวัง” ก็เป็นรักที่ “ผิดหวัง”
 
          คำถามสำคัญก็คือ เป็นไปได้ไหมที่ “เรื่องเล่า” ในเนื้อเพลง ซึ่งพูดถึงความรัก จะสามารถ “นำ” ประเด็นความรักที่มากกว่า “สมหวัง” หรือ “ผิดหวัง” เข้ามาสู่เนื้อเพลง หรืออย่างน้อยที่สุด การพูดถึงความรักในแง่มุมสมหวังหรือผิดหวังที่ว่า ก็ควรจะมีมิติที่ซับซ้อนกว่าที่เป็นอยู่
 
          สำหรับผมตอบอย่างไม่ลังเล ผมว่าทำได้แน่นอน คำถามคือทำไมสิ่งที่ทำได้จึงไม่ถูกทำ หรือมีคนแต่งเพลงจำนวนน้อยที่คิดจะทำ
 
          คำตอบก็ง่ายอีกเช่นกัน คิดให้หัวแตกก็ไม่เกินสามข้อที่ผมจะว่าคือ

          หนึ่ง เพราะเจ้าของธุรกิจเพลงส่วนใหญ่มีความเชื่อว่าเพลงรักนั้นกลุมคนฟังส่วนใหญ่คือวัยรุ่นดังนั้นจึงไม่ควรต้องซับซ้อนอะไรมากมาย ดังนั้นเวลาผลิตเพลงจึงตั้งโจทย์ให้กับ “ทีม/คน” แต่งเนื้อร้องไปในทิศทางที่ว่า

          สอง เพราะคนแต่งเพลง(ทั้งคนที่แต่งให้คนอื่นร้องหรือคนที่แต่งเองร้องเอง) บ้านเราไร้ความสามารถ สั้นๆ แต่ชัดเจน สาเหตุหลักก็น่าจะมาจากทัศนะคติที่มีต่อโลกและชีวิตที่คับแคบ คุ้นเคยอยู่กับ “ชุดคำ” ที่ใช้อยู่เป็นประจำ จนไม่สามารถทะลุเพดานที่ว่าออกไปได้

          สาม ศิลปินที่แต่งเพลงเองส่วนใหญ่ขาดความทะเยอทะยานและหยิ่งทะนงในวิชาชีพของตนเอง สิ่งนี้ย่อมนำมาสู่การอ่อนข้อต่อเจ้าของค่ายเพลงเวลาเจรจากันในเรื่องผลงานซึ่งจะทำ

          ว่าที่จริงความอับจนในการเขียนเนื้อเพลงก็มิได้อยู่เฉพาะในประเด็นการเขียนเรื่องความรักเท่านั้น “ธีม” อื่นๆ ก็ไม่เอาไหนพอๆ กัน

          วันนี้ หากคุณลองเปิดฟังเพลงลูกทุ่งหรือเพื่อชีวิต  ซึ่งโดยปกติมักจะเขียนเนื้อเพลงใน “ธีม” อื่นไม่น้อยกว่าความรัก  ก็จะพบว่า “ความไม่เอาไหน” ที่ผมว่านั้น ชัดเจนมากเพียงใด!!!
.......................................
(หมายเหตุ 'เนื้อเพลง'ความอับจนของการเล่าเรื่องความรัก : นกไร้เงา)